Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
- In het Vlaams voorjaar van 2017 was dat de derde sterkste renner na Sagan en Van Avermaet. Zonder die jas strijdt hij mee om de zege in de Ronde.
- In 2019 tweede in Sanremo in een elitegroep van 10 man.
- BK 2017
- Een sterk najaar in 2016 (winst in Bretagne, tweede in de Eneco Tour, winst in Eurometropole als Groenewegen hem daar niet in de dranghekken rijdt, sterk op het WK in Qatar, ...).
Ik zie dat hij in 2019 zestiende was volgens de PCS ranking, Teuns is toch ook een keer 35ste geweest, in 2018.
Edit: in 2018 en 2019 is Naesen telkens 9de geworden in de one day race ranking van de UCI. In 2017 bestond dat nog niet, maar heeft hij ook voldoende punten gescoord om volgens dat systeem top 10 te eindigen. Het is dus niet vrij overdreven om te zeggen dat Naesen één van de betere eendagscoureurs was van de tweede helft van vorig decennium.
We weten dat in het wielrennen enkel de overwinningen tellen, en dan kom je enkel uit bij BK, 2xBretagne Classic en een rit in de Binckbank tour. Als ik naar de monumenten kijk zijn zijn beste plaatsen 2e in MSR en 2x7e in de Ronde, voor de rest geen top10 plaatsen in monumenten. Daar is helemaal niks mis mee, maar om dan te zeggen dat hij één van de betere eendagscoureurs is, is toch wel sterk overdreven.
Belgisch Kampioen in 2017, en daarmee zeg je het. En elke Vlaamse klassieker aan het front, hoe plaats je dit op je palmares? Leif Hoste streed ook elke klassieker mee aan het front, Sep Vanmarcke ook. Gaan zij de analen in als Vlaamse wielerhelden?
En inderdaad, Oliver kan zich beroepen op ereplaatsen, maar hij is geen afwerker noch een meesterknecht. Trouwens niks tegen de persoon in kwestie, hij is zo goed als een buurman van mij samen met zijn broer en ik vind ze beiden sympa.
Dit is dus iets dat me altijd ongelooflijk stoort in een discussie, het verzetten van de goal posts halverwege. Je vraagt eerst "waar zouden we hem van moeten kennen", alsof het totale nobody is. Je krijgt een opsomming van feiten als antwoord en plots is het "Gaan zij de analen in als Vlaamse wielerhelden?". Wat niemand zei. Dus ofwel zijn het wielerhelden ofwel kennen we ze niet.
Edit: ik doel op de post van @Eland net boven de jouwe, maar ik denk dat dat wel duidelijk was.
We weten dat in het wielrennen enkel de overwinningen tellen, en dan kom je enkel uit bij BK, 2xBretagne Classic en een rit in de Binckbank tour. Als ik naar de monumenten kijk zijn zijn beste plaatsen 2e in MSR en 2x7e in de Ronde, voor de rest geen top10 plaatsen in monumenten. Daar is helemaal niks mis mee, maar om dan te zeggen dat hij één van de betere eendagscoureurs is, is toch wel sterk overdreven.
Van de Omloop tot de Ronde reed hij zo goed als altijd top 10 in de wedstrijden die er toe deden en dan reed hij in het najaar ook steevast uitslagen. Dan ben je in die wedstrijden voor mij één van de betere coureurs van die generatie. Anders gezegd: Ik had zo goed als nooit spijt wanneer ik hem opnam in een pronoploeg omdat hij er gewoon altijd stond, ik had achteraf zo goed als altijd spijt wanneer ik hem niet opstelde omdat hij altijd kort eindigde. (Nu is hij passé in mijn ogen.)
Als ik even mag mierenneuken zou ik als voetnoot nog de Ronde van 2017 willen toevoegen waarin hij -zonder meegesleurd te worden door Sagan- altijd podium had gereden.
Ik ben totaal geen fan van Naesen btw, maar wie in die periode de koers gevolgd heeft, heeft hem vaker wel dan niet zien meestrijden in de finale.
Eerste rustdag van een heerlijke Tour de France. Graag wil ik Vannieuwkerke bedanken voor zijn talkshow Vive le Vélo van 2020 en daarvoor, waarin hij gans de Tourgeschiedenis door onze strot; in onze slokdarm en tot op onze maag als een baksteen heeft geramd.
Wij zijn gezegend met deze man die een waaier aan kwaliteiten bezit om niet van onze tv-schermen te willen verdwijnen en er elk jaar in slaagt om gasten uit te nodigen die evenveel van de koers kennen als voetballers hun eigen financiën en zodoende afwijken van het grote geheel net als mijn bomma urenlang kan praten over de 'goeie ouwen tijd' van WOII en we ons afvragen of we in de talkshow zitten: 'Vrienden van Karl'.
Doch mogen wij zijn liefde voor de medemens niet afbreken, zoals hij andere coureurs ten gronde legt, die in de weg rijden van Belgische grootmachten.
Karl is een monument. Het zesde monument waar wij op azen op de WT-kalender. Waarom de Strade Bianche, als we de Belgische KKK (Kletsgraag Kale Karl) hebben?
Hij is verheven tot een primordiaal wezen bij de VRT. Hij controleert, stuurt, delegeert en brengt animo in de studio. Er zijn momenten dat hij buiten zijn lichaam treedt en zijn dominantie zo ver verspreidt dat de meest zwakke mens hem wel moet aanvaarden en hiervan gevolge dat Karl Vannieuwkerke huisvest op dit account (voor even).
We gaan honderd jaar terug de tijd in. Naar de TdF van 1921. Drie jaar na de loopgravenoorlog, waar menig sportcarrière de kiem is ingesmoord.
Het is door elke Belg geweten dat Léon Scieur de zwaarste rittenkoers won in Frankrijk, met een 'kleine' voorsprong op ploegmakker Heusghem, H en 'grote' voorsprong op de derde: Barthélémy. Respectievelijk 18min36sec en 2u01min.
De achtendertigste en laatste in het klassement - een Fransman, de tweeëntwintigste en de schande van onze Grote Zus - eindigde op meer dan zestig uur. Vijf jaar later zou hij als weerwraak zijn beste notering in La Course beet hebben met plek nr. 34.
Henri Catelan reed tienmaal de Tour en haalde zevenmaal de finish niet. Tegenwoordig zou dat een Franse ramp zijn, maar zoals we allen ter kennis hebben genomen van de Giro, de organisatoren bonden niet of amper in bij extreme weersomstandigheden.
Ahja, voeg daar gerust de etappe-afstanden van de eenentwintigste eeuw bij, maal twee. Hetzij minder in totaalvolume wat rittenaantal betreft. Franse ramp? Eerder Franse krachtpatserij.
Genoeg over de Franse coureurs. Niet interessant.
Scieur. Rond hem draait het. Hij en de Tour.
Léon was een ijdele Waal, die zijn getekende rug vol littekens graag liet zien aan het publiek. Littekens door het ijzer van de wielen waarmee vele renners kennis maakten. In de ouwe tijd bestonden er geen mecaniciens langs de kant van de weg. Zelf heulen met reservewielen was geen uitzondering. Net als ze zelf vervangen bij pech. Of langsgaan bij een smid om een gebroken fiets terug aan elkaar te lijmen. Koerscommissarisen keken streng toe. Daarbovenop keek Desgrange (oprichter TdF, al kwam het idee van een collega van hem) strenger toe, dat zijn richtlijnen werden opgevolgd. Desgrange zei dat de Tour een individuele onderneming is en hulp van buitenaf verboden is.
Léon werd prof op zijn vijfentwintig én deed mee aan de Tour van 1913. Teveel hooi op de vork genomen voor de neoprof en hij gaf op.
Later zou blijken dat ervaring een goede leermeester is geweest voor Léon. Hij verbeterde in elke Tour.
Trainingen van in die tijd was Spartaanse arbeid in het kwadraat. Weerstand opbouwen was de factor om de Tour te winnen. De power hadden alle coureurs sinds hun jeugd. Werken op zeer jonge leeftijd was de norm en zo ontwikkelden ze de natuurkracht om het sadisme van Desgrange te overwinnen.
In het komende jaar werd Scieur veertiende. WOI hield hem tegen nadien.
Een heleboel tegenslag stopte hem niet om vierde te worden in 1919. In één rit had hij acht bandbreuken en zoals Desgrange wenste met de Franse mentaliteit: allemaal zelf te herstellen.
1920. Zelfde eindnotering + ritwinst. Hij kon hoger geëindigd zijn, maar een grote tijdstraf na medehulp van een burger... bij herstel van een zoveelste bandbreuk, kon hij geen podium ambiëren.
Honderd jaar terug was Scieur de Belg bij uitstek die de Tour kon winnen. Andere Belgen hadden een vormdip of waren te 'oud'. Natuurlijk moest hij zich zorgen maken over de Fransen. Desgrange incluis.
In het vroeg stadium van de Tour, overwon hij alles en iedereen door in een vlakke rit het woord 'vernedering' te laten stormen boven de hoofden van zijn concurrenten. Hij won met negen minuten voorsprong.
Een dag eerder had hij de gele trui overgenomen van Mottiat.
Hij ging die niet meer afgeven.
'De finish ligt in Parijs en niet eerder'. Met andere woorden, de Tour wordt niet zomaar gewonnen. In een Pyreneeënetappe verloor hij een dikke twintig minuten op mastodont van de dag: Heusghem (ook een Belg).
Vijfendertigjarige Lambot (Tourwinaar 1919) won op zijn 'oude' dag een bergrit met minuten voorsprong op collega en vriend Scieur.
Ton copain won op zijn beurt daags nadien zijn tweede rit in een bergrit van 333km. In die rit had hij pech met de band; Heusghem viel aan; Scieur dacht: "Pas avec moi, traître aux Belges."
Niet de 'Locomotief van Morkhoven' (die zou pas in 1983 geboren worden), maar de 'Locomotief van Florennes' ging op en over iedereen.
De krachtmens Scieur won met zes minuten voorsprong.
Goethals, Félix (geen familie van ons eigen Raymond, want Félix was Frans) won de laatste twee Tourritten.
Naar Parijs kon Scieur zich laten uitzakken, want de voorsprong was meer dan geruststellend met achttien minuten op Heusghem.
Benieuwd of Tadej aan de achttien geraakt binnenkort.
De tweede Tourwinst van een Waalse Belg, na Lambot, was een feit.
Spijtig genoeg nog een feit te noteren. Het was zijn laatste wapenfeit.
Een jaar later gaf hij op in etappe drie.
In 1923 nam hij een drinkbus aan van een toeschouwer en dat kon / kan je beter niet doen. Het was een vergiftigd geschenk, want hij zou twee maanden verblijven in een ziekenhuis met interne bloedingen.
Zijn laatste Tour, in 1924, werd een maat voor niets. Een nieuwe opgave en dat betekende het einde van zijn carrière.
Over de landsgrenzen heen, in Vlaanderen, was Scieur niet erg bekend. We moeten hier de opgehemelde oprichter van de RVV voor bedanken. Karel was een flamingant en sprak groots over de prestaties van de Vlamingen, niet over de Walen.
Die liet hij liever links liggen, omdat de Walen over te weinig wilskracht beschikten, althans dat dacht hij en bracht hij over naar ons gedeelte. Scieur en Lambot bewezen het tegendeel.
Tl;dr: Een bericht ter ere aan Scieur, de winnaar van de Tour in 1921.
Wat lees ik hier de laatste pagina's... Naesen die we enkel kennen omdat hij een grote mond heeft en Pogacar die geen supertalent was.
Hier een random uitslag van een 18-jarige Pogacar: Klik. In zijn eerste bergritten (als 19-jarige) bij de profs was Evenepoel echt waar niet beter dan dit hoor.
