Bij werkgever ook eerste keer dat iemand om mentale redenen afwezig zal zijn (1 maand om te starten) - aanleiding is nasleep scheiding met een ex -partner (en haar nieuwe partner) die constant zitten mails te sturen, discussie over kosten kinderen, vakantie, huiswerk ... noem maar op. Heeft aangegeven erdoor te zitten en nood aan rust te hebben.
Denk dat je stilaan moet zoeken naar iemand die niemand kent die niet gaat werken door burn -out etc.
Ik wil toch even aangeven dat het niet te onderschatten valt. Ik was ook iemand die reeds 20 jaar aan de slag was en altijd vrij sceptisch stond tov het fenomeen burnout. Tot je er plots zelf mee te maken hebt...
- Maanden lang max 4u slapen 's nachts en niet aaneensluitend wat je compleet uitput.
- Werk dat niet meer draait (zaken vergeten, fouten beginnen maken, niet meer de beste versie van jezelf zijn in communicatie met collega's, ...).
- Hartkloppingen krijgen bij de minste vorm van stress die overgaan in complete paniekaanvallen.
- Een lichaam dat letterlijk begint te trillen bij de minste vorm van stress.
- Plots flauwvallen of wegdraaien in stress situaties.
Ik kan je zeggen, het is geen lachertje als het je plots overkomt.
En nee het ligt niet aan de werkgever. In mijn geval heb ik zelfs de meest fantastische werkgever ooit. Werk momenteel eventjes 50 procent en hij geeft me alle tijd en ruimte om alles terug op orde te krijgen. Heeft me zelfs verplicht mijn out of office volledig aan te zetten hoewel ik er wel 50 procent ben. Maar dan ben ik minder "zichtbaar" aanwezig.
En die 50 procent break doet momenteel even ontzettend deugd. Soms bouw je gewoon jarenlang spanning op en denk je dat je alles onder controle hebt tot het dan plots misloopt.
Kan je zeggen dat het echt een zeer rare strijd is die je mezelf voert op zo'n moment. Je brein wil gewoon doorgaan maar je lichaam zegt resoluut stop. Bij elke poging waarbij ik wou doorgaan sloegen de lichamelijke klachten eens zo hard toe.
Dus niet te snel oordelen.
www.hln.be
