Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Ha een CEO die operationeel werk doet? Eerder een zaakvoerder met godcomplex die wat titeltjes uit zijn gat trekt precies. Run Forest
 
Een CEO die ook meermaals vermeldde: "ik ben niet operationeel bezig hé! Je moet dat allemaal niet aan mij vragen, ik ben hier CEO en ik doe geen technische werk!!!". Maar ondertussen wel firewalls updaten van klanten, de "design" van klanten gaat bepalen en dan nu en dan eens een productje "binnenhalen" in "portfolio" omdat ie dat zelf een "leuk product" vindt. Of er nug iemand iets van kent of niet, no matter what :-)
 
Sommige klanten, ik word er echt gek van.

Ik volg even een dossier op van een collega die ziek is.



Ik krijg gisterenmorgen, dus op zondag een mail dat iemand een lek had en ze nog bij de bovenbuur ging kijken.

Ik antwoord, dus op zondag, een uurtje later.

“Dag,

kan je iets laten weten als je bij de bovenbuur bent geweest?
Hoe fel lek het? Ik kan proberen er iemand morgen te krijgen, maar iemand morgen al daar krijgen om het lek op te lossen zal moeilijk zijn als het niet zichtbaar is van waar het onmiddellijk is. Dan moet er een lekzoekfirma komen en dat duurt langer.

Kan je het document in deze mail,voor jouw deel, al invullen? Dan doe ik aangifte, dat kan in pfd dus je moet dit niet afdrukken.”



Krijg ik als antwoord:

“ik ga dat document echt niet invullen, zie maar dat morgen iemand hier is”.

Fucking elementaire beleefdheid, gewoon.

Het enig wat ze moet invullen is haar eigen gegevens. Ik zou blij zijn dat iemand de moeite neemt om op zondag mijn mails te beantwoorden.


In datzelfde dossier krijg ik van een andere klant deze mail, waarin dit staat:


“Je collega X zou er goed aan doen om meer aandacht te besteden aan haar taken als gebouwbeheerder — een functie die gebaseerd is op vertrouwen — in plaats van zich te richten op haar aanwezigheid op sociale media met haar 8000 volgers. Het is bovendien niet gepast om uren aan onze VME aan te rekenen terwijl ze thuiswerkt (iedereen weet intussen hoe zwaar het verkeer in Limburg kan zijn).

Ik kan me alleen maar afvragen hoeveel geadresseerden er op BCC stonden. Verdere inbreuken op mijn privacy of enige vorm van discriminerende behandeling zal ik niet langer dulden.”

Echt, ik kan het soms écht niet meer hebben.
 
maar ik vond het gewoon vreemd dat men perfect weet wanneer ik een uur van mijn PC weg ben.
Ik zou persoonlijk om die mens dan te pesten bij thuiswerk op een dag bewust ne hele dag een keertje offline staan en als ik dan naar mijn voeten krijg de volgende meeting zou ik zeggen: Ik was offline documentatie aan het lezen hé (dat leest soms vlotter en relaxer)! (wat dan geen leugen is). :coolbrows:

Dat je offline bent zegt of bewijs helemaal NIKS. Je kan perfekt aan het werken zijn en NUL minuten online zijn (in theorie).

Maar gezien ik nog maar 3 werkgevers gehad heb, wou ik even info vragen of dit bij veel bedrijven zo is.
Ik heb (amper) 2x ne micromanager gehad gedurende mijn hele carrière. 1x heeft dat geleid tot een chronische reeks van negatieve feedback en nadien zelfs mijn ontslag. Ik werk nu 25 jaar en dat was mijn enige ontslag (van de werkgever uit) tot op heden.

Ik hoop dat dit een goed antwoord is op uw vraag?

Het kan klikken met ne micromanager, met die andere klikte het nog wel en we konden de middenweg toen wel vinden (al werd ik er ambetant van) maar als zo iemand ne 'pik' op u krijgt dan botst dat heel hard.
 
Laatst bewerkt:
Een CEO die ook meermaals vermeldde: "ik ben niet operationeel bezig hé! Je moet dat allemaal niet aan mij vragen, ik ben hier CEO en ik doe geen technische werk!!!". Maar ondertussen wel firewalls updaten van klanten, de "design" van klanten gaat bepalen en dan nu en dan eens een productje "binnenhalen" in "portfolio" omdat ie dat zelf een "leuk product" vindt. Of er nug iemand iets van kent of niet, no matter what :)
ik denk dat er daar wat ex collega's van mij rondlopen 😅
 
Sommige klanten, ik word er echt gek van.

Ik volg even een dossier op van een collega die ziek is.



Ik krijg gisterenmorgen, dus op zondag een mail dat iemand een lek had en ze nog bij de bovenbuur ging kijken.

Ik antwoord, dus op zondag, een uurtje later.

“Dag,

kan je iets laten weten als je bij de bovenbuur bent geweest?
Hoe fel lek het? Ik kan proberen er iemand morgen te krijgen, maar iemand morgen al daar krijgen om het lek op te lossen zal moeilijk zijn als het niet zichtbaar is van waar het onmiddellijk is. Dan moet er een lekzoekfirma komen en dat duurt langer.

Kan je het document in deze mail,voor jouw deel, al invullen? Dan doe ik aangifte, dat kan in pfd dus je moet dit niet afdrukken.”



Krijg ik als antwoord:

“ik ga dat document echt niet invullen, zie maar dat morgen iemand hier is”.

Fucking elementaire beleefdheid, gewoon.

Het enig wat ze moet invullen is haar eigen gegevens. Ik zou blij zijn dat iemand de moeite neemt om op zondag mijn mails te beantwoorden.


In datzelfde dossier krijg ik van een andere klant deze mail, waarin dit staat:


“Je collega X zou er goed aan doen om meer aandacht te besteden aan haar taken als gebouwbeheerder — een functie die gebaseerd is op vertrouwen — in plaats van zich te richten op haar aanwezigheid op sociale media met haar 8000 volgers. Het is bovendien niet gepast om uren aan onze VME aan te rekenen terwijl ze thuiswerkt (iedereen weet intussen hoe zwaar het verkeer in Limburg kan zijn).

Ik kan me alleen maar afvragen hoeveel geadresseerden er op BCC stonden. Verdere inbreuken op mijn privacy of enige vorm van discriminerende behandeling zal ik niet langer dulden.”

Echt, ik kan het soms écht niet meer hebben.
Zeer simpel, die klant opbellen en uitleggen dat communicatie op die manier niet kan, als het op deze manier moet, dan moet het eigenlijk gewoon niet voor jullie (wel afspreken met de persoon die dit kan beslissen als je dit niet zelf kan). Wat geld voor een hoop frustratie en voor een behandeling als schotelvod zijn ze niet waard...
 
Kan je het document in deze mail,voor jouw deel, al invullen? Dan doe ik aangifte, dat kan in pfd dus je moet dit niet afdrukken.”

Krijg ik als antwoord:

“ik ga dat document echt niet invullen, zie maar dat morgen iemand hier is”.
Da's een beetje zoals hier onze tickets. No ticket, no service. Zo simpel is het. Bij sommigen moet je dat een paar keer herhalen maar ze leren het wel als je zegt dat je niks doet als er geen ticket is.
 
Mn job kan me de laatste tijd eigenlijk weinig schelen merk ik. Ik doe facturatie en debiteurenopvolging wat drie keer niks is in feite, maar de drama rondom mij - zijn overgenomen door een NL firma - doet me nadenken waarom ik niet mee stress.
Als ik iets niet op tijd af heb vanwege zaken waar ik geen controle over heb, tja dan is dat zo.
 
De I in IT staat voor geduld bij de eindgebruikers.
Bedoel je dit? :biglaugh:

1762196623169.png
 
Een klein voorbeeld: ik was verantwoordelijk voor het technisch beheer van klanten. Ik zie opeens op monitoring dat er 10 firewalls van mijn klant down gaan. Ik begin te zoeken en vraag me serieus af wat het issue is. Blijkt dat de "CEO" opeens zelf op het cloud beheerplatform ingelogd heeft en daar op update geduwd heeft voor 10 firewalls van de klant. Zou je dit niet op voorhand even overleggen?
10x engineer at work
 
Als ik daar IT verantwoordelijke was dan trok ik de CEO zijn toegang gewoon in. Dat is vragen om drama, wat hier al gebleken is. Soms moet je schenen schoppen voor het grotere goed. Dit is zo'n geval. Naar informatieveiligheid is dit gewoon niet ok.
 
Het was een MSP.
CEO moet je trouwens niet al teveel bij voorstellen: bedrijfje van 28 man, en eigenaar die zichzelf "CEO" noemt en hem als VIP aanduidt in het intern CRM/ERP systeem (daar bestaat functionaliteit om iemand als een VIP aan te duiden en zo te duiden dat zijn aanvragen prio moeten hebben, hij had zichzelf als VIP aangeduid in zijn eigen bedrijf. En dan krijg je zo'n "kroon" van een koning naast je naam overal waar die opduikt in het systeem 😁)
 
Sommige klanten, ik word er echt gek van.

Ik volg even een dossier op van een collega die ziek is.



Ik krijg gisterenmorgen, dus op zondag een mail dat iemand een lek had en ze nog bij de bovenbuur ging kijken.

Ik antwoord, dus op zondag, een uurtje later.

“Dag,

kan je iets laten weten als je bij de bovenbuur bent geweest?
Hoe fel lek het? Ik kan proberen er iemand morgen te krijgen, maar iemand morgen al daar krijgen om het lek op te lossen zal moeilijk zijn als het niet zichtbaar is van waar het onmiddellijk is. Dan moet er een lekzoekfirma komen en dat duurt langer.

Kan je het document in deze mail,voor jouw deel, al invullen? Dan doe ik aangifte, dat kan in pfd dus je moet dit niet afdrukken.”



Krijg ik als antwoord:

“ik ga dat document echt niet invullen, zie maar dat morgen iemand hier is”.

Fucking elementaire beleefdheid, gewoon.

Het enig wat ze moet invullen is haar eigen gegevens. Ik zou blij zijn dat iemand de moeite neemt om op zondag mijn mails te beantwoorden.


In datzelfde dossier krijg ik van een andere klant deze mail, waarin dit staat:


“Je collega X zou er goed aan doen om meer aandacht te besteden aan haar taken als gebouwbeheerder — een functie die gebaseerd is op vertrouwen — in plaats van zich te richten op haar aanwezigheid op sociale media met haar 8000 volgers. Het is bovendien niet gepast om uren aan onze VME aan te rekenen terwijl ze thuiswerkt (iedereen weet intussen hoe zwaar het verkeer in Limburg kan zijn).

Ik kan me alleen maar afvragen hoeveel geadresseerden er op BCC stonden. Verdere inbreuken op mijn privacy of enige vorm van discriminerende behandeling zal ik niet langer dulden.”

Echt, ik kan het soms écht niet meer hebben.
Als je een brug passeert, en je ziet het aantal daklozen, elke keer denk je dan toch: "te weinig."
 
Begin deze week na een kleine 13 jaar dienst mijn ontslag gegeven als posddoc onderzoeker (ir. met vakgebied in embedded & networking, over de jaren ook wat uitgebreid naar sysadmin en Kubernetes door projecten en nood binnen de groep) aan de VUB in de vorm van contractverlenging te weigeren.

Was na een eerder verhitte discussie met de prof over een +- werkdag aan gepresteerde overuren op een ingenieursproject rond ontwikkelingssamenwerking van collega's binnen het departement die men mij niet wou laten compenseren. Ik was niet langer rechtstreeks betrokken bij dat project maar had de firmware van die dingen destijds wel helemaal zelf geschreven. De huidige mensen op dat project konden er helemaal niet mee overweg (Rust codebase) en nog tegen redelijk wat issues aan gelopen met toolchains (de Espressif architectuur, niet de RISC-V architectuur die wel upstream in Rust steekt) die sindsdien geüpdatet waren en niet langer compatibel waren met de codebase & bibliotheken.

Lang verhaal kort, toch wat overuren op gemaakt zodat dat project binnen ons eigen departement hun hard deadline kon halen (ze stapten 's anderdaags op het vliegtuig, was dat of last minute alles cancellen ...), maar qua compensatie was het dan precies ineens vrijwilligerswerk in een periode waarbij ik het al erg druk had.

Tweede oorzaak is dat de prof niet langer tevreden was met mijn recentste evaluatie. Afgelopen half jaar vader geworden dus een maand vaderschapsverlof, en toegegeven de eerste weken terug aan het werk waren ook nog niet al te productief. Bijkomend issue daarbij is dat ik op de huidige regeling deeltijds voor 2 verschillende departementen werk (waarvan eentje momenteel dan nog gedetacheerd aan een spin-off) en dat die uur/taakverdeling niet altijd even proper is.
Prof wou dat dit volgend jaar zou stoppen om meer projectgerelateerd werk gedaan te krijgen. Heeft me daarop een voorstel gedaan om exclusief op dat project te werken, maar ik zou daarbij aan anciënniteit moeten inleveren om het financieel haalbaar te houden. Dit wil dus ook zeggen ontslagbrief want vast contract en dan nieuw contract tekenen aan lagere voorwaarden. Het eerste is al enkele weken geleden gebeurd, het tweede zou volgen na evaluatie van een milestone op dit project binnen enkele weken.

Daar komt bij dat er sinds deze maand nog wat administratieve rompslomp bijkomt zoals verplichte uurregistratie wat er dagelijks juist per project is uitgevoerd (I get it, is bij veel andere werkgevers en bij die detachering ook het geval, maar vertaalt zich bij onderzoek niet even makkelijk). De VUB zit voor komend jaar ook met een gigantische financiële put (subsidies hoger onderwijs + subsidies voor buitenlandse studenten + subsidies aan dingen in het Brussels gewest worden allemaal afgebouwd = 3 keer raak) dus ik verwacht dat er op nog allerlei plaatsen zal worden bespaard (dingen zoals de verwarming weer nét dat tikkeltje te laag te zetten zoals ze al eerder hebben geflikt).

Nog wat andere dingetjes die me over de jaren steeds meer zijn gaan storen:
- De HR en support afdeling is ook rotslecht (understatement, de flaters die ze daar op de personeelsdienst, legal en IT infra uitsteken en je meermaals moet blijven corrigeren terwijl ze steeds meer bureaucratische rondslomp pushen op de werknemers...)
- Fiscaliteit is ook huilen met de pet op voor een ingenieur / ITer met mijn ancienniteit: geen bedrijfswagen, geen maaltijdcheques, geen kilometervergoeding, geen groepsverzekering, slechts beperkte ecocheques en thuiswerkvergoeding. Wel een hoog brutoloon dat dan weliswaar flink wordt afgeroomd (overheid geeft en overheid neemt...), hospitalisatieverzekering en 38 uren week met 40 dagen verlof (waarvan mijn prof telkens een drama maakt als je in de buurt van die 40 dagen durft op te nemen). Als starter aan een doctoraat is het een interessant loonpakket, als "ancien" niet echt.
- Mobiliteit naar VUB kan goed zijn als je tegen een treinverbinding woont met (liefst) een rechtstreekse verbinding naar Etterbeek of Delta; komende van Halle bijvoorbeeld valt blijkbaar meestal wel mee. Anders is het met de goeie vrienden van de NMBS meestal geen al te beste ervarving. Met de wagen is het ook huilen met de pet op, al is dat voor mij (komende van N-W rand van Brussel) dus nog steeds sneller en pakken betrouwbaarder dan met het openbaar vervoer. Is dan wel 100% op eigen kosten (ook geen minimale km vergoeding) wat mij op den duur ook begint tegen te steken. Wanneer er eens een nieuwe Brusselse regering komt (stel u voor!), dan zie ik het met die bodemloze put en verminderde subsidiestroom vanuit Vlaanderen ook gebeuren dat ze daar nog digitale tolpoortjes of kilometerheffing gaan invoeren om in dat gewest te rijden. Dan hoeft het voor mij ook niet meer...

Long story short, de situatie daar begint me meer en meer te frusteren, en ancienniteit gaan verlagen wanneer er geen manieren zijn om verder door te groeien lijkt mij ook echt not done. Tijd dus voor iets nieuw na al die jaren.
Heb nog niks concreet op het oog maar heb nog een kleine 2 maand de tijd. :unsure:
 
Laatst bewerkt:
Begin deze week na een kleine 13 jaar dienst mijn ontslag gegeven als posddoc onderzoeker (ir. met vakgebied in embedded & networking, over de jaren ook wat uitgebreid naar sysadmin en Kubernetes door projecten en nood binnen de groep) aan de VUB in de vorm van contractverlenging te weigeren.

Was na een eerder verhitte discussie met de prof over een +- werkdag aan gepresteerde overuren op een ingenieursproject rond ontwikkelingssamenwerking van collega's binnen het departement die men mij niet wou laten compenseren. Ik was niet langer rechtstreeks betrokken bij dat project maar had de firmware van die dingen destijds wel helemaal zelf geschreven. De huidige mensen op dat project konden er helemaal niet mee overweg (Rust codebase) en nog tegen redelijk wat issues aan gelopen met toolchains (de Espressif architectuur, niet de RISC-V architectuur die wel upstream in Rust steekt) die sindsdien geüpdatet waren en niet langer compatibel waren met de codebase & bibliotheken.

Lang verhaal kort, toch wat overuren op gemaakt zodat dat project binnen ons eigen departement hun hard deadline kon halen (ze stapten 's anderdaags op het vliegtuig, was dat of last minute alles cancellen ...), maar qua compensatie was het dan precies ineens vrijwilligerswerk in een periode waarbij ik het al erg druk had.

Tweede oorzaak is dat de prof niet langer tevreden was met mijn recentste evaluatie. Afgelopen half jaar vader geworden dus een maand vaderschapsverlof, en toegegeven de eerste weken terug aan het werk waren ook nog niet al te productief. Bijkomend issue daarbij is dat ik op de huidige regeling deeltijds voor 2 verschillende departementen werk (waarvan eentje momenteel dan nog gedetacheerd aan een spin-off) en dat die uur/taakverdeling niet altijd even proper is.
Prof wou dat dit volgend jaar zou stoppen om meer projectgerelateerd werk gedaan te krijgen. Heeft me daarop een voorstel gedaan om exclusief op dat project te werken, maar ik zou daarbij aan anciënniteit moeten inleveren om het financieel haalbaar te houden. Dit wil dus ook zeggen ontslagbrief want vast contract en dan nieuw contract tekenen aan lagere voorwaarden. Het eerste is al enkele weken geleden gebeurd, het tweede zou volgen na evaluatie van een milestone op dit project binnen enkele weken.

Daar komt bij dat er sinds deze maand nog wat administratieve rompslomp bijkomt zoals verplichte uurregistratie wat er dagelijks juist per project is uitgevoerd (I get it, is bij veel andere werkgevers en bij die detachering ook het geval, maar vertaalt zich bij onderzoek niet even makkelijk). De VUB zit voor komend jaar ook met een gigantische financiële put (subsidies hoger onderwijs + subsidies voor buitenlandse studenten + subsidies aan dingen in het Brussels gewest worden allemaal afgebouwd = 3 keer raak) dus ik verwacht dat er op nog allerlei plaatsen zal worden bespaard (dingen zoals de verwarming weer nét dat tikkeltje te laag te zetten zoals ze al eerder hebben geflikt).

Nog wat andere dingetjes die me over de jaren steeds meer zijn gaan storen:
- De HR en support afdeling is ook rotslecht (understatement, de flaters die ze daar op de personeelsdienst, legal en IT infra uitsteken en je meermaals moet blijven corrigeren terwijl ze steeds meer bureaucratische rondslomp pushen op de werknemers...)
- Fiscaliteit is ook huilen met de pet op voor een ingenieur / ITer met mijn ancienniteit: geen bedrijfswagen, geen maaltijdcheques, geen kilometervergoeding, geen groepsverzekering, slechts beperkte ecocheques en thuiswerkvergoeding. Wel een hoog brutoloon dat dan weliswaar flink wordt afgeroomd (overheid geeft en overheid neemt...), hospitalisatieverzekering en 38 uren week met 40 dagen verlof (waarvan mijn prof telkens een drama maakt als je in de buurt van die 40 dagen durft op te nemen). Als starter aan een doctoraat is het een interessant loonpakket, als "ancien" niet echt.
- Mobiliteit naar VUB kan goed zijn als je tegen een treinverbinding woont met (liefst) een rechtstreekse verbinding naar Etterbeek of Delta; komende van Halle bijvoorbeeld valt blijkbaar meestal wel mee. Anders is het met de goeie vrienden van de NMBS meestal geen al te beste ervarving. Met de wagen is het ook huilen met de pet op, al is dat voor mij (komende van N-W rand van Brussel) dus nog steeds sneller en pakken betrouwbaarder dan met het openbaar vervoer. Is dan wel 100% op eigen kosten (ook geen minimale km vergoeding) wat mij op den duur ook begint tegen te steken. Wanneer er eens een nieuwe Brusselse regering komt (stel u voor!), dan zie ik het met die bodemloze put en verminderde subsidiestroom vanuit Vlaanderen ook gebeuren dat ze daar nog digitale tolpoortjes of kilometerheffing gaan invoeren om in dat gewest te rijden. Dan hoeft het voor mij ook niet meer...

Long story short, de situatie daar begint me meer en meer te frusteren, en ancienniteit gaan verlagen wanneer er geen manieren zijn om verder door te groeien lijkt mij ook echt not done. Tijd dus voor iets nieuw na al die jaren.
Heb nog niks concreet op het oog maar heb nog een kleine 2 maand de tijd. :unsure:
Chapeau dat je het op deze manier aanpakt, velen zouden blijven voortploeteren maar wel elke dag slechtgezind zijn en mekkeren, anderen zouden dan weer stilaan ander job gaan zoeken en ondertussen hun voeten vegen aan hun werk. Ik zou idem gedaan hebben, opzeg geven en we zien wel. Job zal je altijd vinden, zeker in de jobmarkt van vandaag waarbij talent gegeerd wild is.

Succes met de zoektocht!
 
Terug
Bovenaan