Hier een random uitslag van Evenepoel in zijn eerste jaar bij de grote jongens: Klik. In zijn eerste bergritten en een plaatsje dichter .
We gaan pas echt kunnen vergelijken op het einde van hun carriere, en dan nog. Beide zijn toptalenten, maar totaal verschillende renners. Evenepoel gaat waarschijnlijk minder wedstrijden winnen door zijn gebrek aan explosiviteit maar ik zie hem toch ook enkele GT en mooie klassiekers winnen.
Hier een random uitslag van Evenepoel in zijn eerste jaar bij de grote jongens: Klik. In zijn eerste bergritten en een plaatsje dichter .
We gaan pas echt kunnen vergelijken op het einde van hun carriere, en dan nog. Beide zijn toptalenten, maar totaal verschillende renners. Evenepoel gaat waarschijnlijk minder wedstrijden winnen door zijn gebrek aan explosiviteit maar ik zie hem toch ook enkele GT en mooie klassiekers winnen.
Hier een random uitslag van Evenepoel in zijn eerste jaar bij de grote jongens: Klik. In zijn eerste bergritten en een plaatsje dichter .
We gaan pas echt kunnen vergelijken op het einde van hun carriere, en dan nog. Beide zijn toptalenten, maar totaal verschillende renners. Evenepoel gaat waarschijnlijk minder wedstrijden winnen door zijn gebrek aan explosiviteit maar ik zie hem toch ook enkele GT en mooie klassiekers winnen.
Maakt dit van Pogacar dan plots geen supertalent meer? Of wat is het punt?
Mijn punt was dat Pogacar wel gewoon een supertalent was omdat hij op iets jongere leeftijd ongeveer even goed reed als Evenepoel tegen profs van +/- hetzelfde niveau. Evenepoel koos ik omdat die werd naar voor gebracht als het supertalent dat Pogacar niet was.
Maakt dit van Pogacar dan plots geen supertalent meer? Of wat is het punt?
Mijn punt was dat Pogacar wel gewoon een supertalent was omdat hij op iets jongere leeftijd ongeveer even goed reed als Evenepoel tegen profs van +/- hetzelfde niveau. Evenepoel koos ik omdat die werd naar voor gebracht als het supertalent dat Pogacar niet was.
Ik heb nergens gezegd dat Pogacar geen supertalent is. Maar even goed in hun eerste jaar zou ik niet durven zeggen, Evenepoel had na zijn eerst jaar al een palmares waar de meeste enkel van kunnen dromen.
Pogacar heeft zijn eerste pro koers gewonnen in zijn 3e jaar bij de grote jongens, Evenepoel heeft er 14 gewonnen in de eerste 2 jaar.
Ik heb nergens gezegd dat Pogacar geen supertalent is. Maar even goed in hun eerste jaar zou ik niet durven zeggen, Evenepoel had na zijn eerst jaar al een palmares waar de meeste enkel van kunnen dromen.
Pogacar heeft zijn eerste pro koers gewonnen in zijn 3e jaar bij de grote jongens, Evenepoel heeft er 14 gewonnen in de eerste 2 jaar.
Euhm nee
2018 was hem nog belofte (reed dan mss wel eens een profkoers maar dan nog, won toen bv de vredeskoers en de ronde van de toekomst. Beetje als Pidcock)
2019 was zijn 1e jaar bij UAE en won toen:
* 2e etappe in de ronde van de Algarve + eindklassement
* 6e etappe in ronde van california + eindklassement
* sloveens kampioenschap tijdrijden
* 3 ritten in de ronde van Spanje (en 3e in eindklassement)
Dus eigenlijk zijn ze op zelfde moment bij de elite categorie gaan rijden
Maar enfin... wat ne zever. Sinds wanneer hoort Rog–Ljubljana bij de grote jongens? Tis een prof team ja, maar wel gewoon continentaal, veel van die teams worden gevuld door jonge gasten omdat ze gewoon geen budget hebben om gevestigde waarden te betalen.
