Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ik snap dat soort directies niet. Het is menselijk misschien dat je niet graag hebt dat je wordt tegengesproken, maar als directie lijkt me dat wel iets waar je professioneel me moet omkunnen, aangezien het misschien wel eens nuttig kan zijn.
School directies staan (vaak) niet bekend voor hun professionaliteit. Ik zie dat ook bij mijn vrouw haar directies. @Guazala haar verhaal klinkt pijnlijk herkenbaar.

En ondertussen denken ze dat "wat meer geld geven" het leraren tekort wel zal oplossen... terwijl het werkbeleid in die sector gewoon door en door rot is (imo).
 
School directies staan (vaak) niet bekend voor hun professionaliteit. Ik zie dat ook bij mijn vrouw haar directies. @Guazala haar verhaal klinkt pijnlijk herkenbaar.

En ondertussen denken ze dat "wat meer geld geven" het leraren tekort wel zal oplossen... terwijl het werkbeleid in die sector gewoon door en door rot is (imo).

Het probleem ligt, volgens mij, zelfs niet nij de directies zelf (of toch niet volledig), maar ook bij de ondersteuning die ze krijgen.

Waar ik les gaf was een school waar de directeur een oude praktijkleerkracht was. Die was directeur geworden van een school met pakweg 40 leerlingen en 10 leerkrachten, waarvan de meesten verre van voltijds. En die deed dat blijkbaar super goed. Ondanks het moeilijke publiek was daar een goeie sfeer, bloeiden afgeschreven leerlingen er open. En dan is hij slachtoffer geworden van zijn succes. 10 jaar later waren er ruim 300 leerlingen, 40 leerkrachten, en 10 leerlingen- en tewerkstellingsbegeleiders (deeltijds onderwijs) en was dat volledig boven zijn hoofd gegroeid. En dan is die terug gevallen op een verdeel en heers strategie.
Ik denk echt dat die mens niet van slechte wil was. Maar die was directeur geworden in een kleine KMO en plots moest die een groot bedrijf leiden. En die had daar noch de kennis, noch de vaardigheden ooit voor geleerd. Dus die deed maar wat. En niemand greep in om hem daarbij te helpen.
 
Het probleem ligt, volgens mij, zelfs niet nij de directies zelf (of toch niet volledig), maar ook bij de ondersteuning die ze krijgen.

Waar ik les gaf was een school waar de directeur een oude praktijkleerkracht was. Die was directeur geworden van een school met pakweg 40 leerlingen en 10 leerkrachten, waarvan de meesten verre van voltijds. En die deed dat blijkbaar super goed. Ondanks het moeilijke publiek was daar een goeie sfeer, bloeiden afgeschreven leerlingen er open. En dan is hij slachtoffer geworden van zijn succes. 10 jaar later waren er ruim 300 leerlingen, 40 leerkrachten, en 10 leerlingen- en tewerkstellingsbegeleiders (deeltijds onderwijs) en was dat volledig boven zijn hoofd gegroeid. En dan is die terug gevallen op een verdeel en heers strategie.
Ik denk echt dat die mens niet van slechte wil was. Maar die was directeur geworden in een kleine KMO en plots moest die een groot bedrijf leiden. En die had daar noch de kennis, noch de vaardigheden ooit voor geleerd. Dus die deed maar wat. En niemand greep in om hem daarbij te helpen.
Eigenlijk zouden schooldirecteurs beter managers zijn dan leerkracht van opleiding en ervaring
 
Och, dit zo hard.

Ik zou daar lange tirades over kunnen houden, maar dat is hier de topic ervoor niet

Ontopic:

mijn hond was zo blij in de Gentbrugse meersen vanmorgen, als je daar niet gelukkig van wordt dan scheelt er iets met u ;)

Die certificate zijn imo belachelijk.
Ge kunt met de juiste sites, op een paar dagen tijd 100% zeker zijn dat ge uw certificaat haalt.

Ik "moest" toen ik in it starten 6 jaar terug 6 certificaten op een jaar halen.
Ik heb er 6 gehaald.
6 gehaald op 8 maand tijd.
Want de eerste keer had ik het examen op de brave manier proberen te leren (boeken lezen, academys volgen, tutorials lezen, dingen opzetten in een lab), los gezakt...
Want microsoft hun examens (waren) niet realistisch/nuttelos uitgebreid (in mijn ogen).

Vervolgens 6x een maandje lang 1uur per dag wat de vragenlijsten lezen, elke keer erdoor.

Daarna gezegd tegen de werkgever dat het BS was en ik er nog nix van kon.
Zijn reactie "kgoh er blijft altijd iets van hangen"

Do share here :)
 
Do share here :)
XD

Och, the usual: Mijn eerste IT certificaat was CCNA anno 2011, zoals anderen gezegd: eerst braaf gestudeerd (en ik ben blij dat ik dat gedaan heb), ik beheerste de materie oprecht goed. Maar die vragen waren van zo een belachlijk "gotcha" niveau dat ik wss nog zou falen moest ik het nu proberen met 11 jaar ervaring. Ik had zo net 3% tekort om te slagen, twas echt "net niet". Ik heb toen de vragen afgehaald, vanbuiten geleerd en plots had ik 95%. Tja

Voorbij een bepaalde punt worden de vragen zo belachelijk omdat iedereen de vragen opzoekt, dat het geen examen maar een geheugenspel wordt.

NSE4 was van hetzelfde.

Ik kende vroeger iemand die in een vorig leven CCIE proctor was in Brussel. (CCIE is een examen van computernetwerken, reken gerust 2 jaar studeren buiten uw job-uren om dat te halen, best alleen er aan beginnen met 6 jaar ervaring onder de gordel ook)

En die werkte nauw samen met het examencentrum in India. Dat was er echt over: hordes indiers die er uitzagen alsof ze voor het eerst een netwerk-CLI van dichtbij zagen, slaagden met glans en glorie voor de meest bizarre vragen.

...tot je op een dag er een paar nieuwe vragen bijgooide, die nieuwe vragen waren stukken eenvoudiger maar die niemand heeft kunnen dumpen in een pass4sure ofzo. Slaagpercentage zakte met 70%. Tot een kleine week later de hordes terugwaren en allemaal perfect het exacte antwoord konden reproduceren.

Of: de vraag was hetzelfde, maar ipv "area 10" die je moest gebruiken, past hij op 2 plekken iets aan naar "area 100" en een andere vlan nummer ofzo. Gewoon een paar markers van randomness er in gegooid die niet consequent iets betekenen voor de rest.

80% van die gasten gebruiken gewoon hun memorized antwoord.

Tja, en dan vragen we ons af waarom IT certificaten in waarde dalen. Terwijl CCIE nu net een examen zou moeten zijn die daar wat van vrijgewaard zou moeten zijn. Het is ook schijteduur per poging.

Sommige vragen zijn zo verwarrend opgesteld (ik vermoed soms door niet native engelstalige sprekers) dat moest het een mondeling examen zijn, ik duidelijk zou maken van afhankelijk van op welk woord in de zin de nuance lag, ik verschillende antwoorden als juist zou kunnen motiveren.

Ik haatte heel veel vragen waar je u ook niet kan uit redeneren.

Om het aan niet IT-mensen uit te leggen, stel dat je de volgende vraag op een examen krijgt:

"hoeveel verkeerslichten zijn er vanaf hier naar het centrum?"

-1
-2
-4
-5

"welk centrum? En hoe weet je wat 'hier' is? En ik kan 10 invalswegen bedenken vanuit dit examencentrum en er zijn tijdelijke werken op het einde van de straat. Moet ik dat meetellen?"

Je kiest "2" omdat je denkt dat ze dat bedoelen zonder de werken en de meest courante weg zoals je hem nu zou nemen.

"fout antwoord" En geen uitleg waarom.

Maar 1 of andere Indier in Bangalore weet "aja, die verkeerslichten vraag is 4 het juiste antwoord"

En dat is... frustrerend.
 
