Waar ben jij nostalgisch naar?

[Jozf]

De realiteit is dat er met bepaalde handelszaken nog weinig geld valt te verdienen.

Een paar maanden geleden had GVA een artikel over hoe krantenwinkels vaker en vaker worden overgenomen door mensen van Indische afkomst. Wie vandaag nog rendabel wil zijn, moet niet alleen grote volumes draaien, maar ook zeer lange dagen kloppen. Vaak doen de locaties ook nog eens dienst als verdoken gokkantoren (Press Shop franchise is zelfs eigendom van een gokbedrijf).

“Een krantenwinkel vandaag vraagt zoveel investeringen, door alle regels die de overheid oplegt, waardoor de winstmarges onder druk staan. Indiërs hebben een andere mindset. Die zijn het gewend om vijftien uur per dag te werken, om 1.500 euro per maand over te houden op het einde van de maand. ”

“De definitie van een krantenwinkel, zoals opgemaakt in 1977, heeft niets meer te maken met een krantenwinkel anno 2025. Naast de verkoop van rookwaren en de verkoop van nationale loterijproducten, moet er een minimumaantal titels van kranten en tijdschriften aanwezig zijn. Wetende dat er minimum 200 titels moeten aanwezig zijn om een licentie sportweddenschappen te krijgen, kan je stellen dat veel dagbladhandels die rond de 200 titels draaien eigenlijk pseudo-perswinkels zijn. Het is bijvoorbeeld niet normaal als je magazines van vijf maanden oud in de rekken ziet.”

“Door minister Frank Vandenbroucke (Vooruit) kampen krantenwinkels bovendien met een enorme accijnsdruk op rookwaren. Vroeger pakte de kleinhandelaar 9 procent winst op rookwaren, nu is dat nog 2 procent. Onlangs hebben we dan nog die investeringen moeten doen om alle rookwaren onzichtbaar voor de klant in gesloten kasten te bewaren. Ik had net een humidor met speciaal luchtvochtigheidssysteem aangekocht om sigaren optimaal in te bewaren. Maar hoe kan je sigaren verkopen als de mensen ze niet zien?”

“De winstmarge op postpakketjes is zeer klein, zo’n 20 cent per pakketje. Dan moet je al heel grote volumes draaien. Ik kan niemand in dienst nemen om vijf minuten naar een pakje te laten zoeken voor 20 cent”

https://www.gva.be/regio/antwerpen/regio-antwerpen/zandhoven/waarom-opvallend-veel-indiers-krantenwinkels-overnemen-alleen-rendabel-als-je-grote-volumes-draait-en-zeer-lange-dagen-klopt/79797115.html

 

[Muscleduck]

Goh niet persé alleen voor misnoegde klanten. In mijn situaties wou ik gewoon wat info te weten komen. Maar ik vind het geen geruststellende gedachte dat zo'n dienst geen clue heeft waar ik het over heb.

Vorig jaar ook nog in een winkel voorgehad. Ik ging eens horen naar verschil tussen vinyl en laminaat (en ik doelde dan op materiaalverschillen, in welke situaties zou het ene beter zijn dan het andere). Antwoord van de verkoper "er zijn andere kleuren in". Dan heb je echt geen zin om veel geld uit te geven om in zo'n winkel materiaal te kopen. Dat kan ik op de website ook zien. Ik wou gewoon advies van iemand die er iets van afkent. Maar dat bestaat blijkbaar niet meer in winkels en op klantendiensten.

Da's echt al héél lang zo, toch? Ik herinner me nog dat ik in de Fnac stond en daar een verkoper een laptop aan de naïeve ouders van een student probeerde te verpatsen. Als je hoorde wat daar uit kwam... yikes.

Discotheek Tropicana in Geraardsbergen wordt afgebroken en er komt een woonproject. Het is tekenend voor Vlaanderen hoe beetje bij beetje alle oorden van vertier en sociaal contact tegen de vlakte gaan om er (vaak) zielloze appartementsblokken te zetten waardoor wijken, gehuchten dorpen en steden volledig uitsterven. Hier in de streek kan ik de handelszaken, café's, frituren, restaurants, discotheken en noem maar op niet meer bijhouden die de afgelopen twintig jaar zijn verbouwd of afgebroken. Straten waar je vroeger meerdere bakkers, slager, kruidenier, krantenwinkel, café's etc had. Straten die bruisten van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en waar je jaarlijks braderieën had die massa's volk lokten zijn nu compleet verlaten en afhankelijk van de buurt zelfs op het verloederde af. Een slager waar ze amper twintig jaar geleden nog tot buiten stonden aan te schuiven is nu een triestig woonhuis geworden met drie bellen aan de voordeur.

Merelbeke volgt die tendens helaas ook. Vroeger had je 2 slagers in het dorp, de ene is al jaren toe. Paar jaar nadien ook de enige warme bakker die in pensioen ging. Nu hebben we er sinds een half jaar of zo terug ene.
Ondertussen hebben we wel 3 apothekers op ca anderhalve kilometer van elkaar en is er ALWEER een barbier geopend, die zit op 200 meter van de dichtstbijzijnde, en nog eens 200 meter verder is er nog ene.

 

[808 State]

Da's echt al héél lang zo, toch? Ik herinner me nog dat ik in de Fnac stond en daar een verkoper een laptop aan de naïeve ouders van een student probeerde te verpatsen. Als je hoorde wat daar uit kwam... yikes.


Merelbeke volgt die tendens helaas ook. Vroeger had je 2 slagers in het dorp, de ene is al jaren toe. Paar jaar nadien ook de enige warme bakker die in pensioen ging. Nu hebben we er sinds een half jaar of zo terug ene.
Ondertussen hebben we wel 3 apothekers op ca anderhalve kilometer van elkaar en is er ALWEER een barbier geopend, die zit op 200 meter van de dichtstbijzijnde, en nog eens 200 meter verder is er nog ene.

Dat is hier ook zo. Je kan er al voor € 10 langs gaan zonder afspraak, en daar zit zelfs op zondagavond nog volk. En daarnaast ook al die dag- en nachtwinkels. Zonder een lagere levensstandaard en de goesting om daar inderdaad bijna 24/7 in die winkel te staan moet je er niet aan beginnen.

 

[Valyra]

Zag net een Facebook post voorbij komen over WoW.
Screenshot van Thottbot en Ventrilo. Good times .
Nu ik daar aan terug denk moet ik ook aan Timo's Tips denken. Een jonge Belg die een hele Nederlandse Runescape wiki had gemaakt op z'n eentje. Goud.

 

[parabellum]

Zware boekentassen. Dat was een hot topic toen ik tiener was, met informatiecampagnes en zelfs iemand die in de klas alle tassen kwam wegen. Dat ging dan van een 6 kilogram tot 12 kilogram, wat inderdaad kolossaal zwaar was voor tengere tienerventjes en tienermeisjes.
Maar 4/5 vakken per dag, elk vak een map en vaak ook nog een boek. De papieren agenda, de pennenzak, rekenmachine en passer, brooddoos, etc. En dan werd er als tip meegegeven: laat je boeken op school. Maar vaak had je dat nodig voor huiswerk en gegarandeerd constateerde je thuis dan dat je het verkeerde boek op school had gelaten.
Toen, en als ik er nu aan terugdenk vind ik dat nog steeds, vond ik dat een probleem gecreerd door de school zelf waar dan de verantwoordelijkheid bij de leerling werd gelegd.

Enfin. Ik ben niet nostalgisch naar zware boekentassen an sich. Ik vraag me gewoon af In deze tijden van digitalisering, hoe zwaar bepakt zijn de tieners nog?

 

[Waelvis]

Zware boekentassen. Dat was een hot topic toen ik tiener was, met informatiecampagnes en zelfs iemand die in de klas alle tassen kwam wegen. Dat ging dan van een 6 kilogram tot 12 kilogram, wat inderdaad kolossaal zwaar was voor tengere tienerventjes en tienermeisjes.
Maar 4/5 vakken per dag, elk vak een map en vaak ook nog een boek. De papieren agenda, de pennenzak, rekenmachine en passer, brooddoos, etc. En dan werd er als tip meegegeven: laat je boeken op school. Maar vaak had je dat nodig voor huiswerk en gegarandeerd constateerde je thuis dan dat je het verkeerde boek op school had gelaten.
Toen, en als ik er nu aan terugdenk vind ik dat nog steeds, vond ik dat een probleem gecreerd door de school zelf waar dan de verantwoordelijkheid bij de leerling werd gelegd.

