Interpreteert gij nu "De dader was zich voldoende bewust van wat hij deed" als "hij was niet te dronken om niet meer toerekeningsvatbaar te zijn"? Dan moet ge nu toch echt wel expres gewoon ons punt aan't negeren zijn hé....
Voor ons zegt de zin "De dader was zich voldoende bewust van wat hij deed" dat
1. Hij was niet zo dronken dat hij zelf niks meer zinnig kon beslissen (hij was goed dronken, maar denk dat ver iedereen hier akkoord mee is, toch zeker in wettelijke zin. Zijn beslissingsvermogen gaat aangetast geweest zijn, maar niet genoeg)
2. Hij had op die moment door dat hij te ver aan't gaan was voor haar (hier zijn velen het niet mee akkoord, en ge gaat me niet zeggen dat gij niet door hebt dat wij daar op doelen).
1. dit gaat of over hij wettelijk in de fout gegaan is (ja dus)
2. dit gaat over of hij moreel in de fout gegaan is (voor velen nee dus.)
Hij had een goed stuk van die nacht haar proberen helpen, en dacht dat er iets moois van gekomen was op de moment zelve. Achteraf gezien mss een beet naief (al, zoals velen hier zeggen, iets wat zeker niet zo ongewoon is in't studentenleven dat zo'n dingen gebeuren). En eens ge achteraf bekent "ah, fuck... ja.... eigl was ze mss niet in staat om consent te geven op de moment zelf", hangt ge wettelijk gezien, want dat is het criterium...
Als uw argument niet is "Hij heeft er bewust voor gekozen haar tegen haar wil te verkrachten", kunt ge het dan ook zo verwoorden? Als iemand in z'n naiviteit op de moment te ver gaat, en gij vindt dat dat ook super streng gestraft moet worden, en dat is uw mening, dan is dat weer duidelijker voor ons.
Maar voor ons komt het over als dat gij zegt "hij heeft echt er voor gekozen om een meisje dat hij op de moment zelf doorhad dat ze er niet mee instemde te verkrachten". En dat blijkt van alles wat ik zie niet uit het vonnis. Noch uit zijn getuigenis (daar staat duidelijk in dat hij zelf dronken was, maar niet super dronken, en dat zij op de moment alle tekenen van consent gaf, wat achteraf uiteraard de issue was). Noch uit de tenlastelegging (of gij door hebt dat ge eigl te ver gaat, al lijkt uw slachtoffer er mee in te stemmen is irrelevant volgens de tenlastelegging. Er is geen enkele lijn in de definitie van verkrachting die zegt "en de dader deed dit met opzet"). En in't vonnis is't dan tussen de lijnen lezen, zou "de gunstige persoonlijkheid van de beklaagde" mss de wettelijke manier zijn om (onder andere) te verwoorden dat de rechter ook in die richting denkt (maar ook dat de beklaagde (zeer) lage kans op recidive heeft, en grondig schuldinzicht en zo) .
Maar als gij ons wel kunt zeggen dat hij haar doelbewust misbruikt heeft op de moment, en DAT kunt staven met het vonnis, dan komen we wel ergens.
Maar ik begin toch te twijfelen aan of gij ter goeder trouw zijt in deze discussie eerlijk gezegd...