Dit deel ging om een verzoeningsprocedure, de rechter kan wat guidance geven maar mag zich niet uitspreken over de zaak, bewijsstukken en juridische redeneringen zijn hier dan ook niet zo belangrijk. De bedoeling is hier om er geen echte rechtszaak van te laten worden. De tactiek is wel vaker om mensen te pushen tot een compromis (door beide partijen wat te overtroeven), los van de grond van de zaak. Moest het tot een echte rechtszaak komen zou de houding van de rechter waarschijnlijk wel anders zijn en gaat er grondiger op de regels en het bewijs ingegaan worden.Weer de klassieke marginalen in de rechtbank.
Het deed me plezier dat die arrogante leeghoofden met hun lockdownfeest relatief zware boetes/straffen hebben gekregen. Ik kan het mij al zo inbeelden, wat gedronken, stoer willen doen tegen de maatjes, ... Bah, degoutant.
Twee opmerkelijke zaken die mij onrechtvaardig lijken:
- Dat huurgeschil met die persoon die van het OCMW moet leven in afwachting van het vonnis over zijn arbeidsongeschiktheid. -> Dat was nu toch duidelijk dat die kerel niets verkeerd deed? Die verhuurder wou die kerel gewoon buitenwerken omdat hij liever kapitaalkrachtigere huurders heeft.
- Dat vredegerecht, dat is toch ook altijd een enorm zwaktebod of ligt dat nu aan mij? Die vrederechter luistert niet eens. Hij kijkt zelfs niet naar de bewijsstukken. Een beetje vanuit de hoogte doen alsof hij een schoolmeesterke is tegen 2 kleuters: "Allez, wat wordt hier geëist, 3000 euro? Wat denken jullie van elk de helft? Ja, nee, akkoord? Allez dan, hier tekenen aub. Next!"... Euh, ok? Dat kan allemaal zomaar? Wat moest er contractueel/wettelijk gebeuren? Wat was de reële situatie? En waarom vraagt mevrouw 3000 euro en niet pakweg 30 000 euro? Als het dan toch telkens de gemakkelijkheidsoplossing van "de stok in twee" is voor de rechtbank, dan kun je maar beter zo hoog mogelijk inzetten. En de verdedigende partij moet dan maar - 30 000 euro vragen ofzo? Om op 0 uit te komen. Heel bizar allemaal.
Ik de indruk dat rechters ook gewoon schuldinzicht willen zien bij de beschuldigden en dat ze de ernst van hun overtreding begrijpen, zodat een strenge straf misschien niet meer nodig is. Kledij, beleefdheid en houding kan dan wel helpen de boodschap overbrengen dat je inderdaad echt wel al beseft dat je fouten gemaakt hebt en dat je er niet licht over gaat.Gwn omdat dat zijn job is natuurlijk.
Om onpartijdig een verdict te stellen...
Bij een sollicitatie is dat anders. Maar bij een rechtbank moet een rechter oordelen over de zaak en rekening houden met zaken die relevant zijn voor de zaak...
Dat is nu toch logisch? Het is niet verplicht omgekleed te komen, maar het is wel de rechter zijn taak om beide kanten te horen.
Een rechter is natuurlijk niet verplicht naar iemand zijn gezever te luisteren. Omdat hij aan het zever is. Staan zeveren in een kostuum zal de rechter u ook stilleggen.
Jullie leggen te veel een verband dat een slecht gekleed persoon zich ook automatisch slecht zal gedragen in een rechtbank.
Als het erover gaat of je fout al dan niet bewezen is zal kledij niets uitmaken (of dat zou toch niet mogen), maar meestal staat de schuld al overduidelijk vast en gaat het enkel over de hoogte van de straf.
Laatst bewerkt: