zaj

Redacteur
zaj

zaj

Redacteur
Review: The Riftbreaker Complete Pack
  • 0
Ik had nog nooit gehoord van The Riftbreaker. Het resultaat? Een aangename verrassing. Dat klinkt misschien vreemd wanneer je naar het pakket kijkt, want alles aan deze Complete Pack straalt uit dat EXOR Studios hier al 5 jaar met veel zorg aan heeft gebouwd. Mijn eerste indruk was vooral eentje van verbazing. Hoe heb ik hier nog nooit van gehoord? Dit is een game die je verrassend snel meezuigt in een bijzonder verslavende lus van bouwen, verdedigen, verkennen en zelf mee het slagveld op trekken. The Riftbreaker is op papier een mengeling van stadsbouwer, tower defense en twin-stick actieshooter, maar in de praktijk voelt het vooral als een spel dat heel goed begrijpt hoe het spelers stap voor stap moet binnen trekken. Je begint klein, met een paar eenvoudige systemen en een duidelijk doel, en voor je het weet ben je volledig verdiept in productie, energie, verdediging, onderzoek en bevoorrading. Het knappe is dat het nooit droog of afstandelijk wordt, omdat je als speler ook...
Review: Fatal Frame II: Crimson Butterfly
  • 0
Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake opent nog altijd met een van de sterkste premissen uit het horrorgenre. De tweelingzussen Mio en Mayu keren terug naar een plek uit hun jeugd. Wat begint als een melancholisch bezoek, kantelt al snel in een nachtmerrie wanneer Mayu verdwaalt door een rode vlinder te volgen en zo verdwijnt in Minakami Village, een dorp dat letterlijk van de kaart verdwenen is. Daar botsen de twee zussen niet alleen op een eindeloze nacht en wraakzuchtige geesten, maar ook op de echo’s van een verboden ritueel, een tragedie uit het verleden en een plek waar zowat elke steen doordrenkt lijkt van verdriet, waanzin en dood.
Review: Xenoblade Chronicles X: Definitive Edition Switch 2
  • 0
Xenoblade Chronicles X: Definitive Edition was vorig jaar al een bijzonder sterke heruitgave van een van Monolith Softs meest ambitieuze RPG's. Mira voelt nog altijd geweldig aan als spelwereld: gigantisch, vijandig, mysterieus en vooral ontworpen om je voortdurend naar de horizon te laten staren. Ook het vechtsysteem, de overvloed aan zijmissies, de vrijheid om je eigen tempo te bepalen en het moment waarop je eindelijk met een Skell door die wereld mag trekken, blijft zoveel jaar later nog altijd enorm leuk. Precies daarom voelde een Nintendo Switch 2 Edition als een uitgelezen kans om deze game eindelijk ook technisch op het niveau van zijn ambitie te tillen. Alleen blijkt al snel dat die belofte maar half wordt waargemaakt. Want ja, deze versie speelt aangenamer dan ooit, maar net op het vlak waar je een echte sprong had gehoopt, namelijk de grafische presentatie, laat deze editie een verrassend lauwe indruk na.
Special: Overwatch Season 1: The Reign of Talon
  • 0
Overwatch is back, letterlijk. De twee is geschrapt uit de naam en Blizzard gaat weer gewoon voluit voor Overwatch. Dat is niet alleen een marketingstunt, maar ook een duidelijk statement: geen Overwatch 3, dit is de basis waarop ze verder willen bouwen. En eerlijk, je voelt ook dat er stevig gesleuteld is aan de fundering. Gelijk met de reset van de naam, starten we meteen ook terug vanaf season 1.
Review: Ys X: Proud Nordics
  • 0
Vandaag review ik Ys X: Proud Nordics voor Playstation 5. Ys X: Nordics was al een goeie Ys game, maar ook eentje waarbij je voelde dat Falcom een paar compromissen had gesloten. De duo-combat met Adol en Karja was leuk, de wereld van Obelia Gulf werkte, maar tegelijk had de base versie echt wel wat verbeterpunten. Zoals de zeegevechten en de snelheid van de boot die beiden erbarmelijk traag gingen. Ys X: Proud Nordics is dan ook geen klassieke GOTY-editie met alleen wat DLC erbij. Het is net iets meer dan dat, maar verwacht je ook niet aan iets zoals Persona 5 Royal.
Review: Black Phone 2 (4K blu-ray)
  • 0
Black Phone 2 is een directe sequel op The Black Phone (2021) en brengt Scott Derrickson terug in de regiestoel, opnieuw samen met co-writer C. Robert Cargill. De eerste film was een mix van thriller en bovennatuurlijke horror: Finney werd ontvoerd door 'The Grabber', opgesloten in een kelder, en kreeg via een bovennatuurlijke zwarte telefoon contact met de vorige slachtoffers, die hem stap voor stap hielpen ontsnappen. De film was een commercieel success en werd goed ontvangen, met een sterke Ethan Hawke als Grabber en een simpele premise die slim werd uitgespeeld. De sequel pikt die draad op, maar doet iets anders: het verhaal verschuift van 'ontsnappen uit een kelder' naar iets dat meer leunt op trauma, dromen en een grotere mythologie. Derrickson heeft ook zelf verteld dat een sequel helemaal niet vanzelfsprekend was, tot Joe Hill (de schrijver van het originele verhaal) met een simpel maar creepy idee kwam: “de telefoon rinkelt, Finney neemt op, en het is de Grabber … vanuit...
Review: Diablo II: Resurrected – Reign of the Warlock
  • 1
Ik had nooit gedacht dat ik in 2026 een uitbreiding ging reviewen van de remake van de game die mij ooit letterlijk de online gamingwereld heeft binnengesleurd. Ik wist toen zelfs niet dat 'online gamen' een ding was. Ik zat nog in de lagere school … Ik had Diablo 2 geleend van een vriend, speelde dat een paar dagen offline en drukte uit pure nieuwsgierigheid op die Battle.net-knop. Niet veel later zat ik met mijn gebrekkig Engels, grotendeels geleerd uit The Simpsons, samen met compleet onbekenden demonen te slopen alsof dat de normaalste zaak ter wereld was.
Review: Rune Factory: Guardians of Azuma
  • 0
Rune Factory is zo’n reeks die ik al jaren zie passeren, maar eerlijk: ik had er nog nooit eentje aangeraakt. Het hele 'cozy gaming' genre sprak mij op het eerste zicht ook niet meteen aan, omdat het genre er vaak wat repetitief uitziet en zelden diep genoeg gaat om mij echt vast te houden. Maar Rune Factory: Guardians of Azuma leek net dat tikkeltje anders. De reeks maakt ook hier de sprong naar 3D in plaats van het klassieke isometrische perspectief en bovendien werd er vooraf sterk benadrukt dat het RPG- en city building-gedeelte meer op de voorgrond zou staan dan het pure sim-gedeelte. Dat klonk als een versie van Rune Factory die ik wél een kans wou geven. En gelukkig maar, want wat ik verwachtte als 'Genshin Impact met boerderijen en wat fanservice' bleek uiteindelijk veel meer te zijn dan dat.
Review: Romeo is a Dead Man
  • 0
Romeo Is a Dead Man is een nieuwe IP van cult developer Goichi Suda, beter bekend als Suda51. Voor wie hem niet kent: Suda is een beetje de Japanse Tarantino van de videogames. Zijn games hebben diezelfde energie waarbij dialoog, stijl en absurditeit helemaal bovenaan het receptenlijstje staan. Romeo Is a Dead Man is exact het soort spel waarvan je na tien minuten al weet: dit kan alleen maar van Suda komen. Suda51 en co doen niet aan 'normaal'. Ze doen aan chaos, overdrijving, bizarre humor en creatieve keuzes waar je óf keihard van houdt, óf na een uur denkt: “wat ben ik hier eigenlijk aan het spelen?” En eerlijk: dat is net de charme.
Review: Shuten Order (Switch 2)
  • 0
Visual novels … het is een genre waarin ik niet meteen thuis ben. Ik had zelf nog nooit een game in het genre gespeeld en deze titel zei me ook niet meteen iets. Toen ik echter hoorde dat één van de lead developers ook verantwoordelijk was voor Danganronpa, ging er toch een belletje rinkelen. Deze franchise gaat al sinds de PSP-tijden mee en toch is wel een commercieel succes. Met hoge verwachtingen begon ik dus aan Shuten Order, hopelijk een even groot succes als zijn spirituele voorgangers.
Review: The Rogue Prince of Persia (Switch 2)
  • 0
Prince of Persia … één van de alleroudste game franchises die al heel wat ups en downs heeft meegemaakt. Van de baanbrekende originele game in 1989 tot de steengoede trilogie op PS2/Xbox/GameCube en een hoop middelmatige troep zoals de DS en Wii-games. De franchise leek daarna begraven, maar heeft gelukkig een comeback gemaakt met het steengoede Prince of Persia: The Lost Crown. Volgende in het lijstje was The Rogue Prince of Persia, dat enkele maanden later uitkwam en zeker niet moest onderdoen voor zijn voorganger. Van metroidvania naar roguelite (wie had wat anders gedacht met The Rogue als titel?). Een redelijke verandering van genre die tegelijk nieuw maar ook vertrouwd aanvoelt. Voor deze review ga ik met de Switch 2-versie aan de slag, een grote upgrade ten opzichte van de Switch-versie, die enkele maanden later uitkwam dan de versies op pc en andere consoles.
Preview: Elder Scrolls Online: Seasons
  • 0
Begin december mocht ik aansluiten bij een exclusief previewevent rond The Elder Scrolls Online: Seasons. Belangrijk om meteen duidelijk te maken: Seasons is niet de naam van de nieuwe jaarlijkse expansion. Zenimax stapt net weg van het klassieke Chapter-model waarbij je één keer per jaar een grote brok content kreeg, en gaat voor een seizoensgebonden aanpak met grotere updates op een vast ritme. In 2025 deden ze al iets gelijkaardigs met Seasons of the Worm Cult, en nu werd dat model concreet gemaakt met een roadmap voor 2026 én een paar hints naar langere termijn plannen.
Review: Total Chaos
  • 1
Total Chaos voelt vanaf minuut één als iets dat uit pure goesting is ontstaan, niet uit een spreadsheet met deadlines en marketingpraat. Dat klopt ook met de oorsprong: het begon als een totale conversie-mod voor DOOM II. Zo’n mod waarbij je na vijf minuten al denkt: "dit is eigenlijk een compleet andere game, hoe kan dit nog altijd op de Doom-engine draaien?" Het strafste is dat je die mod-roots vandaag niet voelt als een beperking, maar als een soort stevige ruggengraat. Total Chaos is nog altijd een first-person game die vlot beweegt zoals Doom, maar het heeft dat gevoel in een survivalhorror-jasje gegoten dat eerder naar Resident Evil en Silent Hill ruikt dan naar demonenslachting op Mars.
Review: Fallout 4: Anniversary Edition
  • 0
Tien jaar na release verschijnt Fallout 4 (opnieuw) voor pc en consoles in een Anniversary edition. Je krijgt het basisspel, de zes officiële uitbreidingen en 150+ stuks Creation Club/Creations contentitems in één pakket, inclusief van die typische extra’s zoals nieuwe quests, wapens en zelfs andere skins voor Dogmeat. Het goede nieuws: de basis is nog altijd ijzersterk. Boston als Wasteland-speeltuin zuigt je weer naar binnen, loot blijft verslavend, Power Armor blijft Power Armor, en settlement building is nog altijd zo’n systeem waar je “even een muurke gaat zetten” en plots drie uur later beseft dat het buiten donker is. De minpunten? Al de rest ... In deze review ga ik vooral focussen op het nieuwe, en niet hetzelfde spel reviewen dat ondertussen aan zijn derde release zit. Voor deze review ben ik aan de slag gegaan met de PS5-versie.
Larian neemt ons opnieuw mee naar de wereld van Divinity
  • 1
Divinity werd gisteren aangekondigd tijdens The Game Awards; de nieuwste telg in de … wait for it … Divinity-reeks van Larian Studios. Jawel, de studio van eigen bodem en ondertussen wereldwijd bekend dankzij hun recente monsterhit Baldur’s Gate 3. Best straf als je bedenkt dat Larian meer dan twintig jaar geleden begon als een piepkleine studio met Divine Divinity, en vandaag is uitgegroeid tot een mastodont met meer dan 500 medewerkers.