Laatst bewerkt:
Ze hadden mij feedback beloofd in juni. De laatste werkdag in juni was afgelopen vrijdag.
Afgelopen vrijdag zat ik om 18u al aan tafel met vrouw en kinderen toen ik plots alsnog telefoon kreeg van de Managing Director. Jawel om 18u 's avonds op de laatste dag. :laugh:

Zijn boodschap: "Bla bla bla, we gaan er in september op terugkomen!". :rofl:
 
Ze hadden mij feedback beloofd in juni. De laatste werkdag in juni was afgelopen vrijdag.
Afgelopen vrijdag zat ik om 18u al aan tafel met vrouw en kinderen toen ik plots alsnog telefoon kreeg van de Managing Director. Jawel om 18u 's avonds op de laatste dag. :laugh:

Zijn boodschap: "Bla bla bla, we gaan er in september op terugkomen!". :rofl:
En in september gaat het zijn "zo dicht bij de eindejaarsevaluatie gaan we daar nog geen budgetten voor vrij kunnen maken".

En na december gaat het zijn: "het bedrijf heeft zijn financiële doelstellingen niet gehaald, dus kunnen we geen opslag geven."
 
Als iets voor de zomer niet geregeld is, vergeet het dan maar.

Soms voel je toch gewoon als men jou iets niet gunt of met drogredenen afkomt (bedrijf koopt zichzelf tijd).
Hou dan de eer aan jezelf en zoek een andere job.
 
Gezaag gezaag gezaag van users en klanten. Trek trek trek.

Gezaag gezaag gezaag van hogerop. Duw duw duw.

Allemaal in de tegenovergestelde richting.

Wat is de functie van business analyst fijn.

Ik begin als Oldskooler te schrijven.
 
Enige tijd geleden:
[*]Maar met situaties zoals roepen, mij afbreken of andere van dat soort overduidelijk respectloze zaken kan ik plots wel hyper-assertief worden.
[/LIST]
Of zoals Alain Vandam het zou zeggen: "Je kunt bij mij hoog stapelen, maar je moet oppassen dat de toren niet omvalt." :unsure:
Nu, nadat je je er al weken over bezig bent dat je tegen eind juni zeker iets moest horen: en het dus hoog zit:
Ze hadden mij feedback beloofd in juni. De laatste werkdag in juni was afgelopen vrijdag.
Afgelopen vrijdag zat ik om 18u al aan tafel met vrouw en kinderen toen ik plots alsnog telefoon kreeg van de Managing Director. Jawel om 18u 's avonds op de laatste dag. :laugh:

Zijn boodschap: "Bla bla bla, we gaan er in september op terugkomen!". :rofl:
Als een hyper-assertieve man als ze je respectloos behandelen heb je natuurlijk geantwoord dat dit weinig appreciatie voor je werk toont en ze nog twee weken de tijd hebben om met een betere boodschap te komen of dat je eens rondkijkt wat er op de markt is?

Of laat je dit gewoon over jou gaan zoals gewoonlijk en ga je je frustratie in je privé-leven uitwerken zoals blijkbaar gebruikelijk was de afgelopen weken?
 
Laatst bewerkt:
Gezaag gezaag gezaag van users en klanten. Trek trek trek.

Gezaag gezaag gezaag van hogerop. Duw duw duw.

Allemaal in de tegenovergestelde richting.

Wat is de functie van business analyst fijn.

Ik begin als Oldskooler te schrijven.
Ik wou op uw vorige post antwoorden, de reactie op mac: "je wordt cynischer met de dag, ik ben trots."

Je hebt potentieel om nog cynischer te worden. Ik voel het.
 
Ze hadden mij feedback beloofd in juni. De laatste werkdag in juni was afgelopen vrijdag.
Afgelopen vrijdag zat ik om 18u al aan tafel met vrouw en kinderen toen ik plots alsnog telefoon kreeg van de Managing Director. Jawel om 18u 's avonds op de laatste dag. :laugh:

Zijn boodschap: "Bla bla bla, we gaan er in september op terugkomen!". :rofl:
Ver ras sing...
 
Ze hadden mij feedback beloofd in juni. De laatste werkdag in juni was afgelopen vrijdag.
Afgelopen vrijdag zat ik om 18u al aan tafel met vrouw en kinderen toen ik plots alsnog telefoon kreeg van de Managing Director. Jawel om 18u 's avonds op de laatste dag. :laugh:

Zijn boodschap: "Bla bla bla, we gaan er in september op terugkomen!". :rofl:
Denk eraan, al de staatsgesubsidieerden steunen u bij uw vraag om opslag.

Als zij doorgroeien via een barema, kunnen ze weer een stukje van uw loon nemen.
 
Ze hadden mij feedback beloofd in juni. De laatste werkdag in juni was afgelopen vrijdag.
Afgelopen vrijdag zat ik om 18u al aan tafel met vrouw en kinderen toen ik plots alsnog telefoon kreeg van de Managing Director. Jawel om 18u 's avonds op de laatste dag. :laugh:

Zijn boodschap: "Bla bla bla, we gaan er in september op terugkomen!". :rofl:
Ze hebben zich wel aan hun belofte gehouden. :fingerguns_r:
Zoek iets anders waar je in november kan starten. Als ze dan afkomen met 50 euro opslag kan je gewoon je laptop afgeven en buitenwandelen.
 
Enige tijd geleden:
Nu, nadat je je er al weken over bezig bent dat je tegen eind juni zeker iets moest horen: en het dus hoog zit:

Als een hyper-assertieve man als ze je respectloos behandelen heb je natuurlijk geantwoord dat dit weinig appreciatie voor je werk toont en ze nog twee weken de tijd hebben om met een betere boodschap te komen of dat je eens rondkijkt wat er op de markt is?

Je hebt verschillende gradaties van "hoog zitten".
  1. Je vindt het respectloos en je wordt er kwaad van. Dat wil zeggen dat het u nog altijd iets kan schelen. Het raakt je.
  2. Je vindt het respectloos en je ervaart complete onverschilligheid.
En zoals ik hier de laatste week al had aangekondigd: alleen al het feit dat ze blijkbaar de laatste week, neen, de laatste dag, neen, het laatste uur, neen, de laatste minuut mij opbellen was voor mij al duidelijk genoeg hoor. Net zoals men omgaat met de rest van het team trouwens. Respectloos. 0,0 appreciatie. De sales, dààr ligt de focus op. De ingenieurs van operations zijn een noodzakelijk kwaad. Dat moet zo goedkoop mogelijk uitgevoerd worden door schoolverlaters aan de lopende band uit te buiten, op te branden en te vervangen door vers bloed aan de frontlinie.
Team volledig gedecimeerd. Projecten stapelen zich op. Werkdruk wordt onhoudbaar. Projecten wisselen van eigenaar alsof je 's morgens een nieuwe onderbroek aandoet.
-> Geen enkele reactie van bovenaf. Geen enkele steun. Zelfs geen nieuwe vacature. Mocht men mij straks vertellen dat het team wordt opgedoekt en dat men daarom iedereen naar de uitgang wou duwen, het zou mij niets verbazen. Nochtans is mijn team normaal één van de sterkhouders van het bedrijf qua omzet.

Ik zat dus al lang in fase 2. Mijn reactie op zijn uitstel-statement moet wellicht ook de meest droge "uhu" ooit geweest zijn.
Het zal in die zin ook alleen maar makkelijker worden om nu volledig mijn eigen belangen voorop te stellen in mijn keuzes, daar waar ik bij vertrek bij vorige werkgevers steeds zo goed mogelijk wou afronden, bij iedereen op een goed blaadje wou staan, geen bruggen wou opblazen, ... Omdat ik van nature zo ben, en omdat het een kleine wereld is.

Of laat je dit gewoon over jou gaan zoals gewoonlijk en ga je je frustratie in je privé-leven uitwerken zoals blijkbaar gebruikelijk was de afgelopen weken?

