Dat is niet gemakkelijk gezegd, dat is gewoon zo, easy as that. Het is hier al vaker gezegd (door velen): leer nee zeggen, kweek een ruggegraat, durf assertief zijn en maak uw conclusies als het uiteindelijk toch allemaal niets opbrengt (los van of die conclusies dan over jezelf of je werkgever gaan).
Het is een keuze om je uit te laten persen, zeker als je een schaars profiel hebt met de skills waar alles om draait. Als je in die situatie zit, dan zit je letterlijk in de machtspositie; leer dat uit te spelen ipv te ondergaan.
En ja, (onderbouwd) "nee" is met afstand het belangrijkste antwoord dat je kan geven, anywhere, anytime. Het kerkhof ligt vol onvervangbaren, laat je dus geen TINA aanpraten.
Het regent burn-outs.
Ligt heus niet louter aan het feit dat ze geen nee konden zeggen. Bij een deel zal dat idd zo zijn.
Maar er is uiteraard meer aan de hand toch.
Met steevast nee te blijven zeggen, krijg je vroeg of laat ook een reputatie hoor, en blijft het ook niet duren.
Van al die begeerde profielen slagen er maar weinigen in uiteraard om hun machtspositie uit te spelen.
Het lijkt me toch ook wel een contradictie: mensen die schaars zijn en "de vaardigheden hebben waar het om draait" maar dan kennelijk wel een soort pispaal zijn en overal het slachtoffer worden.
Welk profiel heeft dan eigenlijk volgens jou de "lotto" gewonnen?
Ze zoeken nog veel mensen in pakweg de zorg anders?
Beroepen liefst in een niet-essentiële sector met kennis die rijpt, in de zin van minder onderhevig zijn aan verandering en het levenslange studeren.
Sowieso niet te veel aan het hoofd, en niet te lichamelijk. Ja zulke beroepen bestaan.
Ook al moet je financieel inleveren, maar op een gegeven moment is de loonafvlakking zo groot dat er geen reden is voor al de extra miserie aan uw hoofd.
(Om bij clichés terecht te komen, bepaalde ambtenaarsfuncties op administratieve diensten :v)
Maar ik zie het overal rondom me.
Ingenieurs&co, die gaan ten onder gaan aan stress.
Mac-bc is mss een uiterst geval, maar er zijn er toch zoveel ondertussen.
De shit komt enkel bij jou etteren omdat anderen ook nee zeggen en jij het je aantrekt. Denk daar eens over na.
Als "shit bij jou komt" is het gewoon kwestie van de shit weg te duwen zodat een ander hetzelfde denkt....
Of er waren er die ja zeiden en het verpestten. De druk neemt toe, komt men toch weer bij u.
Uit goedheid doe je het dan maar weer.
Blijven nee zeggen tot alles maar instort? De klant in de problemen laten zitten en blijven nee zeggen?
--
Vers van de pers, passeert net toevallig op linkedIn. Wel een perfect voorbeeld.
A common feeling they described is burnout from immense pressure, long hours and mandates that are constantly changing.
...an AI team member said the burnout is the result of competitive pressure, shorter timelines and a lack of resources, particularly budget and headcount.
Moeten die dan gewoon maar allemaal "nee" zeggen?
Uiteraard is het niet zo eenvoudig...
Ik wil ze dat zien volhouden tot hun pensioen...not.
Hoge druk en alles verandert maar elke 5 voet.
Is gewoon eigen aan die sector.
Ik herinner daar echter géén reet meer van (Ik herinner wel nog alle collega's bij naam en gezicht. Maar het werk zelf? NOPE) . En als je dat dan weglaat uit uw CV dan krijg je daar ook commentaar over. "Een gat in je CV! Hey dat kan niet he!"
