Ik erger mij echt constant aan Karl die elke aflevering meerdere keren moet beginnen over WVA. "Seg Justine, verbaast WVA op het gebied van klimmen?"
Klassiek Belgische onderdanigheid / submissief gedrag geëvolueerd naar opdringerig extreem-nationalistisch-gedrag.
Elke Belgische sportjournalist / interviewer bij een buitenlander:
"Zeg, wat vond je van de prestatie van x?"
"x heeft je nogal pijn gedaan vandaag, zo bleek, nietwaar?"
"Je deed het goed, maar waar plaats je de prestatie van x?"
Het is te duidelijk dat we in vele oorlogen constant bezet werden in een mum van tijd.
We waren tot zo diep in onze oren verliefd geworden op de machtshebbers, dat onze voorouders voor het zelfbehoud vragen stelden:
"Amai, jullie zijn er snel bij. Bedankt hiervoor (please, do not kill us)."
"Wat een fantastische overheersing, mannen, jullie zijn top!"
De evolutie doorheen decennia heeft dat veranderd naar het Belgische prijzen van onze atleten bij mede-atleten, want het moest ooit stoppen met dat zielige gedrag om in leven te blijven. Nu ervaren we een moderne vorm van zielig gedrag.
Ik kan niet wachten op de derde optie over x-aantal jaar.
Al zit soms die onderdanigheid er nog wel in. Ik herinner me nog steeds dat beeld van die ene kerel in de Tour van 2009 of 2010, die een afspraak had met Lance Armstrong aan tafel en toen Lance eindelijk kwam met een paar bodyguards, hij geen tijd had voor een interview (mogelijk wist hij al dat er een vraag ging komen over JVDB?) en simpelweg die tafel handtekende en het aftrapte. De interviewer kon geen pap zeggen
.
De enigste keer dat ik Lance Armstrong gelijk moet geven, zovele jaren later.
