Ik vind dit moreel een zeer interessante discussie. Ik ben zelf ook voortdurend aan het flip floppen tussen 'zoiets doe je niet' en 'godja, misschien heeft ie het toch wat zelf gezocht'. En ik vroeg me af waarom.
Moest morgen in het nieuws staan dat Poetin of Netanyahu neergeschoten zijn, er zou waarschijnlijk niemand van wakker liggen en een significant deel van de bevolking zou iets denken in de richting van 'mja, opgeruimd staat netjes zeker?'. Niet echt moreel ok, maar menselijk veronderstel ik.
Maar hier, in deze discussie, is het iets lastiger. Uiteindelijk heeft Charlie geen oorlog gestart, geen mensen gedood. Daarentegen is hij ook geen onbesproken blad, zoals de quotes -al dan niet in/uit context- hierboven aangeven. Dus waarom wordt dit geweld dan toch niet zo streng veroordeeld, of voelen sommigen -ik inbegrepen- alsof het toch niet zo erg is. Uiteindelijk gaat dit wel over een mensenleven.
Komt het door de vergelijking van de duizenden andere wapenslachtoffers? Ik denk het niet. Elk van die slachtoffers kan theoretisch een grote woede veroorzaken, maar onbekend is onbemind, helaas. Is het misschien het veredigen van het 2nd amendment, wat vaak omschreven wordt als 'gebruik wapens om je te beschermen tegen een dictatoriale staat', om dan vervolgens neergeschoten te worden omdat je, volgens sommigen, een dictator verdedigd? Ironie enzo. Misschien dat dit wat in de buurt komt.
In wat volgt ga ik ga er even van uit dat moest deze schutter de kans gehad hebben om Trump neer te schieten, dat ie die waarschijnlijk zou genomen hebben. Maar als Trump te goed afgeschermd wordt, is een belangrijke promo/propaganda medewerker die dan nog je eigen leeftijdsgenoten viseert, waarschijnlijk een aantrekkelijk alternatief. Daarbij komen we bij wat volgens mij de crux van de materie is: dat Charlie iemand verdedigde die de regels van het spel niet meer volgt. Die regels zijn tot stand gekomen als een compromis tussen verschillende kampen, met afwisselend winnaars en verliezers. Vaak met een zeer precaire balans. Als het systeem zelf eenzijdig afgebroken wordt, dan vervalt het morele argument ook snel, en lijkt het aanvaardbaarder om geweld boven te halen.
Een voorbeeld. Als Tom van Grieken of Filip de Winter campagne voeren om de grenzen te sluiten voor buitenlanders, of om moslims het land uit te zetten, dan denk ik 'niet mijn ding, maar kijk, ze doen maar'. Als deze personen dan verkozen worden, eventueel met een meerderheid en vervolgens wetten maken om dit uit te voeren, dan gaat mij dit triest maken, maar ik ga geen drang voelen om wapens boven te halen, of ergens opgelucht of blij zijn als die in Brussel neergeschoten worden. De regels van het spel worden gevolgd, en mijn visie zou aan de verliezende kant zijn. Jammer, erg jammer, maar het zij zo.
Moest het nu zo zijn dat deze personen verkozen raken, maar geen meerderheid hebben, enkele rechters omkopen en vervolgens hardhandig moslims beginnen te ontvoeren en te transporteren naar het midden oosten, dan zou dit totaal onacceptabel zijn. Dit omdat de regels van het spel genegeerd werden. Op zo'n moment is de democratie zelf in gevaar. Als dan iemand naar de wapens grijpt, dan zou ik dit wel begrijpen. En afhankelijk van hoe ver die hele situatie zich al uitgespreid heeft, zou ik heimelijk misschien even opgelucht of blij over zijn.
Terug naar de situatie in de VS: we hebben een president die enorm veel legale, minder legale en compleet illegale truukjes toepast om zijn wil door te drijven. Daarbij regels gewoon negeren en de hele balans verstoren. Het systeem zelf komt hierdoor in gevaar. Als je een persoon hebt die de wetten zelf niet meer volgt, wat is dan het alternatief? Niets doen en hopen dat het stopt?
Trump moet beseffen dat de wetten die hij zelf zo haat, de meest efficiente barriere zijn tegen meer van zo'n acties. Telkens hij een wet negeert of aan de kant schuift, creeert hij extra wanhopige moegetergde mensen die uiteindelijk niets te verliezen hebben.
Ik moet terugdenken aan Brian Thompson, die gezondheisverzekerings CEO die enkele maanden geleden ook werd doodgeschoten. Daar waren ook heel wat mensen niet rouwig om. Omwille van dezelfde reden: hij volgde de regels van het spel niet. Mensen betalen veel geld voor gezondheidszorg, en als men dan ziek wordt, gaat de verzekering uiteindelijk toch niet betalen. Dat onrecht en gevoel van machtelloosheid wekt heel wat sympathie op voor de daders.
Dat Trump wetten negeert met andere miljonairs om elkaar een hak te zetten, dat kan een armere bevolking niet veel schelen. Maar als je die wetten misbruikt om de buren te deporteren of gezondheidszorg af te nemen, of een heleboel ambtenaren te ontslaan, dan val je het systeem aan, en ga je te ver. En dan kan je, ironisch genoeg, niet verbaasd zijn dat de Amerikanen dat 2nd amendment ook effectief beginnen te gebruiken.
