Waar ben jij nostalgisch naar?

Discotheek Tropicana in Geraardsbergen wordt afgebroken en er komt een woonproject. Het is tekenend voor Vlaanderen hoe beetje bij beetje alle oorden van vertier en sociaal contact tegen de vlakte gaan om er (vaak) zielloze appartementsblokken te zetten waardoor wijken, gehuchten dorpen en steden volledig uitsterven. Hier in de streek kan ik de handelszaken, café's, frituren, restaurants, discotheken en noem maar op niet meer bijhouden die de afgelopen twintig jaar zijn verbouwd of afgebroken. Straten waar je vroeger meerdere bakkers, slager, kruidenier, krantenwinkel, café's etc had. Straten die bruisten van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en waar je jaarlijks braderieën had die massa's volk lokten zijn nu compleet verlaten en afhankelijk van de buurt zelfs op het verloederde af. Een slager waar ze amper twintig jaar geleden nog tot buiten stonden aan te schuiven is nu een triestig woonhuis geworden met drie bellen aan de voordeur.
 
Discotheek Tropicana in Geraardsbergen wordt afgebroken en er komt een woonproject. Het is tekenend voor Vlaanderen hoe beetje bij beetje alle oorden van vertier en sociaal contact tegen de vlakte gaan om er (vaak) zielloze appartementsblokken te zetten waardoor wijken, gehuchten dorpen en steden volledig uitsterven. Hier in de streek kan ik de handelszaken, café's, frituren, restaurants, discotheken en noem maar op niet meer bijhouden die de afgelopen twintig jaar zijn verbouwd of afgebroken. Straten waar je vroeger meerdere bakkers, slager, kruidenier, krantenwinkel, café's etc had. Straten die bruisten van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en waar je jaarlijks braderieën had die massa's volk lokten zijn nu compleet verlaten en afhankelijk van de buurt zelfs op het verloederde af. Een slager waar ze amper twintig jaar geleden nog tot buiten stonden aan te schuiven is nu een triestig woonhuis geworden met drie bellen aan de voordeur.
Het is dubbel natuurlijk. In de plaatselijke fb-groep lees ik altijd dezelfde verzuchtingen, mensen die klagen als er weer een huis of winkel tegen de grond gaat voor een appartementsblok. Maar als mensen de kans krijgen hun oud, te renoveren huis te verkopen aan een ontwikkelaar twijfelen ze doorgaans niet.
 
Het is dubbel natuurlijk. In de plaatselijke fb-groep lees ik altijd dezelfde verzuchtingen, mensen die klagen als er weer een huis of winkel tegen de grond gaat voor een appartementsblok. Maar als mensen de kans krijgen hun oud, te renoveren huis te verkopen aan een ontwikkelaar twijfelen ze doorgaans niet.
Als je een goed draaiende handelszaak hebt en je vindt wanneer je op pensioen gaat geen overnemer, dan is dat vaak de enige optie inderdaad. Café's die blijven vaak langer leeg staan omdat de eigenaar (meestal een brouwer) altijd nog hoopt een nieuwe uitbater te vinden, maar uiteindelijk gaan ook die voor de bijl.
 
Een tijd waar dat België/wereld nog niet zo overbevolkt was.
Waar je eens tot rust kon komen als je eens ging wandelen en je niet moest opletten dat je niet de verkeerde buurt afdraaide.
En zoals @808 State hierboven al aanhaalde; ik mis het volkse.
De mensen zijn zo asociaal geworden als de pest.
 
Het verdwijnen van kleinere handelszaken is overal een bekend fenomeen, meestal komen er dan appartementen/(sociale) woningen met weinig ziel in de plek. Komt er toch ergens een handelszaak bij, dan zijn het niet zelden grootzaken. Vooral in gemeenten is dat goed te zien: winkelstraten die vroeger floreerden liggen er verlaten bij. De plaatselijke politiek probeert nog wel, maar de mensen zijn al lang verhuisd naar het winkelcomplex bij het binnenrijden van de gemeente met een resem aan gratis bovengrondse parkeerplaatsen.
 
En wie van de jongere generaties wil nog hard werken in een eigen zaak 6 dagen op 7?
Euh, velen? Kijk naar hoe iedereen met plezier de sociale zekerheid ondergraaft door op zaterdag te flexi-jobben.

Het probleem lijkt me eerder bij de veranderde wereld te liggen. Wie gaat nog de toer doen van allemaal kleine handelszaken terwijl het aanbod groter en goedkoper is in een supermarkt of gewoon online.
 
Euh, velen? Kijk naar hoe iedereen met plezier de sociale zekerheid ondergraaft door op zaterdag te flexi-jobben.

Het probleem lijkt me eerder bij de veranderde wereld te liggen. Wie gaat nog de toer doen van allemaal kleine handelszaken terwijl het aanbod groter en goedkoper is in een supermarkt of gewoon online.
Schoonzus is kok in een horecazaak met meerdere vestigingen en hoor daar toch nog steeds dat personeel vinden een uitdaging is in het weekend.
In mijn job, apotheek, hetzelfde: personeel vinden is moeilijk. De vacatures zijn enorm en als ik beslis om morgen als zelfstandig vervanger de baan op te gaan, dan kan ik in principe vragen wat ik wil en werken waar ik wil. Wachtdiensten, werken in het weekend, lange en onregelmatige uren. Wie staat daar nog voor te springen?
 
Euh, velen? Kijk naar hoe iedereen met plezier de sociale zekerheid ondergraaft door op zaterdag te flexi-jobben.

Het probleem lijkt me eerder bij de veranderde wereld te liggen. Wie gaat nog de toer doen van allemaal kleine handelszaken terwijl het aanbod groter en goedkoper is in een supermarkt of gewoon online.
Een flexijob op zaterdag zonder verdere verantwoordelijkheid zou ik nu niet vergelijken met een slagerij of bakkerij runnen.

Weet je wie dat wel nog doet, 7 op 7 zelfs? Turken, die starten nog echte handelszaken.
 
Misschien ook eens bekijken vanuit oogpunt kleine zelfstandige winkels.

Ik denk dat kleine handelszaken door de jaren heen ook moeilijker en moeilijker aan handelsgoederen geraken door de grote spelers. Er is een verminderend aanbod waar zij nog kunnen aankopen en concurreren met ketens (en online) is sowieso niet te doen. Dus dat verdwijnt inderdaad allemaal.
 
Google photos kan ook zo inspelen op je nostalgie. Een nieuwe herinnering voor je, en dan foto's van 10-15 jaar geleden tonen. Best leuk soms.

Behalve gisteren. :unsure:

New memory for you!
Klik
Een foto die ik eergisteren genomen heb op de legobeurs.

Ik ben wel nog niet dement he.
 
Schoonzus is kok in een horecazaak met meerdere vestigingen en hoor daar toch nog steeds dat personeel vinden een uitdaging is in het weekend.
In mijn job, apotheek, hetzelfde: personeel vinden is moeilijk. De vacatures zijn enorm en als ik beslis om morgen als zelfstandig vervanger de baan op te gaan, dan kan ik in principe vragen wat ik wil en werken waar ik wil. Wachtdiensten, werken in het weekend, lange en onregelmatige uren. Wie staat daar nog voor te springen?
Ik geloof best dat mensen meer voor work/life balance kiezen, maar waren mensen daar vroeger nu ook gewoon niet te onwetend in? Sommige jobs zijn gewoon niet geweldig hé. Horeca: als jij de zaak niet runt ben je doorgaans slechtbetaald en altijd aan het werk wanneer anderen vrij zijn. Mijn vrouw heeft ook jaren zo gewerkt uiteindelijk: heel je dag eraan tot 22-23u en onder zo'n kleine zelfstandige die je liever uitbuit dan fair te betalen.

Apothekers gohja, 5 jaar studeren om in een winkel te staan vind ik dat. Mooi beroep in principe, maar uiteindelijk heb je als werknemer een beetje hetzelfde aan de hand: jij gaat aan die marges niet rijkelijk verdienen.

Dusja, willen mensen niet werken, of zijn ze gewoon niet meer zo "dom" om hun vrije tijd of kinderen zo laag in te schatten?
Een flexijob op zaterdag zonder verdere verantwoordelijkheid zou ik nu niet vergelijken met een slagerij of bakkerij runnen.

Weet je wie dat wel nog doet, 7 op 7 zelfs? Turken, die starten nog echte handelszaken.
Zelfde als hierboven hé. Alsof dat 7 op 7 werken ook rendeert? Als niemand naar je winkel komt en de marges zo dun worden dat je jezelf een hongerloon moet uitkeren om 7/7 te werken zou je idioot zijn om dat te blijven doen.

Hier verder in de straat een perfect geïntegreerde Afghaan die een buurtwinkel opende. Op papier klonk dat goed, een kleine kruidenier aan een station. In de praktijk rijdt iedereen naar de supermarkt voor wekelijkse aankopen aan scherpere prijzen, en stond die daar 7/7 in de winkel voor mensen die sigaretten nodig hadden, een blikje bier, of hun pakje van postNL. Hij werkt nu elders in loondienst.

En dat men vroeger zo hard werkte...gohja lange dagen aan een efficiëntie die nu niet meer competitief is ja, dat geloof ik nog. Maar harder? Ja, in de mijnen misschien, maar het merendeel van wie komt zeggen dat "de jeugd niet meer wil werken" heeft vooral zelf geprofiteerd van een rustigere tijd en 100den systemen om voor iets subsidies te trekken. Om dan wat voor de 60 op pensioen te gaan.
 
Er heeft een tijdlang op youtube het tijdsdocument "ge kent de weg en de taal" gestaan, over het dorpsleven in Wannegem, Balen & Opdorp, anno 1976. Als je dan zien hoe hard het land veranderd is op 50 jaar... Helaas weggehaald, maar er zijn nog verknipte fragmenten.

Jef Cornelis heeft zo het gehele leven van de jaren '70 & '80 vastgelegd, het is verbazingwekkend hoe weinig er soms veranderd is tegenover vandaag van fysiek uitzicht, maar hoe de atmosfeer diametraal tegenovergesteld is tegenover nu.
 
tgohm ik hoorde mijn vader, die nu 86jaar is, er ook over klagen hoe supermarkten kleine winkels uit de markt concurreerden. Maar we gingen dan zelf ook wel elke zaterdag naar de GB. Ik denk dat we dat allemaal voor een stuk zelf in de hand hebben gewerkt. We hebben voor een groot deel voor gemak, goedkope prijzen en groot aanbod gekozen en dat zijn zaken waar de kleinhandel niet echt een antwoord op had/heeft (wat ook logisch is).


Ne goeie bakker en ne goeie slager gaat meestal nog wel goed te doen hebben, maar dat is hard werken. Midden in de nacht opstaan om uw brood beginnen te bakken en uw partner die dan 8 u later in de winkel begint, waardoor ge elkaar enkel in de bakkerij ziet? 't is toch ook een apart leven. Bij de beenhouwer weet ik niet of dat zo gesplitst is, waarschijnlijk wat minder. Anyway, ge moet het echt wel graag doen om dat vol te houden.
Ik denk dat het ook vroeger meer in de familie bleef? De kinderen moesten meehelpen in de zaak, leerden zo de kneepjes van het vak en er was dan altijd wel ene die het verder zette.

Voor het uitgaansleven dat verandert: ik denk dat de generatie van mijn ouders ook wel gezaagd hebben over de opkomst van discotheken en de teloorgang van 'uw lief leren kennen op de kermis' (wat ook niet meer de kermis is van vandaag). Ge moet maar eens naar "Wij heren van Zichem zien, hoe anders het leven toen was. Het verdwijnen van het volkse van kermissen toen was eigenlijk een groter verlies dan het verdwijnen van discotheken nu.

Dat de Turken 7 op 7 open zijn als kleine winkel zegt al genoeg hoe neig dat ze de wetgeving volgen :p Die staan ook soms met 5 in een lege pita zaak of verkopen een groot wit brood aan 1€50 of zo, dan kan dat bijna niet anders dan dat ofwel een groot deel in het zwart gebeurt of dat er ook nog wel andere niet halal zaken gebeuren.

Er heeft een tijdlang op youtube het tijdsdocument "ge kent de weg en de taal" gestaan, over het dorpsleven in Wannegem, Balen & Opdorp, anno 1976. Als je dan zien hoe hard het land veranderd is op 50 jaar... Helaas weggehaald, maar er zijn nog verknipte fragmenten.

Jef Cornelis heeft zo het gehele leven van de jaren '70 & '80 vastgelegd, het is verbazingwekkend hoe weinig er soms veranderd is tegenover vandaag van fysiek uitzicht, maar hoe de atmosfeer diametraal tegenovergesteld is tegenover nu.
Fuck kerel, nu mis ik mijn grootouders weer wat neiger. De sfeer van in hun oud huisje met zo'n koterij en een koereke achteraan. De eenvoudige tafel met een plastic tafellaken erover. Ne muur zoals op 23:15 die dik, maar niet recht bezet was er waar ergens wel een krak in de verf zat met een beschilderde maar even ruw uitziende plank voor de bloempotten ... Alles was zo meer rudimentair, niet gepolijst. Simpele, maar tevens beetje wankel uitziende tafeltjes en kastjes. Childhood memories.
 
tgohm ik hoorde mijn vader, die nu 86jaar is, er ook over klagen hoe supermarkten kleine winkels uit de markt concurreerden. Maar we gingen dan zelf ook wel elke zaterdag naar de GB. Ik denk dat we dat allemaal voor een stuk zelf in de hand hebben gewerkt. We hebben voor een groot deel voor gemak, goedkope prijzen en groot aanbod gekozen en dat zijn zaken waar de kleinhandel niet echt een antwoord op had/heeft (wat ook logisch is).


Ne goeie bakker en ne goeie slager gaat meestal nog wel goed te doen hebben, maar dat is hard werken. Midden in de nacht opstaan om uw brood beginnen te bakken en uw partner die dan 8 u later in de winkel begint, waardoor ge elkaar enkel in de bakkerij ziet? 't is toch ook een apart leven. Bij de beenhouwer weet ik niet of dat zo gesplitst is, waarschijnlijk wat minder. Anyway, ge moet het echt wel graag doen om dat vol te houden.
Ik denk dat het ook vroeger meer in de familie bleef? De kinderen moesten meehelpen in de zaak, leerden zo de kneepjes van het vak en er was dan altijd wel ene die het verder zette.

Voor het uitgaansleven dat verandert: ik denk dat de generatie van mijn ouders ook wel gezaagd hebben over de opkomst van discotheken en de teloorgang van 'uw lief leren kennen op de kermis' (wat ook niet meer de kermis is van vandaag). Ge moet maar eens naar "Wij heren van Zichem zien, hoe anders het leven toen was. Het verdwijnen van het volkse van kermissen toen was eigenlijk een groter verlies dan het verdwijnen van discotheken nu.

Dat de Turken 7 op 7 open zijn als kleine winkel zegt al genoeg hoe neig dat ze de wetgeving volgen :p Die staan ook soms met 5 in een lege pita zaak of verkopen een groot wit brood aan 1€50 of zo, dan kan dat bijna niet anders dan dat ofwel een groot deel in het zwart gebeurt of dat er ook nog wel andere niet halal zaken gebeuren.


Fuck kerel, nu mis ik mijn grootouders weer wat neiger. De sfeer van in hun oud huisje met zo'n koterij en een koereke achteraan. De eenvoudige tafel met een plastic tafellaken erover. Ne muur zoals op 23:15 die dik, maar niet recht bezet was er waar ergens wel een krak in de verf zat met een beschilderde maar even ruw uitziende plank voor de bloempotten ... Alles was zo meer rudimentair, niet gepolijst. Simpele, maar tevens beetje wankel uitziende tafeltjes en kastjes. Childhood memories.
Het huiske: een plank met een gat in...
 
Deze middag de verhalen ook gehoord van de jaren 50 van mijn opa.

Denk dat het leven gewoon veel simpeler was.

Ben er nu 40, tov 25 j terug toch ook zaken die veranderen, maar anders dan een generatie terug.
 
Discotheek Tropicana in Geraardsbergen wordt afgebroken en er komt een woonproject. Het is tekenend voor Vlaanderen hoe beetje bij beetje alle oorden van vertier en sociaal contact tegen de vlakte gaan om er (vaak) zielloze appartementsblokken te zetten waardoor wijken, gehuchten dorpen en steden volledig uitsterven. Hier in de streek kan ik de handelszaken, café's, frituren, restaurants, discotheken en noem maar op niet meer bijhouden die de afgelopen twintig jaar zijn verbouwd of afgebroken. Straten waar je vroeger meerdere bakkers, slager, kruidenier, krantenwinkel, café's etc had. Straten die bruisten van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en waar je jaarlijks braderieën had die massa's volk lokten zijn nu compleet verlaten en afhankelijk van de buurt zelfs op het verloederde af. Een slager waar ze amper twintig jaar geleden nog tot buiten stonden aan te schuiven is nu een triestig woonhuis geworden met drie bellen aan de voordeur.
OMG 1 van de eerste discotheken in de buurt waar ik ging wonende te liedekerke.

Resident dj bart die ik trouwens nu nog op afiches zie verschijnen als bart reeves die al een eeuwigheid meedraait.

Tropicana heeft het ook wel nog best lang getrokken tussen al die discotheken.

Mn echte favoriet qua muziek was la bush en als 2e illusion
 
Terug
Bovenaan