Maar enfin, nog eentje

Jij gooit er al tijd een totaal verzonnen 'mogelijkheid' tegenaan, en dan is het aan de rest om maar te bewijzen dat het niet waar is. Zo werkt het toch helemaal niet? 'God bestaat, bewijs maar eens dat het niet zo is!'
Een expert die zegt dat het "hoogst uitzonderlijk is" bewijst toch dat het niet ongezien is? Is ook wel logisch dat het zeldzaam is.
Of moet ik tussen de regels lezen dat er bedoelt wordt "dit gebeurt nooit". Is i guess ook een faire interpretatie, en als dat de interpretatie moet zijn dan heeft de rechter het idd niet al te strategisch aangepakt.
En ik vind de god parallel wel interessant. Mijn argumenten zouden meer in de richting van agnostisch zijn, we weten niet genoeg dus we kunnen er niks over zeggen. Maar als het merendeel van mijn argumenten zo zijn, moet ik dat eens bekijken, feel free voor constructieve feedback.
Mijn argument tot nu toe is dat "twee zatte mensen hebben iets doms gedaan, en een van de twee moet het nu gerechterlijk en voor het publiek ontgelden" ook perfect binnen de gekende feiten past. En er is idd geen zekerheid dat het zo is, ik denk dat ik dat ook wel erken, maar er is ook wel wat dat in die richting wijst.
En om dan de publieke steniging te zien en alle extrapolaties van hoe schuldig hij wel niet is en hoe hard hij gestraft moet worden heb ik het moeilijk mee.
Als ik grote dingen mis die daar niet mee stroken, of de indruk geeft dat ik 100% zeker ben dat het zo is, zeg maar hoe ik dat dan beter moet verwoorden. 'k heb vooral de indruk dat ik mss deels zo overkom omdat ik in ga tegen mensen die de andere optie (hij heeft bewust misbruik gemaakt van de situatie en is een gevaar voor de maatschappij).
Daar tegen in gaan zou niet moeten betekenen dat ik de andere optie juist vind, of zelfs meer waarschijnlijk vind, maar zou gewoon moeten betekenen dat ik vind dat wij (allemaal) niet genoeg weten om dit oordeel te vellen (daarom dat we rechtszaken en rechters hebben).
Mij stoort de publieke veroordeling gewoon, het is plots weer zo'n zaak die in't oog springt, en iedereen moet verontwaardigd zijn over iets waar me maar half van weten hoe de vork aan de steel zit. En alles in een schande enz... Als dit niet is hoe ik sommigen hier moet interpreteren, ik sta ook open voor constructieve commentaar van momenten waarop ik te veel heb gezocht achter wat mensen zeggen.
Maar naar mijn gevoel is er een witchhunt bezig, en ik voel me er ongemakkelijk bij. Kan zijn dat het terecht is, maar wie zijn wij om dat te zeggen?