Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Als die mens mij dan toch niet meer zou interesseren, reden te meer om wat zakelijk te doen en mijn geld te gaan eisen :unsure:
Ik snap dat zoiets ongemakkelijk en confronterend is maar ga daar gewoon achteraan, kom zeg, zulke mensen (even in de veronderstelling dat het bewust is) teren op jouw goedheid. Geen medelijden.
Bedenk eens wat je met die centen kan doen…
 
Als jij opeens 2500 euro extra op je rekening krijgt gestort van je werkgever met mededeling dat het een referral bonus is, kan je toch niet voordoen dat je het niet hebt gemerkt of vergeten bent? Zoiets merk je op.




Die wachtperiode voor uitbetaling is intussen verlopen. Of het de moeite waard is of niet, voor mij niet omdat ik niet bezig wil zijn met zo’n mens. Ik trek m’n conclusie dat zijn integriteit en betrouwbaarheid maar 2,5k kost en hij is bereid om onze ‘vriendschap’ tegen dat bedrag te verkopen. Van zo iemand moet ik niets hebben en blijf ik liefst ver weg. Hij is volledig afgedaan in m’n ogen, I take my losses and move on.

Zo'n mensen gedrag zie je toch van 100km ver?
 
Als jij opeens 2500 euro extra op je rekening krijgt gestort van je werkgever met mededeling dat het een referral bonus is, kan je toch niet voordoen dat je het niet hebt gemerkt of vergeten bent? Zoiets merk je op.

Ik kijk eigenlijk niet naar de stortingen op mijn rekening. En zeker niet op de designaties ernaar.

Ik zou er persoonlijk nog eens achter vragen. En zien wat de reactie is. Ik zou nu nog geen conclusie trekken.
 
Mijn ervaring is net dat ambtenaren op lokaal niveau doorgaans wel een zware werkdruk kennen terwijl net op federaal niveau de stereotypen hier en daar nog wel te vinden zijn, steeds minder uiteraard gezien de mensen die dat soort systemen in stand houden er aan het uitgaan zijn.

Het verschil is meer tussen een puur uitvoerende rol en een coordineerde/leidinggevende rol.

Puur uitvoerend: chill, je kent je werkpakket, weinig onvoorspellends, zelden een agenda die helemaal ondersteboven wordt gesmeten, je weet perfect wat je verwacht wordt, bij problemen is het toch de +1 die het moet uitleggen,...

Doet me denken aan een bankbediende die nalatenschappen doet maar die niet weet wat vruchtgebruik is...



Leidinggevend, coordinerend,... continu brandjes blussen, continu vragen van links en recht die allemaal vinden dat zij prioritair zijn, benauwd dat er iets plots in de media terechtkomt, alle verantwoordelijkheid van de uitvoerende rollen onder je komt bij jou terecht, continue planningen geven terwijl je niets hebt om op te baseren en er op afgerekend worden, de helft van de uitvoerende rollen durven niet zelf beslissen over zaken van 2euro en spelen dat altijd door naar jou,... :p
 
Die wachtperiode voor uitbetaling is intussen verlopen. Of het de moeite waard is of niet, voor mij niet omdat ik niet bezig wil zijn met zo’n mens. Ik trek m’n conclusie dat zijn integriteit en betrouwbaarheid maar 2,5k kost en hij is bereid om onze ‘vriendschap’ tegen dat bedrag te verkopen. Van zo iemand moet ik niets hebben en blijf ik liefst ver weg. Hij is volledig afgedaan in m’n ogen, I take my losses and move on.
Zoals gezegd, toch wel een tegenstrijdige reactie hè. In jouw ogen is er al geen vriendschap (meer), dus tegen wat wil je jezelf eigenlijk beschermen?

Gewoon kort berichtje (reageer op jullie conversatie hieromtrent) sturen à la:
Hey, dacht er net aan dat ik mijn rekeningnummer nog niet had doorgegeven. Stort je de 50% door op BExx xxxx xxxx xxx aub? Greetzzz
 
Als die mens mij dan toch niet meer zou interesseren, reden te meer om wat zakelijk te doen en mijn geld te gaan eisen :unsure:
Ik snap dat zoiets ongemakkelijk en confronterend is maar ga daar gewoon achteraan, kom zeg, zulke mensen (even in de veronderstelling dat het bewust is) teren op jouw goedheid. Geen medelijden.
Bedenk eens wat je met die centen kan doen…

Ik snap het ook niet.

Meestal is het vriendschap of geld. Nu wil hij ze alle twee niet :p.
Als die niet eens een bericht wil sturen voor 1.200 euro persoonlijk gewin, vraag ik mij zelfs al af of die geschikt is voor het werkleven.
 
Ik kijk eigenlijk niet naar de stortingen op mijn rekening. En zeker niet op de designaties ernaar.

Ik zou er persoonlijk nog eens achter vragen. En zien wat de reactie is. Ik zou nu nog geen conclusie trekken.
Zoals gezegd, toch wel een tegenstrijdige reactie hè. In jouw ogen is er al geen vriendschap (meer), dus tegen wat wil je jezelf eigenlijk beschermen?

Gewoon kort berichtje (reageer op jullie conversatie hieromtrent) sturen à la:
Als die mens mij dan toch niet meer zou interesseren, reden te meer om wat zakelijk te doen en mijn geld te gaan eisen :unsure:
Ik snap dat zoiets ongemakkelijk en confronterend is maar ga daar gewoon achteraan, kom zeg, zulke mensen (even in de veronderstelling dat het bewust is) teren op jouw goedheid. Geen medelijden.
Bedenk eens wat je met die centen kan doen…
Ok jullie hebben me overtuigd, ik zal het eens navragen wanneer ik hem zie op kantoor, wil niet direct confronterend doen terwijl die op vakantie zit. Let’s see.

Zo'n mensen gedrag zie je toch van 100km ver?
Ik ken hem nochtans al jarenlang, had zoiets niet verwacht. Ik denk dat als je iemand echt wil leren kennen, je eens moet zien wat zijn/haar gedrag is wanneer er geld mee gemoeid is. Dat is de les die ik eruit trek.

Ik snap het ook niet.

Meestal is het vriendschap of geld. Nu wil hij ze alle twee niet :p.
Ik heb al genoeg drama meegemaakt in ‘t leven waardoor ik mijn rust niet voor 2,5k wil verstoren. Maar zoals hierboven gezegd zal ik het tussen de soep en patatten eens laten vallen.
 
Ik zou het ook miss vergeten of niet gezien hebben en heel jammer vinden dat er zo gedacht wordt over mij terwijl ik het totaal niet slecht bedoeld heb en met plezier af geef.
 
The saga continues. Ik zit met ziekteverlof thuis, krijg van fysisch geneesheer en van controlearts ziekenbond toelating om te vertrekken. Dus melding van gemaakt bij werkgever, die moet dat weten indien hij controlearts wil sturen van het werk. Belt hij boos om hem af te vragen waarom ik op reis kan, maar geen les kan geven. Mijn antwoord dat dat losstaande zaken zijn, was precies niet het goeie. Bon, telefoon eindigt na een kleine discussie.
Ik kom thuis en zie een mail, dat em controlearts in Zweden gaat sturen, dus ik heb geholpen door het adres van de dichtstbijzijnde arts bij onze verblijfplaats terug te mailen. Dat was precies olie op het vuur zo te zien, want nu gaat em persoonlijk de mri foto's gaan opvragen in 't ziekenhuis. :unsure:
Hoe toxisch kan een manager zijn. Dat die nog het lef heeft om u te bellen en niet snapt dat werken en ontspanning niet hetzelfde zijn... zielig figuur.
 
Hoe toxisch kan een manager zijn. Dat die nog het lef heeft om u te bellen en niet snapt dat werken en ontspanning niet hetzelfde zijn... zielig figuur.
Ik zou als ik Remake was de telefoon gewoon niet meer opnemen. Waarom nog wel? Om zuiver uitgescheten te worden? No thanks.
Om toch nog op een goed blaadje te staan? Dat gaat niet meer gebeuren ..

Gewoon nog de voicemail nadien te beluisteren en daarop dan te reageren via email. En voor de rest zou ie de pot op kunnen zowel figuurlijk als letterlijk (want Remake heeft al een nieuw contract bij de concurrentie)

Wat gaat hij dan doen? Just niks, buiten wat nutteloze dreigementen die hij niet kan uitvoeren (zolang je via email correct reageert natuurlijk).

En over een paar weken ziet Remake zijne baas zijn C4'ke wel op zijn bureau verschijnen.
 
Laatst bewerkt:
Het verschil is meer tussen een puur uitvoerende rol en een coordineerde/leidinggevende rol.

Puur uitvoerend: chill, je kent je werkpakket, weinig onvoorspellends, zelden een agenda die helemaal ondersteboven wordt gesmeten, je weet perfect wat je verwacht wordt, bij problemen is het toch de +1 die het moet uitleggen,...
Puur uitvoerend dat zijn er van loonschaal E tot B.

Daar zit zoveel verschil op dat je stelling niet klopt. Er zijn die inderdaad een repetitieve jobinhoud hebben en er zijn er die niet weten waar hunne kop staat door de hoge dossierlast.
 
"Ah shellshock, hebt ge taak X al gedaan?"
"Nee, ik heb naar Y gemaild omdat ik ergens verduidelijking over nodig had, maar niets meer van gehoord."
"Ja, maar ge moet dat zelf opvolgen. Als gij ergens geen antwoord op krijgt, moet ge nog eens horen en anders escaleren. Bla bla bla..."

"Ah shellshock, hebt ge al gereageerd op de mail van Z. Die kan zonder uw antwoord niet verder."
"Nee, sorry, ik ben dat uit het oog verloren. "
"Ja, maar ge moet uw mails in het oog houden enz enz enz."
""Seg, maar als het dringend was en die persoon kon niet voort, kon die mij dan geen reminder sturen?"
"Nee, dat is geen excuus. Ge moet dat zelf opvolgen. Gezeur, gezaag, gezever..."

:sop:
 
"Ah shellshock, hebt ge taak X al gedaan?"
"Nee, ik heb naar Y gemaild omdat ik ergens verduidelijking over nodig had, maar niets meer van gehoord."
"Ja, maar ge moet dat zelf opvolgen. Als gij ergens geen antwoord op krijgt, moet ge nog eens horen en anders escaleren. Bla bla bla..."

"Ah shellshock, hebt ge al gereageerd op de mail van Z. Die kan zonder uw antwoord niet verder."
"Nee, sorry, ik ben dat uit het oog verloren. "
"Ja, maar ge moet uw mails in het oog houden enz enz enz."
""Seg, maar als het dringend was en die persoon kon niet voort, kon die mij dan geen reminder sturen?"
"Nee, dat is geen excuus. Ge moet dat zelf opvolgen. Gezeur, gezaag, gezever..."

:sop:
In ons bedrijf zijn er toch wel wat mensen die zeggen: "Een mail is niet dringend, als het dringend is moeten ze maar bellen".
 
Staat bij ons zelfs in ons arbeidsreglement. Dringend -> bellen.
Ik ben nu zelf geen beller en in een ideale wereld krijg ik binnen 10 minuten een adequaat antwoord op mail, maar de combinatie van beiden doen het wel. Uitgebreide mail met daarin de context en wat er moet gebeuren en dan bellen om de mail toe te lichten.
 
In maart is op school een bom ontploft tussen lkr en lln. Collega staat sindsdien op non-actief, vermoeden dat hij komend schooljaar niet meer mag terugkeren.

Gisteravond kreeg ik van directie een mail dat ik maandagavond om 17u30 wordt uitgenodigd op "verhoor" om mijn versie te horen. Ik heb toen die leerlingen even opgevangen en laten ventileren, maar wat er gezegd wordt: geen idee. Ik zou nog een officiële uitnodiging krijgen van het schoolbestuur.

Vooral jammer omdat de match van de Rode Duivels om 18u start. Urgh. Zo lang ik geen officiële uitnodiging heb gekregen, ga ik niet. Indien ik er een krijg, zal ik een tegenvoorstel doen.
Vandaag pas de officiële melding gekregen van de algemeen directeur van het schoolbestuur. Ik heb mij niet ingehouden en via mail mijn gedacht gezegd dat ik deze manier van werken allesbehalve kan appreciëren. Hij verontschuldigt zich en zegt wat moet dat moet helaas. Compromis: gesprek uitgesteld naar 20u.

Dit was wel de druppel. Ik verhuis binnenkort en zou 25 km moeten fietsen. Stilaan eens uitkijken voor een school dichter bij huis.
 
In het verlengde hiervan: een gemiste oproep is niet dringend; dan hadden ze maar een voicemail moeten achterlaten.
Dit doet mij herinneren aan een discussie bij een vroegere klant toen ik daar al 5+ jaar als consultant zat. (Dus ik kon mij wel wat veroorloven)

X (Recent in dienst): Makila kan je om 17u xxx doen?
Makila: Neen tot 16u is dit nog mogelijk. Nadien is dat in theorie niet eens mogelijk, doordat bepaalde batchverwerkingen draaien na dat uur. Dan moet je wachten tot morgen.

X: Makila je doet dit stipt om 17u of er zwaait wat!
Makila: Neen na 16u gaat dit niet meer. Ik kan niets doen wat gewoon niet mogelijk is
X: Ik wil uwe zever niet horen. Makila je doet dit stipt om 17u!

Stipt om 17u
X via email: Makila je doet dit NU ASAP!
Makila staat gewoon recht, laptoppeke dicht en gaat recht naar huis.

De volgende dag: meerdere emails en den werktelefoon roodgloeiend.
Makila doet gewoon ne "mass delete *.* / Ignore all" (wie niet horen wil moet het maar voelen se)

Nadien blijkt die mens te gaan klagen hebben tegen mijne manager, de baas van mijne manager en de baas van dieë baas.
3x '0' op zijn bord gekregen. Ik heb die mens nadien nooit nog gehoord. :tongue:
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan