Xbox One

“What if I break the silence? What if I do forgive the past?” Copycat, het bleek destijds voor mij een erop inhakkende song van Lacrimosa. De gelijknamige, kersverse verhalende adventure met een kat in de hoofdrol is echter allesbehalve van Zwitsers-Duitse makelij, maar daarentegen zo Australisch als het maar zijn kan. Mede mogelijk gemaakt door de funding van Screen Australia - in het licht van de recent opgerichte National Cultural Policy genaamd Revive - wordt in Copycat het aangrijpende verhaal gebracht van een geadopteerde poes, in haar streven naar het vinden van een nieuwe thuis.

Hoewel de Italiaanse studio Milestone vooral bekend is voor haar motorspellen zoals MotoGP, Ride en Monster Energy Supercross, hebben ze de afgelopen jaren een verrassend succes gehad met de twee Hot Wheels Unleashed-spellen. Dit succes hopen ze nu te herhalen met Monster Jam Showdown, een nieuwe racegame gebaseerd op het populaire evenement van Feld Entertainment. Je weet wel, die show waar enkele waaghalzen gevaarlijke stunts uithalen in autootjes met grote banden. Deze monstertrucks waren ook al aanwezig in hun Hot Wheels-vorm in de Hot Wheels Unleashed-spellen, maar de echte trucks zijn toch wel van een ander kaliber natuurlijk.

Met That Time I Got Reincarnated as a Slime ISEKAI Chronicles kregen we eindelijk een eerste adaptatie van deze populaire anime/manga voor pc en console. En uiteraard is het Bandai Namco die we kunnen bedanken voor deze adaptatie. Zij deden beroep op de relatief jonge en in Osaka gebaseerde studio ZOC. Zij werkten in het verleden al mee aan enkele Sword Art Online-titels, alsook Katamari Damaci Encore, maar dit is hun debuuttitel die ze zelf ontwikkeld hebben. Wie Bandai Namco en populaire anime-franchises hoort, denkt waarschijnlijk aan arena fighters. Maar That Time I Got Reincarnated werd een actie-RPG, al werd deze formule hier ook lichtjes anders geïnterpreteerd dan wat we gewoon zijn van bijvoorbeeld Bandai Namco en Square Enix.

Wat blijft Volgarr the Viking een uitstekende platformer, elf jaar na diens originele release. Het genre barstte zelfs toen van de instanties waar je een behendig personage bestuurt, maar in plaats daarvan opteerde Crazy Viking Studios voor een alternatieve design filosofie. Eéntje die meer gemeen heeft met Ghouls ‘n Ghosts, onder meer gedefinieerd door de beperkte bewegingsvrijheid die je als speler krijgt. Telkens wanneer je een kloof tracht te overbruggen bijvoorbeeld, moet jij jezelf aan zo’n sprong toewijden, want je hebt slechts een minimum van controle zodra Volgarrs voeten de begane grond verlaten. Als je schatkisten opent, verdien je power-ups die een specifiek facet in een net zo specifieke volgorde versterken, maar je verliest die zuurverdiende bonusitems zodra een vijand of een hinderlaag je treft. Zo’n straffende dynamiek stak men bovendien in levels die verraderlijk uit de hoek durfden te komen, waardoor spelers in meerdere opzichten een correcte aanpak...

Waarom zouden we het niet proberen, zo’n spacegame geïnspireerd op klassiekers als Super Metroid, Castlevania: Symphony of the Night, of Guacamelee, moeten de ontwikkelaars van QUByte Interactive een tijdje terug gedacht hebben. En zo kwam de metroidvania met de titel Mars 2120 tot stand, toentertijd nog Project Colonies: Mars 2120 genoemd. Nadat de scifi indiegame bijna twee jaar kon rijpen via Early Access op Steam, werd de finale release voor diverse platformen vastgelegd op 1 augustus. Maar of dat geen dag te vroeg is, verneem je in deze review van de pc-versie van het spel.

Ja, ook de Sam & Max-gameserie heeft een aantal remasters ontvangen, begonnen met Save the World in 2020, gevolgd door Beyond Time and Space in 2021. Nu, nog eens drie jaar later, is de laatste game uit de trilogie aan de beurt: The Devil's Playhouse. Het was het slotstuk van Telltale Games' trilogie van Sam & Max-games en het kenmerkt de studio tevens als pioniers van episodische verhaalvertelling. Sam & Max: The Devil's Playhouse werd onder handen genomen door Skunkape Games en krijgt bijgevolg de toepasselijke titel Sam & Max: The Devil's Playhouse Remastered.

Later deze maand kunnen we aan de slag gaan met de allereerste volwaardige openwereldgame in het Star Wars-universum. Dit klinkt misschien opvallend, gezien de rijke geschiedenis van deze franchise wat betreft computerspellen. Uit deze geschiedenis wordt trouwens nog regelmatig getapt, want Aspyr Media brengt met grote regelmaat klassieke Star Wars-spellen naar moderne platformen. Hun nieuwste aanwinst is Star Wars: Wars Bounty Hunter, een avonturenspel uit 2002 dat destijds werd uitgebracht voor PlayStation 2 en Nintendo GameCube. Zij remasterden het spel en brachten het deze maand naar pc, de Xbox- en PlayStation-consoles, en Nintendo Switch. Voor deze review ging ik alvast met die laatste versie aan de slag.

We hebben allemaal wel eens een baan gehad die ons mentaal welzijn leek weg te vreten. Het soort baan waar je elke dag met lood in je schoenen heen trok, en het enige wat je belette om niet met je hoofd tegen de muur aan te rammen of een kindje te bijten, waren die twee dagen respijt in het weekend en het loon dat uiteindelijk je weg op kwam. We hebben allemaal zo een baan gehad, maar die verbleekt tot zonnestraaltjes en regenbogen in vergelijking met die van Rebecca Owens, die na het afronden van haar stage nu werkt bij het mortuarium van River Fields.

Hoort iemand de naam Capcom, dan denken de meesten automatisch aan hun populairste franchises, zoals Resident Evil, Monster Hunter, of Street Fighter. IP’s waarvoor de firma zonder aarzeling een (al dan niet geldig) excuus bedenkt om een nieuwe game of versie op de markt te gooien. Hierdoor krijgen ze soms de reputatie dat ze zich te veel op dezelfde soort games concentreren, maar als je hun hele loopbaan bestudeert, dan kun je observeren dat ze niet altijd aan die zakelijke impuls bezweken. Vooral gedurende de zesde generatie consoles experimenteerde men met een hoop originele titels, gameplay-georiënteerde wendingen die van het gewoonlijke formaat afweken en zelfs (voor hen) nieuwe genres. Survival horror, RPG’s, vechtspellen, platformers, racing games, beat ‘em ups, actie, shooters, enzovoort: noem eender wat op en naar alle waarschijnlijkheid liep één van hun teams ooit een gerelateerde ingeving achterna. Voor strategische concepten hadden ze echter zelden interesse erin of het...