Bewust werkloos / tijdelijke onderbreking / werk-sabbatical / ...

Tijdens de primaire arbeidsongeschiktheid moet je wel degelijk toestemming hebben om buiten de EER te verplaatsen. Anders is het onttrekken aan de controle.
Hoe kan de adviserend arts anders controleren als je in Thailand zit?

Binnen EER moet he het melden. Men kan dan de controle verzetten of een buitenlands arts u laten controleren.
En hoeveel keer zal het reizen geweigerd worden? Als je een gebroken been hebt, ja, dan lijkt het me logisch dat je niet de marathon des sables zult meedoen.

Maar als je een burnout hebt of een rugprobleem of whatever langdurig ding waardoor je effectief niet kunt werken, is er toch geen enkele reden om 'strandliggen' te verbieden ?
 
En hoeveel keer zal het reizen geweigerd worden? Als je een gebroken been hebt, ja, dan lijkt het me logisch dat je niet de marathon des sables zult meedoen.

Maar als je een burnout hebt of een rugprobleem of whatever langdurig ding waardoor je effectief niet kunt werken, is er toch geen enkele reden om 'strandliggen' te verbieden ?
De reden is dat controle mogelijk moet zijn.
Strandliggen is geen probleem, maar als het op een strand in Thailand is kan niemand controleren of je al beter bent of niet.
 
In principe is een dag/weekend naar de kust, Ardennen of shoppen in NL ook vakantie.

Aangezien je die dag niet beschikbaar bent voor de arbeidsmarkt.
een vakantie vereist een overnachting. Het is in theorie wel perfect mogelijk om binnen België te verhuizen naar een andere locatie voor enkele dagen, maar dan zal je bij de RVA wel in het vizier komen van de controledienst, omdat je verblijft op een plaats waar je niet gedomicilieerd bent.

Voor de RVA is de 4 weken vakantie vooral om die 4 weken geen werk te moeten zoeken en bvb een visite bij de VDAB te missen.
 
een vakantie vereist een overnachting. Het is in theorie wel perfect mogelijk om binnen België te verhuizen naar een andere locatie voor enkele dagen, maar dan zal je bij de RVA wel in het vizier komen van de controledienst, omdat je verblijft op een plaats waar je niet gedomicilieerd bent.

Voor de RVA is de 4 weken vakantie vooral om die 4 weken geen werk te moeten zoeken en bvb een visite bij de VDAB te missen.
Je hebt idd recht op die 4 weken vakantie.

Maar een dag weg is een "V" zetten op je stempelkaart aangezien je niet beschikbaar bent voor de arbeidsmarkt die dag.

Voorwaarde voor werkloosheid: U moet beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt.

Tijdens je vakantie hoef je niet beschikbaar te zijn voor de arbeidsmarkt dus een dag onbeschikbaar is een "V" (in theorie)

Als ze je 's morgens bellen voor een passende vacature die dag mag/kan je die op zich niet weigeren.
De werkloze moet ingeschreven zijn als werkzoekende en bereid zijn elke passende dienstbetrekking te aanvaarden.

In praktijk vrij onmogelijk te controleren of je moet al op een wegcontrole botsen en een heel heel strenge controleur
 
Sinds wanneer is een dag weg zijn niet beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt? Je mag als werkloze gerust boodschappen, zelfs shoppen, zolang je maar geen tewerkstelling weigert. Beschikbaar zijn wil niet zeggen dat je continu zelf moet zoeken, je interpreteert de regelgeving verkeerd.
 
Ik werk de laatste 6 jaar quasi voltijds thuis. 1x per maand naar kantoor dat 25 mins pendelen is.

Mijn nood aan verlof is toch een pak verminderd met al dat telewerk. Vlug tijdens de middag iets doen. Net na de werkuren je afspraken inplannen.

Ik ben wel van het principe. Om 17u laptop toe. Lukt niet altijd maar streef daar wel naar.

Veel meer vrije tijd. Relaxter thuis (ik erger me dood in het verkeer). Minder nood om volledig te ontsnappen van het werk. Ik kan het allemaal ook vrij goed loslaten.

In de zomer neem ik sinds de dochter er is altijd 2 weken ouderschapsverlof + 2 a 3 weken verlof. Weekends vullen we met enorm veel quality time.
 
Sinds wanneer is een dag weg zijn niet beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt? Je mag als werkloze gerust boodschappen, zelfs shoppen, zolang je maar geen tewerkstelling weigert. Beschikbaar zijn wil niet zeggen dat je continu zelf moet zoeken, je interpreteert de regelgeving verkeerd.
Interim kantoor belt u en zegt JPV goed nieuws, vandaag om 14u kan je beginnen ter vervanging van..

En dan zeg jij "Sorry ik zit vandaag aan de kust (dagjestoerist), ik kom niet af"

Strikt genomen weiger je toch tewerkstelling dan?
 
Interim kantoor belt u en zegt JPV goed nieuws, vandaag om 14u kan je beginnen ter vervanging van..

En dan zeg jij "Sorry ik zit vandaag aan de kust (dagjestoerist), ik kom niet af"

Strikt genomen weiger je toch tewerkstelling dan?
Als ik me goed herinner moeten ze dat wel minstens 1 week op voorhand melden als ze een job hebben voor u.

Ze mogen contacteren voor last minute in te vallen maar dan ben je afaik niet verplicht die aan te nemen.

Want wat als in uw voorbeeld ipv dat je aan zee zit uw partner de late shift heeft en je een kleine hebt? Oo zich hetzelfde principe eh.
 
Interim kantoor belt u en zegt JPV goed nieuws, vandaag om 14u kan je beginnen ter vervanging van..

En dan zeg jij "Sorry ik zit vandaag aan de kust (dagjestoerist), ik kom niet af"

Strikt genomen weiger je toch tewerkstelling dan?
Je mag dan ook een tewerkstelling weigeren in sommige gevallen zonder niet beschikbaar te zijn voor de arbeidsmarkt.

ALs je om 8 uur een telefoontje krijgt en je al onderweg bent naar het strand, dan moet je in principe nog terugkeren, maar:
- je moet redelijke tijd hebben om de arbeidsovereenkomst te gaan tekenen bij het interimbureau (en die nog te lezen)
- je moet die dag ook praktisch beschikbaar zijn: als je bvb je kind afgezet hebt aan school en jij ging die ophalen (en je partner kan niet), dan is dat voor die dag een geldig bezwaar (dat geldt als een uitzonderlijke omstandigheid).
- je moet er redelijkerwijs nog geraken. Wie aan de kust zit om 10u en gevraagd wordt om tegen 14u te beginnen zal niet moeten beginnen als je met het openbaar vervoer zit en in pakweg Mol woont. Ga je natuurlijk bij wijze van spreken élke dag naar de kust of naar Parijs en kan je daarom nooit een arbeidsovereenkomst aangaan, dan maak je je wél onbeschikbaar.

De criteria om een job (geldig) te weigeren zijn de criteria voor een passende dienstbetrekking. dat is een set van regels die de nodige flexibiliteit creëert, maar strikt genomen bvb wel idd zou bepalen dat iemand die op tijd terug geraakt van het strand die dag nog aan het werk gesteld kan worden. De praktijk lijkt me echter dat dit niet zal gebeuren, tenzij je vlak aan het strand woont.


Als ik me goed herinner moeten ze dat wel minstens 1 week op voorhand melden als ze een job hebben voor u.
Die week gaat afaik over het uurrooster en dit geld enkel bij deeltijdse arbeidsovereenkomsten.
 
- Langste tijd werkloos sinds ik gestart ben met werken (2000): 10 maanden (En nadien orderpicking gaan doen omdat door zo'n groot gat in mijn CV de deur van de IT wereld zo goed als permanent vergrendeld was. Die slagzin: Wie echt werk wil vind werk! Bleek in praktijk zwaar tegen te vallen of zelfs gewoon dikke onzin te zijn. Onder of overgekwalificeerd ja. Zelfs orderpicking was NIET evident. Ik heb mij tijdens het interview serieus moeten inspannen en ze overtuigen)

- Langste ziekteperiode: Burn-Out van een maand na een te laat verkregen diagnose van Sarcoïdose (door de covidpiek). Eigenlijk was de Burn-Out het gevolg van een onbehandelde ziekte.
- Langste verlofperiode: 2 weken

- Sinds ik gestart ben bij de huidige werkgever in 2011: De langste periode op de bench (ik ben extern): Amper 2 dagen. Ik ben de laatste 14 jaar zo goed als non stop werkzaam bij klanten.

- Ivm bewust werkloos: Neen dat heb ik nog niet gedaan.
 
Loopbaanonderbrekingen genomen: geen
Aantal dagen werkloos geweest: geen
Langste vakanties ooit genomen: 1 maand

Ik streef eigenlijk niet meer naar work-life balance, bezorgt mij tevens teveel stress. De week voor je op verlof vertrekt zot overuren moeten draaien om zaken te kunnen afwerken en overdrachten te kunnen regelen voor je met vakantie gaat. Na je vakantie een shitload aan werk die op je staat te wachten, honderden mails om je door te ploegen, gevolg terug een ton aan overuren nodig om door het werk te geraken de eerste weken. Ik vind van die lange vakanties dan ook zeer stresserend (ervoor en erna toch). Ook als ik 1 maand vakantie neem heb ik eigenlijk geen zin meer om terug aan het werk te gaan (ondanks ik een job heb die ik graag doe).
Vandaar overgeschakeld op work-life blend. Ik werk 6/7 (welliswaar geen volledige dag in 't weekend, maar toch steeds een aantal uur). Ik neem dan ook geen verlof meer (buiten de verplichte twee weken) en neem de rest van het verlof gewoon op a ratio van 1 lang weekend per maand (enige weekend dat ik dan wel volledig loskoppel van werk). Korte rustperiodes liggen mij beter, minder stresserend, mijn "drive" om te werken blijft ook steeds aanwezig. Ik heb geen nood om mij los te koppelen van het werk, werkt voor mij eerder contra-productief.
Had eigenlijk zelfstandige moeten worden met mijn instelling waarschijnlijk, maar bon heb een job in loondienst met veel inhoud & verantwoordelijkheid die ik graag doe.
 
Terug
Bovenaan