De verwachtingen liggen dan ook torenhoog. Baldur’s Gate 3 heeft de lat absurd hoog gelegd, en Larian lijkt daar niet voor weg te lopen. Divinity speelt zich opnieuw af in Rivellon, het vertrouwde universum van de vorige games. Platforms en een releasedatum werden nog niet aangekondigd, maar volgens Larian zelf wordt dit hun meest ambitieuze game ooit. Groter, mooier en met nóg meer content dan Baldur’s Gate 3. Ambitie is duidelijk geen probleem.

Voor nieuwkomers is er goed nieuws: je hoeft de vorige Divinity-games niet gespeeld te...
Control-sequel officieel onthuld
  • 0
We wisten al even dat Remedy volop bezig was aan de volgende game in hun 'Remedy Connected Universe', en dat het om een opvolger van Control zou gaan. Sinds gisteren is dat eindelijk officieel: de game heet Control: Resonant en verschijnt in 2026 voor PlayStation 5, Xbox Series X/S en pc. Het wordt een rechtstreekse sequel op Control uit 2019 en bouwt verder op het paranormale, heerlijk bizarre universum dat zich eerder afspeelde binnen het Oldest House en het FBC-hoofdkwartier.

Deze keer blijft Remedy niet binnen één gebouw. De setting is nu enorm uitgebreid naar een vervormde versie van Manhattan, gehuld in paranormale fenomenen die de realiteit letterlijk lijken te herschrijven. Het meest opvallende detail uit de eerste trailer is dat Dylan Faden ditmaal het hoofdpersonage is. Dit is Jesse's broer die we in de eerste game leerden kennen als een tragisch figuur die gevangen zat in de Hiss-chaos. Hij krijgt nu zelf de hoofdrol. Het lijkt erop dat Remedy zijn verhaal eindelijk...
Review: Superman (4K UHD blu-ray)
  • 0
Superman. De man van staal. De oer-superheld die in 1938 het genre uit de grond stampte. De mythische held die symbool staat voor hoop, waarheid en gerechtigheid ( of toch voor de Amerikaanse versie ervan). En ik moet het eerlijk toegeven: Ik had nog nooit een Superman film gezien. Geen Donner, geen Snyder, niets. Ideaal dus dat deze versie opnieuw een reboot is, niet alleen van Superman zelf maar van een volledig nieuw DC filmuniversum. James Gunn opent hier een heel nieuwe era en stelt de vraag welke plaats een bijna ouderwets idealistische held nog heeft in onze moderne, cynische wereld.
Review: Metroid Prime 4: Beyond
  • 0
Net geen vijftien jaar heeft het geduurd voor we een vervolg zagen op Metroid Prime 3: Corruption. Moeilijk te geloven dat er meer dan dubbel zoveel tijd zat tussen Prime 3 en 4 als tussen de eerste drie games samen. De eerste speelde ik als kind in de lagere school, de derde als puber in het middelbaar. Ondertussen, als volwaardige gamer dad, mag ik eindelijk aan de slag met het vierde deel. Hopelijk het begin van een nieuwe trilogie. Prime 1 en 2 behoren tot de absolute top van hun generatie. Prime 3 werd een klein beetje minder goed ontvangen, maar is nog altijd een steengoede videogame. Metroid Prime 4 is een sterke reboot die heel wat dingen beter doet dan vroeger, maar helaas ook wat misstappen maakt. Wat en hoe lees je hieronder.
Review : Dragon Ball: Sparking! Zero (Switch 2)
  • 0
Dragon Ball. Wie daar nog nooit van gehoord heeft, moet zowat onder een steen geleefd hebben. Als iemand die de dertig al even gepasseerd is, ben ik opgegroeid met deze legendarische tv-reeks. Buiten Pokémon was anime destijds amper bekend in België, maar dankzij Dragon Ball Z op onze televisies leerde zowat elk kind en elke puber wat “it’s over 9000!” betekende. Ook al kregen we de laatste afleveringen nooit te zien (merci VT4), de reeks groeide uit tot pure popcultuur. En met dat succes kwamen uiteraard de games. Véél games… Sommige fantastisch (FighterZ, Budokai 3), andere eerder “meh”. Dragon Ball Sparking! Zero hoort voor mij bij de betere helft van dat spectrum.
Valve onthult Steam Machine alsook nieuwe controller en VR-headset
  • 0
Valve heeft het gedaan: ze hebben drie nieuwe stukken hardware aangekondigd die hun Steam-ecosysteem flink gaan opfrissen. Deze bestaan uit een vernieuwde Steam Machine die flink gekrompen is, hun nieuwe VR bril, de 'Steam Frame' VR-headset, en een nieuwe Steam Controller. Alle drie verschijnen begin 2026, de prijskaartjes liggen nog niet vast.

Steam Machine: terug van weggeweest​

Wie herinnert zich nog de oude Steam Machines? De eerste generatie kwam tien jaar geleden uit, samen met de allereerste versie van SteamOS. Jammer genoeg waren deze toestellen niet echt populair bij de gamers en werden deze snel vergeten bij het grote publiek. Valve heeft echter al die tijd niet stilgezeten en heeft de originele Steam Machines als blauwdruk gebruikt voor de Steam Deck die wel een enorm succes is. Na tien jaar tijd voor een nieuwe poging dus.

De nieuwe Steam Machine wordt een krachtige kubus van ongeveer 6 inch (~16 cm) aan elke zijde. een geruisloos, compacte mini-PC...
Terug
Bovenaan