Oei. Hoe bedoel je uitwerken in mijn privé-leven?

Dat de gecombineerde werkdruk van mijn vrouw en ik, samen met slechtslapende kinderen voor frustraties zorgden is waar. Maar dat draaide in geen enkel opzicht rond dit topic van opslag of geen opslag. Of respect of geen respect krijgen.
 
Laatst bewerkt:
Ik wou op uw vorige post antwoorden, de reactie op mac: "je wordt cynischer met de dag, ik ben trots."

Je hebt potentieel om nog cynischer te worden. Ik voel het.

Cynisme, als je het nog niet had dan leren ze je het wel.

Toen ik 2 jaar geleden juniors opleidde deed ik dat met veel plezier en overgave. We gaan hem volstampen met kennis, we gaan hem de kneepjes van het vak leren, later kan hij misschien even mooie projecten doen, misschien groeit hij wel door, ... Ik was trots om hen het nodige duwtje in de rug te geven aan het begin van hun carrière.

Maar nadat je de carrousel van uitbuiting hebt gezien en je ziet de afvallingskoers, dan kan ik alleen nog denken: "Zou hij zo naïef zijn om 2 jaar te blijven en dan pas te vertrekken? Of is zijn naïviteit beperkt en blijft hij slechts 1 jaar?".
Toen ik recent telefoon kreeg van juniors omdat ze vragen wilden stellen en omdat ze wilden bijleren (sowieso opgedragen door onze teamlead), nam ik zelfs mijn telefoon niet meer op. Geen tijd. Geen budget. Geen goesting om een bodemloze put te proberen vullen. Waarom zou ik mijn tijd verspillen aan jou? Ga maar terug naar onze teamlead met uw vragen. /care

Eén van onze laatste anciens zit trouwens in een sollicitatieprocedure bij de concurrentie, heb ik ook vorige week vernomen. Los van alle andere dégout rond mijn werkgever, begin ik ook echt eenzaamheid te voelen op kantoor. Je komt daar toe, heel uw team gedecimeerd, alle anciens zijn vertrokken (of staan op punt te vertrekken) of ze zitten thuis in burnout, ... Alleen nog maar schoolverlaters die je amper kent en waar je alleen maar compassie mee voelt. Onze teammeetings zijn echt triestig geworden.
 
Laatst bewerkt:
Denk eraan, al de staatsgesubsidieerden steunen u bij uw vraag om opslag.

Als zij doorgroeien via een barema, kunnen ze weer een stukje van uw loon nemen.

Dat heb ik ook al gezegd tegen mijn baas: "Als ik bij de overheid had gezeten toen ik hier startte, dan had ik nu al méér opslag gekregen louter en alleen omwille van de automatisch hogere loonschalen waarin je terechtkomt zonder een poot uit te steken. En hier heb ik mezelf bewezen met een grootteorde van projecten die letterlijk x100 (!) is gegaan (qua budget), verantwoordelijkheid opgenomen, 90% billability, deadlines gehaald door flexibiliteit in alle mogelijke richtingen (extra werken, 's avonds of weekend werken, ...), enzovoort. Terwijl ik moet smeken om opslag."

Maar alsof argumentatie helpt. Alsof ze plots gaan zeggen: "Ah ok, zo hadden we het nog niet bekeken mac-bc. Hier is uw opslag." :sarcastic:
Of zoals @JPV zei: "Maak u kwaad en eis dat ze binnen 2 weken terugkomen met uw opslag." Neen, sorry. Zo werkt het niet bij mij. Ik was niet op zoek naar geld. Ik was vooral op zoek naar enige vorm van respect of appreciatie. Als je slechts respect of appreciatie kunt krijgen door het te proberen afdwingen, dan is dat geen respect of appreciatie meer.

Neen, die denken gewoon: "Fuck, die heeft ons door. Die zal ons verlaten. Nu nog zo lang mogelijk en zo goedkoop mogelijk rekken, nog eventjes alles eruit persen en laat hem dan maar gaan."
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan