Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Gisteren dan naar de speeltuin hier in de buurt, dochter doet op dit moment niet liever en te voet doenbaar dus waarom niet. Geconfronteerd met toch een licht andere opvoedingsstijl.

Moeder met drie kinderen komt toe, mijn dochter herkent een speelkameraadje (laat ons hem X noemen) van de school en reageert hyperenthousiast dus aan de praat geraakt. Moeder was nogal een spraakwaterval, ik ken ondertussen haar halve leven. "Ja zeg maar dat uw dochter niet teveel met mijn zoontje speelt want het is nogal ne stoute ze haha", "van al mijn kinderen is dat toch de moeilijkste, en nie luisteren hé".

Beetje later dan begon ze dan "eten" uit te delen want "ja ik ben blij als mijn kinderen eten buiten want thuis is het toch altijd moeilijk". Op een uur tijd een pak mini-donuts, een bakje druiven, en dan begon ze aan de Tucs, ik kan geloven dat die kinderen thuis geen honger hebben. En ook aan mijn dochter uitdelen. Moeilijk iets op te zeggen want ze speelt met die kinderen die ondertussen voor haar neus niets anders doen dan eten. X loopt ondertussen bijna weg uit de speeltuin, op een wandelpad waar een brug over een beek gaat waarin hij makkelijk kan verdwijnen, maar "ja het is toch een stoute, en geen schrik hé, maar hij komt wel terug".

Iets later, terwijl ik in een "too much information"-gesprek verwikkeld ben, zie ik mijn dochter met X weglopen uit de speeltuin, dezelfde richting uit. Nu zo hard aan het lachen met elkaar dat ze niet naar mij luistert en ook niet stopt. Ik daar naartoe gelopen en eerst mijn dochter en dan X maar aan de hand terug naar de speelplaats gebracht. Moeder: "aah is daar een beek, ja dat was ik vergeten oei ja wel gevaarlijk".

Toen nog 20 min later X als een projectiel naar een loslopende hond liep en mijn dochter hem achtervolgde toch maar beslist dat het tijd was om naar huis te gaan.
 
Nu laat je ons wel op onze honger zitten hoor. :thinking:
Gohja, gewoon zaken die ik niet tegen een wildvreemde zou vertellen.
Zij was van Jemen en haar man een Marokkaan ("daarmee dat mijn zoon niet luistert hé, Marokkaans bloed haha mijn neven en nichten zijn zo niet ze"), ze betalen 1200 EUR huur per maand, konden 600 000 lenen bij de bank maar haar man wil geen interest betalen door zijn geloof en ze zou wel op een wachtlijst staan voor een sociale woning. Ik interpreteerde dat als "manlief doet de financiën en die staan er niet zo goed voor". Zoontje X was een ongelukje, want de oudste zoon was depressief omdat hij enig kind was, en dan hebben ze nog maar een kind gemaakt, en dan was het Corona en was ze zwanger van X. Ze gaat in haar pyjama haar kinderen afzetten om daarna te poetsen of te studeren voor zorgkundige. Sinds ze in België woont weet ze wat eenzaamheid is want mensen zijn hier zo gesloten.
Ergens kwam het me een beetje triest over.
 
Sinds we gestopt zijn met de Zitromax, is de dochter al 2x stevig ziek op 3 weken. Eerst felle buikgriep en nu weer koorts met keelontsteking. Dus opnieuw naar de kinderarts. Ze zou geen immuunafwijking hebben, maar normaal vind ik het toch niet. Ziet er niet naar uit dat we op korte termijn kunnen stoppen met Zitromax.
En ze mag weer op jaarlijks verlof in het ziekenhuis. Deze keer klierkoorts.
 
Hier wordt de tweede een jongetje. Ik had nochtans echt het gevoel dat het terug een dochter zou zijn, maar kijk 🤷‍♂️
Wel een vreemd gevoel, bij de eerste hadden we alletwee stiekem gehoopt op een jongen, maar dan een meisje, en eigenlijk had ik nu graag terug een dochter gehad. Mijn vrouw daarentegen aan het bleiten van geluk dat haar koningswens uitgekomen is :)

Soit, zolang het gezond is, da's het belangrijkste. Nog 6 lange maanden te gaan :p
 
Hier wordt de tweede een jongetje. Ik had nochtans echt het gevoel dat het terug een dochter zou zijn, maar kijk 🤷‍♂️
Wel een vreemd gevoel, bij de eerste hadden we alletwee stiekem gehoopt op een jongen, maar dan een meisje, en eigenlijk had ik nu graag terug een dochter gehad. Mijn vrouw daarentegen aan het bleiten van geluk dat haar koningswens uitgekomen is :)

Soit, zolang het gezond is, da's het belangrijkste. Nog 6 lange maanden te gaan :p
Succes met de preggosaurus in huis!

Maar het geslacht heb je niet te kiezen. Ik had gehoopt op een dochter en kreeg er eentje en kan me totaal niet inbeelden dat ik een zoon zou hebben. Gevolg daarvan is dat ik nu vooral de ouders van de meisjes van haar klas leer kennen in plaats van die van de jongens, want op die jonge leeftijd vinden jongens en meisjes elkaar maar stom.
 
De dochter is weer thuis, maar was toch serieus afzien. Vorig jaar was het veel gevaarlijker, maar was ze vrij snel opgeknapt. Nu heeft ze echt dagen liggen schreeuwen van de pijn. Echt wel moeilijk om te zien als ouder. Ben blij dat het weer beter is en ze weer thuis is.
 
Onze dochter (3j) heeft gisteren onze auto onder gekotst, terwijl de mama haar in bed stak mocht ik de auto kuisen.... :sick:. Gelukkig heeft ze vannacht goed geslapen maar wel opgestaan met koorts. Haar iets gegeven voor de koorts, en ze had toch wel wat honger (melkje en een boterham). Tot nog toe heeft ze alles binnengehouden...halfuurtje geleden zei ze zielig 'ik wil naar m'n bedje ik ben moe...' M'n vaderhart breekt toch wel een beetje als je je dochter daar ziet liggen als een klein hoopje ellende...
 
Onze dochter (3j) heeft gisteren onze auto onder gekotst, terwijl de mama haar in bed stak mocht ik de auto kuisen.... :sick:. Gelukkig heeft ze vannacht goed geslapen maar wel opgestaan met koorts. Haar iets gegeven voor de koorts, en ze had toch wel wat honger (melkje en een boterham). Tot nog toe heeft ze alles binnengehouden...halfuurtje geleden zei ze zielig 'ik wil naar m'n bedje ik ben moe...' M'n vaderhart breekt toch wel een beetje als je je dochter daar ziet liggen als een klein hoopje ellende...
Herkenbaar. Bij mij brak het dan ook altijd een beetje als ik dan terug in die ondergekotste maar gekuiste auto moest gaan zitten. Dat duurt weken voor die geur helemaal weg is :(
 
Ik ben blij dat mijn dochter niet meer wagenziek is, het laatste kotsincident dateert alweer van twee jaar geleden. Maar we geven haar voor langere autoritten (+1u) voor de zekerheid toch nog een kwartje R-calm op aanraden van de dokter.
 
Hoe gaan jullie om met vermoeidheid na school? Onze dochter gaat naar school sinds het krokusverlof, in de crèche deed ze nog anderhalf uur een dutje, op school kan dit niet meer. In het weekend & op woensdag slaapt ze wel nog bij. Maar op weekdagen is het:
Afhalen op school om 15u40 --> ze ligt als een vod ergens in een hoekje te wachten tot we ze afhalen. Wil niet stappen want "papa ik ben een beetje moe"
Thuiskomen om 15u45, gebleit voor een melkje --> we geven ze melk
dan wil ze rusten om 16u, we laten ze dan even rusten in de zetel (waar ze in slaap valt). Na een halfuur wel wakker maken omdat ze anders 's avonds niet slaapt. Dan ligt ze echt diep diep te slapen en wordt ze al wenend wakker.

We kunnen er vervolgens niets mee doen want het is continu "ik ben moe". Geen boekje, geen spelletje, niets. Enkel wat voor tv zetten is ok, maar daar heb ik het gevoelsmatig heel erg moeilijk mee.. Ik zou liever er iets mee doen, maar het lukt niet echt.

Iemand tips of ervaringen?
 
Waarschijnlijk geen optie om ze te gaan halen op de middag? Onze oudste zijn we lang gaan halen, maar dat moet natuurlijk wel lukken met het werk
 
Was bij ons ook wel de maanden na de switch creche/school. We probeerden ze ook eerst wakker te maken na een uurtje, maar dan was er niks meer mee aan te vangen. Daarna lieten we ze gewoon doen tot ze vanzelf wakker werd, en eventueel wat later in haar bed leggen.

Na een tijd staken we ze gewoon heel vroeg in haar bed als ze in slaap viel in de zetel, kon al om 17h, 17h30 zijn (gebeurd soms nu nog op het einde van de week, nu ze in de 1ste kleuterklas zit)
Soms kan ze dan later in de avond wel wakker worden en wat melk vragen, maar evengoed slaapt ze gewoon door tot smorgens.

Misschien is dat een optie, ze gewoon in haar bed leggen en zien hoe dat gaat? misschien heeft ze echt haar slaap nodig de eerste weken/maanden en kan ze zo stelselmatig opbouwen naar terug wat langer opblijven.
 
Hier was dat ook, maar wij hielden ze wel altijd wakker. Om ze dan ten vroegste om 18u in bed te leggen. Kwestie dat ze smorgens niet te vroeg wakker werd. En dan stelselmatig richting 18u30, nu soms toch al eens 19u, maar zoals vorige en deze week is het eerder weer 18u-18u15. Zeker de dagen dat ze turnen hebben of een uitstapje of iets speciaal op school dan is ze compleet uitgeput. En hier is het al zo dat ze niet meer moe lijkt, maar in overdrive gaat om dan ineens te crashen en hysterisch te worden van moe te zijn. Lastige momenten maar ik veronderstel dat het wel zal beteren met de tijd :p
 
Ik heb dat ook al heel veel gehoord bij vrienden dat het echt een merde is als ze pas naar school beginnen te gaan. Ik denk dat het ook gewoon niet te onderschatten is wat voor een ritme wissel het is voor kleintjes. Eigenlijk is dat allemaal best vroeg en snel dat ze op die manier in een gareel gezet worden vind ik.

Hier begint ze in november en ik hou mijn hart al vast want het is best een delicaat bloempje heb ik het idee.

Verder gaat het allemaal wel heel goed na de breuk met mijn ex. Ik vind het zo’n fantastisch lief kind. Ze babbelt honderduit, en wij schieten mega goed op. Na de breuk is mijn ex halsoverkop vertrokken, met ons kind, en zij heeft toen bepaald dat ik mijn dochter maar een paar dagen per week kon zien en dat ze om 18u30 ten laatste weer bij haar moest zijn, overnachtingen waren uitgesloten.

ik was het daar niet mee eens en dat heeft ook mijn hart fameus gebroken op dat moment, maar aangezien ze nog borstvoeding gaf en ik de boel niet verder wou opblazen dan nodig ben ik daar in meegegaan. Ze is dan tot overmaat van ramp ook nog eens naar Sint-Gillis verhuisd terwijl ons kind in Laken naar de crèche ging (45 min enkele rit). Resultaat was dus dat de dochter anderhalf uur per dag in de metro moest, en dat in haar op de dagen dat het mijne toer was ging ophalen om 16u30 van de crèche en ten laatste om 18u weer op de metro naar Sint gillis moest zitten. Tegen dat ik goed en wel thuis was op zo’n dagen was het 20u en moest ik vaak nog voor mezelf koken, de keuken opruimen etc. Was echt een hel.

heb doen alles gedaan wat mogelijk was om te praten met mijn ex, wat dus niet lukte, en ben uiteindelijk naar de rechter gestapt. De verhalen over justitie in België, op de koop toe ook nog eens in Brusselse context heeft mij veel nachtmerries bezorgd, ook omdat ik helemaal niet zeker was dat ik effectief gelijk zou krijgen bij de rechter.

moet zeggen dat dat allemaal gigantisch is meegevallen, tussen het indienen van mijn zaak en de effectieve zitting zat maar een dikke maand. Ik had een schat van een advocate die ik eeuwig dankbaar ga zijn en de rechter heeft mij eigenlijk over de hele lijn gelijk gegeven. Van de ene dag op de andere had ik mijn dochter terug in mijn leven, viel het pendelen gedeeltelijk weg en kon ik terug zelf mijn dochter in bad doen, te slapen leggen, en moest niet alles nog een race tegen de klok zijn. Kunt u niet inbeelden hoeveel tonnen last er toen van mijn schouders zijn gevallen. Van de ene op de andere dag waren 90 percent van mijn problemen als sneeuw voor de zon weg.

Nodeloos om te zeggen dat de verstandhouding met mijn ex niet al te best is. Ik probeer echt wel om alle wrok zo goed mogelijk een plaats te geven, omdat ik weet dat mijn dochter daar niet bij gebaat is, en ik ben ook oprecht trots op mezelf voor de kalmte en het geduld die ik gedurende heel die periode heb opgebracht. Was geen sinecure. Heb echt moeten sprokkelen naar genoeg quality time om onze band goed te laten evolueren, maar in dat eerste 1000 dagen tijdperk hebt ge echt altijd het gevoel dat er belangrijke tijd verloren is gegaan.

Geen aanrader allemaal.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben blij dat mijn dochter niet meer wagenziek is, het laatste kotsincident dateert alweer van twee jaar geleden. Maar we geven haar voor langere autoritten (+1u) voor de zekerheid toch nog een kwartje R-calm op aanraden van de dokter.
R-calm in pilvorm of siroop? We denken er ook aan om dit voor onze vakantie te gebruiken (met de auto naar Zuid-Frankrijk)
 
Terug
Bovenaan