Ter vergelijking: Hagens Berman Axeon is bv Pro Continentaal. Noemen we dat dan ook grote jongens?
Effe redelijk blijven aub, eerste jaar bij de grote jongens: DRIE ritten en podium in zijn eerste GT.
Ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker dat die Vuelta alleen al meer waarde heeft dan heel Remco zijn palmares samen zeker? Serieus... kwaliteit over kwantiteit, all day any day.
In all fairness: Pogacar is een dik jaar ouder dan Remco en Remco had naar alle waarschijnlijkheid vorig jaar een beter Giro gereden dan dat we dit jaar van hem gezien hebben maar dat wil niet zeggen dat je hier onwaarheden moet verkondigen.
Euhm nee
2018 was hem nog belofte (reed dan mss wel eens een profkoers maar dan nog, won toen bv de vredeskoers en de ronde van de toekomst)
2019 was zijn 1e jaar bij UAE en won toen:
* 2e etappe in de ronde van de Algarve + eindklassement
* 6e etappe in ronde van california + eindklassement
* sloveens kampioenschap tijdrijden
* 3 ritten in de ronde van Spanje (en 3e in eindklassement)
Maar enfin... wat ne zever. Sinds wanneer hoort Rog–Ljubljana bij de grote jongens? Tis een prof team ja, maar wel gewoon continentaal, veel van die teams worden gevuld door jonge gasten omdat ze gewoon geen budget hebben om gevestigde waarden te betalen.
Ter vergelijking: Hagens Berman Axeon is bv Pro Continentaal. Noemen we dat dan ook grote jongens?
Effe redelijk blijven aub, eerste jaar bij de grote jongens: DRIE ritten en podium in zijn eerste GT.
Ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker dat die Vuelta alleen al meer waarde heeft dan heel Remco zijn palmares samen zeker? Serieus... kwaliteit over kwantiteit, all day any day.
In all fairness: Pogacar is een dik jaar ouder dan Remco en Remco had naar alle waarschijnlijkheid vorig jaar een beter Giro gereden dan dat we dit jaar van hem gezien hebben maar dat wil niet zeggen dat je hier onwaarheden moet verkondigen.
Als je dan toch op leeftijd wilt kijken: Pogacar is van september dus dan moet je 2017 al laten vallen TOT september
En als je bij de belofte wedstrijden rijdt hoe kan je dan winnen bij de profs? Wss ging die ook nog gewoon naar school itt Remco die al als prof leefde toen hem nog junior was
Marianne Vos is ook veel beter dan Remco want wat die al gewonnen heeft aan vrouwenkoersen, Remco zit nog aan 0!
Remco vs Tadej? Tadej is 1 jaar ouder en staat pakken verder als complete ronde renner dan Remco. Als Remco dit volgend jaar kan verwezenlijken dikke chapeau maar ik vrees er verre van voor.
Laten we niet vergeten dat Tadej al dit jaar L-B-L won, dus ik denk op gebied van klassieke eendagswedstrijden dat ze elkaar min of meer waard kunnen zijn. Maar in het Ronde werk zal Remco naar mijn mening nog heel veel boterhammen moeten eten.
En als je mij vraagt wie het grootste talent is op dit moment? Zonder twijfel Tadej. Zowel op fysiek, technisch als mentaal vlak steekt hij op alle gebied er boven uit. Wat de toekomst zal geven weet niemand natuurlijk.
Volgens jullie is bv een Jan-Willem Van Schip dan ook geen prof, want die rijdt ook bij een CT team.
De waarheid zal ergens in het midden liggen. De meeste van die jonge renners werken niet, leven als prof maar worden niet of slechts deeltijds betaalt.
Talent moet je sowieso niet afrekenen op leeftijd. De paar uitzonderingen komen er door op 20j (Tadjed & Remco) maar de meeste komen boven water op 23a24 jarige leeftijd. En dan heb je enkele laatbloeiers die evengoed een prachtig palmares kunnen verzamelen.
.
