Pieterjan94
Well-known member
Altijd voor levenskwaliteit kiezen, zeker als je al comfortabel leeft. Geld geraakt altijd op. Je job is maar je job, hoe graag je het ook doet. Ooit wordt het weekend.
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Ik ken je levenssituatie niet. Als je partner en kinderen hebt zou ik inderdaad overwegen om het toch over een andere boeg te gooien. Zonder partner en zonder kinderen ... cashen op geld en ervaring voor die enkele jaren tenzij het mentaal echt niet gaat want met zo'n functie op je CV geeft je dat wel mooie carrièrekansen. En intussen de kat uit de boom kijken.Sinds kort een nieuwe job: teamlead van een tiental personen. Een unieke kans voor mij: gezien mijn generieke (sociale) master gaan er weinig lucratieve deuren voor mij open maar door nichekennis toch deze job kunnen landen. Met ca. 6k bruto incl. een bedrijfswagen is dit voor iemand met mijn profiel een zeer mooi loon, ca. €800 bruto hoger dan vorige job + bedrijfswagen.
Echter: levenskwaliteit is sterk achteruitgegaan. Voorheen woon-werkverplaatsing van 20 minuten, nu 1u10 minuten en om 5u30 opstaan 's morgens (zoniet 2u pendeltijd), pas om 18-18u30 terug thuis, gelukkig twee telewerkdagen. De werkdruk ligt bovendien zeer hoog. Dit alles doet me twijfelen om mijn oude job terug op te nemen: eind augustus loopt onbetaald verlof bij mijn vorige werkgever (overheid) af. Voordelen oude werkgever: 35 verlofdagen, 7u36 presteren per dag (tikken/badgen i.t.t. nu), kans om ontslagen te worden quasi nihil. Nadelen: quasi geen promotiekansen en met mijn huidige profiel (1 jaar leidinggevende ervaring is te weinig om relevant te zijn) is er weinig match met lucratievere jobs dichter bij huis.
Wat zouden jullie doen? Enkele jaren doorbijten om dan met die (leidinggevende) ervaring dichter bij huis een goedbetaalde job proberen te landen of de handdoek in de ring gooien en genoegen nemen met de rustige overheidsjob (hogere levenskwaliteit) die ook niet slecht betaald, wetende dat dit het dan wellicht zal zijn wat mijn carrière betreft...?
Idem hier, al zijn het ook vaak koffiekletsen die niet over het werk gaan, terwijl ik me probeer te focussen.Waarom doen mensen digitale vergaderingen zonder headset op een open werkvloer?
Ik word hier helemaal zot omdat ik omringd word door 4 stemmen.
En ze beginnen elk luider en luider te spreken/
Ik moet fucking metal opzetten om hun stemmen weg te filteren![]()
Die ga ik onthoudenwas het 'stop thinking practical and think strategic' - whatever that means.

->'stop thinking practical and think strategic' - whatever that means.
discontinue je discontinued business
Sinds kort een nieuwe job: teamlead van een tiental personen. Een unieke kans voor mij: gezien mijn generieke (sociale) master gaan er weinig lucratieve deuren voor mij open maar door nichekennis toch deze job kunnen landen. Met ca. 6k bruto incl. een bedrijfswagen is dit voor iemand met mijn profiel een zeer mooi loon, ca. €800 bruto hoger dan vorige job + bedrijfswagen.
Echter: levenskwaliteit is sterk achteruitgegaan. Voorheen woon-werkverplaatsing van 20 minuten, nu 1u10 minuten en om 5u30 opstaan 's morgens (zoniet 2u pendeltijd), pas om 18-18u30 terug thuis, gelukkig twee telewerkdagen. De werkdruk ligt bovendien zeer hoog. Dit alles doet me twijfelen om mijn oude job terug op te nemen: eind augustus loopt onbetaald verlof bij mijn vorige werkgever (overheid) af. Voordelen oude werkgever: 35 verlofdagen, 7u36 presteren per dag (tikken/badgen i.t.t. nu), kans om ontslagen te worden quasi nihil. Nadelen: quasi geen promotiekansen en met mijn huidige profiel (1 jaar leidinggevende ervaring is te weinig om relevant te zijn) is er weinig match met lucratievere jobs dichter bij huis.
Wat zouden jullie doen? Enkele jaren doorbijten om dan met die (leidinggevende) ervaring dichter bij huis een goedbetaalde job proberen te landen of de handdoek in de ring gooien en genoegen nemen met de rustige overheidsjob (hogere levenskwaliteit) die ook niet slecht betaald, wetende dat dit het dan wellicht zal zijn wat mijn carrière betreft...?

Die ga ik onthouden![]()
->
Bonus of about 10k please for this strategic solution.
Twee collega’s die geen initiatief nemen voor hun projecten. Is een beetje verantwoordelijkheid echt te veel gevraagd?
Ik zou, tijdens mijn opzeg, deze collega’s moeten ‘ondersteunen’, maar ze vragen mij constant om advies, trekken zich terug tijdens meetings met geïmpacteerde departementen (‘hallo.. Bedankt en tot volgende keer’ komt er nog net uit), constant vragen hoe ‘we’ het gaan aanpakken,…
Echt goesting om te zeggen: ‘Ík ben er volgende week niet meer, vraag het aan andere collega’s of onze manager.’
Kan je je niet omscholen naar ERP-implementaties doen? iamhollywood haar vriend doet dat en schept 20k/maand als freelancer, en het is niet alsof dat rocket science is om bij de zoveelste boite een ERP pakketje te gaan configureren. Weinig stress en veel geld.Allez. Nog ene vanuit de overheid die zijn tenen eens in het water heeft gestoken bij de privé en al snel tot de conclusie is gekomen in welke gouden, beschermende kooi hij wel zat bij de overheid. Been there, done that.
Het is een reality-check die ik iedereen bij de overheid sterk kan aanraden.
Maar ik herken jouw dilemma hoor. In de gouden kooi blijven met het risico op "mentale verlamming", uzelf nestelen in het comfort, ... en uw levensgeluk halen buiten de job in bijvoorbeeld hobby's, projectjes, kinderen, ...
Of wil je een beroep doen die uw grenzen aftast, waarin je jezelf constant moet heruitvinden, maar dan wellicht ook met meer passie kan doen. Het is een belangrijke vraag waar ik nog steeds geen antwoord op weet, omdat ik beide uitersten heb meegemaakt. Bij de overheid in een extreem passieve omgeving terecht gekomen, waarvan ik pas achteraf goed en wel besefte hoe erg het was. En nu in de privé werk ik in de consultancy, en is de combinatie met het gezin eigenlijk niet meer haalbaar.
Blijkbaar zouden sommige jobs zich daar ergens tussenin bevinden.
en uw levensgeluk halen buiten de job in bijvoorbeeld hobby's, projectjes, kinderen, ...
b) de first-tier support resources voor ons product naar discontinued product duwen en 4 random indiers binnenhalen die tier1 support doen met zo goed als 0 training. Ideaal om het ISO cert kwijt te raken.
Was er wederom maar een oplossing. Ik zeg maar iets, tijdelijke indiers in de discontinued business steken ipv alle non-discontinued resources in de discontinued business te proppen...
Allez. Nog ene vanuit de overheid die zijn tenen eens in het water heeft gestoken bij de privé en al snel tot de conclusie is gekomen in welke gouden, beschermende kooi hij wel zat bij de overheid. Been there, done that.
Het is een reality-check die ik iedereen bij de overheid sterk kan aanraden.
Maar ik herken jouw dilemma hoor. In de gouden kooi blijven met het risico op "mentale verlamming", uzelf nestelen in het comfort, ... en uw levensgeluk halen buiten de job in bijvoorbeeld hobby's, projectjes, kinderen, ...
Of wil je een beroep doen die uw grenzen aftast, waarin je jezelf constant moet heruitvinden, maar dan wellicht ook met meer passie kan doen. Het is een belangrijke vraag waar ik nog steeds geen antwoord op weet, omdat ik beide uitersten heb meegemaakt. Bij de overheid in een extreem passieve omgeving terecht gekomen, waarvan ik pas achteraf goed en wel besefte hoe erg het was. En nu in de privé werk ik in de consultancy, en is de combinatie met het gezin eigenlijk niet meer haalbaar.
Blijkbaar zouden sommige jobs zich daar ergens tussenin bevinden.
Of het is hun bedoeling om uw interne resources nadien mee te cutten met dat discontinued product? Ah ja ze zijn daar nu toch aan verbonden en dat product verdwijnt + er zijn nu 4 externe Indiërs opgeleid voor tier1 en het draait toch ook
Ik heb niemand specifiek met de vinger gewezen, want ik wist toen ook niet wie die map heeft verlegd. En dan nog het toppunt van ironie: "Een beetje meer communicatie is wel op zijn plaats." 
Vorige week tijdens een van mijn shiften vond ik een bepaald document/papier niet dat normaal gesproken in een map ligt aan onze werkbureau. Ik had dat toen dringend nodig tijdens mijn shift, maar ik vond dat dus niet. Ik had al een bericht gestuurd in onze FB groep of iemand wist waar dat lag. Geen reactie gekregen. Ik ben toen bijna een uur kostbare tijd verloren vooraleer ik dat gevonden had. Ik zet dat dus vervolgens op mail naar iedereen met de vraag om daar rekening mee te houden naar de toekomst toe, om dat gewoon op zijn plaats te laten liggen. Of om anders gewoon eventjes een bericht/mail te sturen moest het toch ergens anders liggen.
Nu zag ik daarnet een antwoord op die mail van een collega met de opmerking dat iedereen verantwoordelijk is tijdens zijn shift waar die map zich bevindt en dat we een team zijn en 'geen vingerwijzers'Ik heb niemand specifiek met de vinger gewezen, want ik wist toen ook niet wie die map heeft verlegd. En dan nog het toppunt van ironie: "Een beetje meer communicatie is wel op zijn plaats."
Dus ik die communiceer met de vraag om die map altijd op z'n plaats te laten liggen moet meer communiceren, maar degene die ze verlegd heeft zonder dit te melden gaat vragen om meer communicatie. Jongens toch.