Enfin. Ik ben niet nostalgisch naar zware boekentassen an sich. Ik vraag me gewoon af In deze tijden van digitalisering, hoe zwaar bepakt zijn de tieners nog?

Op de middelbare school van ons 2 oudste hebben ze sowieso al niet erg veel boeken/schriften/mappen aangezien het grootste deel digitaal is (teams, outlook, onedrive, ...).
Hun boeken/schriften/mappen blijven standaard op school, en ze moeten elke dag meenemen wat ze nodig hebben. Dit wordt meestal wel goed opgevolgd door de leerkrachten, en als ze iets zouden vergeten hebben zijn er altijd klasgenoten die een foto of kopie kunnen doormailen.
Zij moeten wel dagelijks een laptop meesleuren, tot vorig jaar hadden ze beiden een 13", maar nu hebben ze een 15" die al wat zwaarder is.

Maar hun boekentassen (eerder deftige rugzakken tegenwoordig) wegen alleszinds opmerkelijk minder dan toen ik in het middelbaar zat.



In de lagere school van onze jongste zoon blijft ook standaard alles op school. Ze hebben zelfs een pennenzak die op school moet blijven.
Elke avond overloopt de leerkracht klassikaal wat ze uit hun bank moeten halen om mee te nemen naar huis.
Onze jongste zoon blijft wel steeds in de studie (op zijn vraag, thuis huiswerk maken is een nachtmerrie voor hem) waardoor het nooit een probleem is als hij iets zou vergeten hebben, dan kan hij er vlug omlopen.

 

[Thin Liz]

Hangt precies van school tot school af. Mijn dochter, 2de middelbaar, draagt elke dag een heel zware boekentas mee. Zwaarder dan wat ik indertijd moest meesleuren. Ik denk soms: als er in die rugzak nog één map in moet, dan ontploft de boel.

 

[808 State]

Om even op het onderwijs door te gaan. Ik heb twee dochters die nu in het tweede en derde leerjaar zitten van de lagere school. Maar continu blijf ik mijzelf verbazen over het gedaalde niveau. Om te beginnen moet die kinderen amper schrijven, beiden hebben van die invulboeken waar op één pagina soms maar een vijftal woorden ingevuld moeten worden, de rest bestaat uit tekeningen. Ook de toetsen en het huiswerk dat ze krijgen zijn prints komende uit die reeks van de invulboeken. Als leerkracht heb je dus eigenlijk niets van vrijheid meer in de stof die je geeft. Ook het niveau is bedroevend, waar wij vroeger massa's pure rekeningoefeningen kregen en hele tekstjes moesten schrijven lijken het nu wel spelletjes te zijn uit één of ander kindermagazine.

En dan spreek ik nog niet over de kostprijs. Aan het tempo dat die boeken er door vliegen zijn dit er meerdere per schooljaar, boeken die niet meer hergebruikt kunnen worden én die veel geld kosten. In mijn tijd hadden wij handboeken waar niet in geschreven mocht worden, die boeken kregen wij in het begin van het schooljaar mee naar huis om te kaften, en die werden het schooljaar nadien opnieuw gebruikt. Al onze oefeningen maakten wij in schriftjes, die we eveneens dienden te kaften. De lessen bestonden uit alles noteren in de schriftjes wat de leerkracht op het bord schreef, en oefeningen maakten wij uit die handboeken en ook dat werd allemaal in de schrift gedaan. Ook de huistaken en toetsen waren op maat gemaakt door de leerkracht.

Leerkrachten hadden dus veel meer vrijheid en konden de lessen perfect aanpassen aan de noden van de klas. De leerlingen moesten veel meer noteren, en moesten veel aandachtiger opletten in de klas. En de schoolkosten lagen een pak lager gezien enkel die papieren schriftjes dienden bekostigd te worden. In die tijd was er trouwens ook nog geen sprake van de maximumfactuur.

En dat niveau nog eens...zelfs in het derde leerjaar leren ze nog amper de klok lezen, onze jongste heeft zelfs de maanden nog niet gezien. Maar voor de rest wel continu activiteiten en dansjes op school rond Stip It, Strapdag, De Warmste Week, en noem maar op. Wij zaten in de klas ook allemaal op rijen met ons gezicht recht naar voor richting het bord. Bij mijn beide dochters zitten ze nu zo in eilandjes per zes, waarbij sommige kinderen letterlijk met hun rug naar het bord zitten. Is dit dan echt dé nieuwe manier van onderwijs?

Ik heb toch heimwee naar de tijd dat we de kramp in onze handen schreven.

 

[Sylverscythe]

Vroeger, toen de mensen nog echt werkten. De jeugd wil dat niet meer, mijnheer!

"Als ik ooit eens 5 minuten tijd heb": 60 jaar geleden maakt 'Echo' 4 arbeiders in Aarschot wereldberoemd in Vlaanderen | VRT NWS: nieuws

Op 20 november 1965 bracht het populaire televisiemagazine Echo een reportage over vier stadsarbeiders in Aarschot. Veel werk werd er niet verzet en begeleid door het lied 'Wat een leven' van louis Neefs leverde het legendarische televisiebeelden op die veelvuldig herhaald werden. In 2000...

www.vrt.be

 

[Mr.Fingers]

Op youtube op een filmpje van 1980 gestoten waarin ambachtelijke Poepgelei (Luikse Siroop in schoon Nederlands) gemaakt wordt. De stap van 1880 naar 1980 is miniem (juist de tractor), dan zie je toch hoe hard "den buiten" veranderd is tegenover toen. In dit geval bestaat het erf nog steeds in quasi ongewijzigde toestand.

Het FAVV zou al 8468 opmerkingen hebben gehad over de productieomgeving.

 

[Creeping Death]

CGI kan echt verbluffend zijn en de beste CGI is diegene die je nooit ziet/merkt.
Maar het vakmanschap en de moeite die men vroeger in films stak is toch geweldig en jammer dat dat meer en meer verloren lijkt te gaan.
Vandaag op deze twee gesttoten, tijd dat ik die films nog eens herbekijk.

 

[R@ndom]

Gisteren nog eens uit nostalgie een gouwe ouwe gekeken op Amazon Prime Steakout simpel verhaal, maar zonder CGI of wat dan ook 100 minuten amusement, dat kon toen nog...acteurs die het dunne verhaaltje opkrikken naar een amusante film....

 

[Jozf]

CGI kan echt verbluffend zijn en de beste CGI is diegene die je nooit ziet/merkt.
Maar het vakmanschap en de moeite die men vroeger in films stak is toch geweldig en jammer dat dat meer en meer verloren lijkt te gaan.
Vandaag op deze twee gesttoten, tijd dat ik die films nog eens herbekijk.

 

[shellshock]

Zondag om half vijf 's middags naar de bakker want die had nog verse pistolets gebakken. En echt nog veel volk dat daar dan stond. Nu bakken ze nog één keer, waarbij alles al uitverkocht is tegen 11:00 en heb je al moeite om zondag na 13:00 een bakker te vinden die open is.

 

[makila]

Los van de thread, maar klein of groot, er is altijd een bijtrisico.

Naar het schijnt is het een mythe dat honden gemakkelijker bijten naar mensen die geen hondenvriend zijn.

Nochtans vroeger als kind toen honden nog mochten loslopen op straat was mijn neef die samenspeelde met mij, regelmatig gebeten terwijl ik diezelfde honden gewoon kon strelen en ik werd zo goed als nooit gebeten.

Is dat dan gewoon toeval ??

 

[wiseguy444]

Hangt precies van school tot school af. Mijn dochter, 2de middelbaar, draagt elke dag een heel zware boekentas mee. Zwaarder dan wat ik indertijd moest meesleuren. Ik denk soms: als er in die rugzak nog één map in moet, dan ontploft de boel.

Bij mijn zoon ook, 5de Bio-stem.
Ik ben steeds verbaasd hoe in die tijd van digitalisering, zijn boekentas zo zwaar kan zijn alle dagen. Alle mappen van de vakken van de dag+ een schoollaptop.
Zijn rits is weer afgescheurd aan de naad van het gewicht. Deze rugzak heeft het een klein schooljaar volgehouden.

 

[wiseguy444]

Naar het schijnt is het een mythe dat honden gemakkelijker bijten naar mensen die geen hondenvriend zijn.

Nochtans vroeger als kind toen honden nog mochten loslopen op straat was mijn neef die samenspeelde met mij, regelmatig gebeten terwijl ik diezelfde honden gewoon kon strelen en ik werd zo goed als nooit gebeten.

Is dat dan gewoon toeval ??

Body language en ze ruiken het. Er kunnen allerlei redenen zijn, diep in de ogen kijken, weglopen…
Is ook niet alleen bij mensen, een angstige hond zal ook veel sneller aangevallen worden dan een hond die er zelfzeker staat.

 

[Avondland]

Modelbouw. Deed ik als kind wel graag. Had o.a. een A-10 en SU-35 in elkaar gezet. En dan een Königstiger, een Jagdpanther en een Jagdtiger. En dan het Franse slagschip Richelieu, de Bismarck en de Prinz Eugen. Allemaal helaas weggegooid.

Ik zou daar opnieuw aan willen beginnen met 1:350-modellen. Slagschepen. De mooie. Zoals een Bismarck, King George V, Missouri en Yamato. Of diorama's maken zoals een Yamato of Musashi in hun laatste momenten of een op de loer liggende Jagdpanther in een stedelijke omgeving.

... en dan zien hoe groot de oogrol van mijn vrouw gaat worden.

 

[Timboektoe]

Modelbouw. Deed ik als kind wel graag. Had o.a. een A-10 en SU-35 in elkaar gezet. En dan een Königstiger, een Jagdpanther en een Jagdtiger. En dan het Franse slagschip Richelieu, de Bismarck en de Prinz Eugen. Allemaal helaas weggegooid.

Ik zou daar opnieuw aan willen beginnen met 1:350-modellen. Slagschepen. De mooie. Zoals een Bismarck, King George V, Missouri en Yamato. Of diorama's maken zoals een Yamato of Musashi in hun laatste momenten of een op de loer liggende Jagdpanther in een stedelijke omgeving.

... en dan zien hoe groot de oogrol van mijn vrouw gaat worden.

Herkenbaar! Tijdens de (ongeveer) eerste helft van mijn tienerjaren hield ik mij bezig met Märklin H0 treinen (schaal 1:87), al had ik daar niet overdreven veel plaats voor en moest ik het doen met een tafel van ongeveer 120x250cm... Was ook pokkeduur allemaal, dus ik had maar 1 treinset, wat extra sporen, 2 aanstuurbare seinpalen en 6 aanstuurbare wissels. Ondertussen, bijna 3 decennia later, zitten we hier in ons huis met een (sinds vorige maand) afgewerkte kelder en hebben we plaats zat voor zo een modelspoorbaan... maar dan krijg ik diezelfde rolleyes van mijn vriendin als ik daarover begin...

Dus blijft het voorlopig bij een Lego layout van ongeveer 11x22 baseplates op tafels... Daar heeft mijn zoon ook veel meer aan en kan ik (qua treinen) ook mijn ei wat in kwijt. Ik had vroeger ook wel wat vliegtuigjes van Revell, maar ik was daar echt slecht in om die dingen in elkaar te plakken. Moest ik ooit echt tijd te veel hebben (en geld), dan wil ik me nog wel eens bezig houden met het maken van een (kleine) Z scale modelspoorbaan (1:220) aangestuurd door Raspberry Pi.

 

[Thin Liz]

Ik denk in mijn tienerjaren een stuk of 20 vliegtuigjes in elkaar gezet. Die staan nog allemaal in het huis van mijn grootmoeder, stuk of niet. Heb onlangs nog een F18 gekocht omdat ik goesting had... maar dat is zoals Lego: waar moet je die op den duur nog zetten?