Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier hetzelfde, slaapuren in het weekend, op reis, tijdens de feestdagen blijven gelijk. Nooit miserie met die in bed te krijgen (in tegendeel), slaapt mooi klokje rond en is dan uitgeslapen. Als ze zo klein zijn is dat een kleintje dat je dan op de specialere momenten ook vroeger naar huis / je kamer gaat, maar ze worden wel vlug genoeg groot zodat het later opblijven of avondactiviteiten weer kunnen. Routine bij die heel kleine kinderen wordt toch nog onderschat merk ik. Zelfde met eten e.d.
Je kan niet uitsluiten dat we gewoon makkelijke kinderen hebben natuurlijk, maar wij hebben dezelfde ervaring. Van in het begin altijd dezelfde routine aangehouden, met natuurlijk aanpassing van dutjes en slaapuren in functie van de leeftijd en hoe ze reageerde, maar ook geen enkel probleem met haar in bed te krijgen, en tenzij ze ziek is of de dag heel uitputtend was is ze ook uitgeslapen wanneer ze op moet voor school.

Vrienden van ons zijn doodop want hun dochter van vierjarige slaapt niet door en wordt vroeg wakker terwijl ze sinds deze zomer een nieuwe baby hebben. Toen we zomer 2024 een tuinfeest gaven zaten die hier nog met hun toen driejarige om 23u, terwijl onze dochter al lang in haar bed lag en al de andere ouders met jonge kinderen al naar huis waren. Toen ook gevraagd wanneer ze hun kind ging slapen normaal en het antwoord was "we hopen om 19u als de school terug begint binnen 10 dagen". Mja, ik weet toch niet of je daar nu goed aan doet, geef mij dan maar een leven waar we zorgen dat ze elke dag tijdig in bed ligt.
 
idem hier. Ze zijn net 5 en altijd hetzelfde slaap ritme. 19.30 in bed, 7.15 er uit. In de vakantie durft dat eens 20.00 worden en opstaan in het weekend is meestal tot 7.30 of 8.00. Maar daarna vliegen ze bij ons in bed of gaan ze beneden wat spelen.

De baby (ook al 2+ ondertussen) is altijd een zaligheid geweest. Om 19.00 in bed en slaapt onmiddellijk. S morgens om 7.00 wordt die wakker maar die zingt dan tot je ze gaat halen. Of dat 7.30 of 8.00 of 8.30 is, allemaal goed.

Het is kwestie van er ritme in te rammen. Slak blauw = slapen. Slak geel = opstaan. Elke dag opnieuw. Als je als ouder het ritme niet kunt aanhouden, dan zal je kind het ook niet doen. Soms is het niet zo moeilijk.

Op reis ook deftig ritme aanhouden. Het is hier niet altijd rozengeur en manenschijn, maar slaap is eigenlijk al altijd super gegaan. Je weet toch waar je aan begint op voorhand ? We zijn jaren op reis gegaan waar de kiddos moesten middagdutten. Dan moet er dus 1 van de 2 erbij blijven, e. Je kunt 1 of 2x meesleuren in de buggy, maar daar slapen ze niet deftig in. Als je die een week lang smiddags het middag dutje half ontzegt, ja, dan zijn je dagen erna wsch dolle pret. De voorbije 2 jaren was de tweeling niet meer middagdutje plichtig, maar de jongste wel. Dan was het zorgen dat we op tijd terug waren in het vakantiehuisje en dan om zijn beurt in het huisje blijven. En die vakanties waren nog altijd leuk. We kijken al uit naar deze zomer aangezien we dan 3 stuks hebben zonder middagdutje. Dan kunnen we al daguitstappen maken zonder te moeten rond de dutjes heen plannen.
 
Hier ook altijd dezelfde structuur en het slaapritueel is al hetzelfde vanaf ze nog baby was. Maar als we haar (4j) eens een keertje langer laten opblijven dan heeft dat relatief weinig impact. Je merkt dat ze de dag erna misschien wat kribbiger is, maar dan gaat ze die avond gewoon weer op haar uur slapen en alles weer ok. Voor mij is het dat wel waard om niet steeds als een kluizenaar elke avond gevangen te zijn in je eigen huis of hotelkamer op vakantie, zolang dat niet systematisch gebeurt.
 
Vanochtend is onze zoon geboren. Mijn vrouw was ingeleid vanwege haar Zwangerschapssuiker, maar het is vlot gegaan. Ben super trots op mijn vrouwke, die heeft dat weer super gedaan.

Benieuwd hoe de dochter gaat reageren, want die wou een zusje. Maar ze is gelukkig al gegaan van "ik ga heel hard huilen" naar "ik ga maar een beetje huilen" wanneer het toch een broertje ging worden.
 
Vanochtend is onze zoon geboren. Mijn vrouw was ingeleid vanwege haar Zwangerschapssuiker, maar het is vlot gegaan. Ben super trots op mijn vrouwke, die heeft dat weer super gedaan.

Benieuwd hoe de dochter gaat reageren, want die wou een zusje. Maar ze is gelukkig al gegaan van "ik ga heel hard huilen" naar "ik ga maar een beetje huilen" wanneer het toch een broertje ging worden.
Proficiat!

Wat betreft de dochter, hier wou de onze ook een zusje ipv een broer. Nu ziet ze hem doodgraag, al misgendert ze hem continu :unsure:

Nu goed, da's de mode tegenwoordig zeker dat ze zelf kiezen? :p
 
Belt de dochter op mijn werk: "Dag lieve papa, ga jij frietjes halen allerliefste papa van de hele wereld? Met een curryworst!". Dan doe ik dat. Punten gescoord.
 
Proficiat!

Wat betreft de dochter, hier wou de onze ook een zusje ipv een broer. Nu ziet ze hem doodgraag, al misgendert ze hem continu :unsure:

Nu goed, da's de mode tegenwoordig zeker dat ze zelf kiezen? :p
Het viel goed mee bij de ontmoeting. Ik was haar van school gaan halen en had haar het nieuws verteld. Ze zei "ik had wel een zusje gevraagd", maar ze had er vrede mee. Toen ik haar de naam zei was het ook "ik wou wel Simon he". Dus het was 2 keer niet haar goesting, maar al bij al was ze heel fier. Haar broertje kreeg al veel knuffels en kusjes. Ze wou hem steeds op haar schoot.
 
Hier ondertussen aan de 4e soort voeding op 8 weken in de hoop dat zijn krampen/constipatie verbeteren..

We waren heel goed gestart met slapen in het begin, maar nu is het echt een gevecht :( uur proberen sussen na zijn fles terwijl hij zit te krijsen van de krampen (denken we, maar who knows) om dan zàchtjes te proberen weg te leggen. Indien te bruusk, rinse & repeat.

't is niet zijn schuld, maar gvd, op een bepaald moment hebt ge het toch ook gehad met dat gehuil ze. Helpt ook niet dat mijn vrouw en ik er totaal anders mee omgaan :/ zij wandelt ermee rond, babbelen, zingen,...
Ik probeer het maar als het niet helpt zet ik me in de zetel en sluit ik me volledig af. Ik houd hem wel vast, maar ergens in mn hoofd gaat er een knop aan die alles onderdrukt, heel raar.

Soit, het zal wel beteren, gewoon even kut momenteel :)
 
Het viel goed mee bij de ontmoeting. Ik was haar van school gaan halen en had haar het nieuws verteld. Ze zei "ik had wel een zusje gevraagd", maar ze had er vrede mee. Toen ik haar de naam zei was het ook "ik wou wel Simon he". Dus het was 2 keer niet haar goesting, maar al bij al was ze heel fier. Haar broertje kreeg al veel knuffels en kusjes. Ze wou hem steeds op haar schoot.
Dat "ik wil een zusje" betert wel. Hier ook een broertje, maar de dochter wou een zusje. Nu is het continu kusjes en knuffels, maar ze misgendert hem ook consistent :p best of both worlds I guess

Achja, gender is iets fluïde zeker tegenwoordig? :unsure: :p
 
Dat "ik wil een zusje" betert wel. Hier ook een broertje, maar de dochter wou een zusje. Nu is het continu kusjes en knuffels, maar ze misgendert hem ook consistent :p best of both worlds I guess

Achja, gender is iets fluïde zeker tegenwoordig? :unsure: :p
Ze is al helemaal bij gedraaid. Vandaag was ik gaan wandelen met haar en de zoon (om mijn vrouw even te laten rusten) en toen zei ze al "ik ben blij dat het een jongetje is". Ze kan ook wel jaloers zijn, want ze zei al eens dat de baby haar plaats inneemt, maar ze is enorm lief. Toen de baby krampjes had deze avond zei ze dat ze een heel goed idee had en wou ze een kersenpittenkussen opwarmen voor zijn buikje. Ook de hele tijd knuffels en kusjes geven. Alleen is het moeilijk wanneer ze iets niet mag of even moet wachten. Ze kon sowieso al slecht tegen een "neen", maar dat is precies nog iets erger geworden. Maar dat komt wel goed. Ik smelt wel om haar zo bezig te zien met haar broertje :love:
 
Ze is al helemaal bij gedraaid. Vandaag was ik gaan wandelen met haar en de zoon (om mijn vrouw even te laten rusten) en toen zei ze al "ik ben blij dat het een jongetje is". Ze kan ook wel jaloers zijn, want ze zei al eens dat de baby haar plaats inneemt, maar ze is enorm lief. Toen de baby krampjes had deze avond zei ze dat ze een heel goed idee had en wou ze een kersenpittenkussen opwarmen voor zijn buikje. Ook de hele tijd knuffels en kusjes geven. Alleen is het moeilijk wanneer ze iets niet mag of even moet wachten. Ze kon sowieso al slecht tegen een "neen", maar dat is precies nog iets erger geworden. Maar dat komt wel goed. Ik smelt wel om haar zo bezig te zien met haar broertje :love:
Ja 't is vertederend idd :) en dat jaloers zijn is idd wel iets om aandacht aan te besteden in het begin, hier had ze het er ook lastig mee dat het af en toe was "een beetje wachten, want eerst moet broertje x of y". Daar proberen we wel op te letten dat ze niet steeds hoort dat ze moet wachten omdat we nog met hem bezig zijn.

Daarnaast probeer ik consistent in het weekend iets te doen enkel met haar (meestal zwemmen of een speeltuintje hier wat verder bv) zodat ze toch af en toe het gevoel heeft dat het enkel rond haar draait. 't is sowieso een grote aanpassing, maar ze draaien wel helemaal bij :)
 
Hier valt het jaloers zijn van grote zus eigenlijk wel mee. Het flakkert zo af en toe eens op.

De laatste 2 weken heeft kleine broer wat meer aandacht en verzorging nodig gehad want het was de eerste keer dat hij goed ziek was en daarom mocht hij ook vaker naar de grootouders (wat zij ook wou ondanks dat ze super graag naar school gaat). Dus nu doet de oudste ook flauwer en eist ze meer aandacht.

Maar voor de rest zien ze elkaar dood graag. Zus krijgt 's morgens de allergrootste glimlach van kleine broer en is zijn god en zij ziet hem ook graag. Enkel wat minder bruut spelen maar krijg dat maar uitgelegd aan een 4-jarige.
 
Blijkbaar plassen jongetjes graag wanneer je hun pamper verzuivert. En het wilt niet zeggen dat wanneer ze al eens geplast hebben, dat het geen tweede keer kan. Dat weet ik dan ook alweer :unsure: .
 
Blijkbaar plassen jongetjes graag wanneer je hun pamper verzuivert. En het wilt niet zeggen dat wanneer ze al eens geplast hebben, dat het geen tweede keer kan. Dat weet ik dan ook alweer :unsure: .

Hier is het na negen maanden ook nog regelmatig een fonteintje tijdens het verversen, liefst terwijl we zijn nacht pamper verversen vlak voor we zelf in bed kruipen.
 
Ervaren jullie de chaos thuis ook als zeer vermoeiend? Elke dag meermaals opruimen, preppen, et etc

Beide ouders in een dip hier.
 
Ervaren jullie de chaos thuis ook als zeer vermoeiend? Elke dag meermaals opruimen, preppen, et etc

Beide ouders in een dip hier.
Ja hoor, vooral het feit dat ik me niet fatsoenlijk kan ontspannen. Ik zou willen gamen, maar ik zit weer breinloos te scrollen op m'n gsm. 🤷🏻‍♀️
 
Laatst bewerkt:
Ervaren jullie de chaos thuis ook als zeer vermoeiend? Elke dag meermaals opruimen, preppen, et etc

Beide ouders in een dip hier.

Niet meer opruimen. Ik ruim enkel nog op als ze in bed liggen. Zolang mijn bureau geen rommel is, mag het huis een stort zijn.
 
Ervaren jullie de chaos thuis ook als zeer vermoeiend? Elke dag meermaals opruimen, preppen, et etc

Beide ouders in een dip hier.
Hier staat het huis ook bijna altijd op z'n kop, maar ze moet wel opruimen. Desnoods met mijn vrouw of mijn hulp (afhankelijk hoeveel het is). Als ze iets nieuws neemt, probeer ik haar het oude op te laten ruimen. Dat gaat met vallen en opstaan. Soms ruimt ze uit haar eigen op en soms moet ik dreigen met "dan ruimt papa het wel op", wat wilt zeggen dat het de vuilbak ingaat (wat ik uiteraard nog nooit heb moeten doen). Als het echt te chaotisch is, ruim ik het zelf op wanneer ze in bed ligt.
 
Terug
Bovenaan