Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Neen maar als het feit dat ik die heb geholpen, en ik wat tijd eraan kan spenderen, ervoor helpt dat als ik de volgende keer mijn abc niet haal door die hulp het wel haal. Dan is dat die cookie points wel waard.

Maar die hulp zal 90% zeker niet komen.

Persoonlijk zal ik dan ook eerder geneigd zijn om dat wel te doen. En ben ik een beetje het rioolputje. Tot op het moment dat als ik eens hulp inroep en die zegt nope het lukt niet. Dan kan die het rioolputje op zijn buikske schrijven.

Ik werk nu eenmaal liever samen met mensen, dan dat we elkaar tegenwerken. Maar het moment dat ik door heb dat je een tegenwerker bent ben ik de grootste tegenwerker.

Dat gaat niet over tegenwerken of samenwerken. Het gaat om een ander zijn werk te doen.

Al moet ik eerlijk zijn dat dit bij mijn omgeving in de overheid nog niet echt is voorgekomen. Momenteel nog maar 1ne persoon die mij echt geïrriteerd heeft in die mate. En die staat op de Renegade Shitlist.

Maar bon, ik heb dat heel gedoe van elkaar messen in de rug steken, en op goede blaadjes komen, enzomeer van corporate en private shit altijd al serieus energievretend ipv energiegenerend gevonden dat ik er ook nooit echt tijd voor kan of wil vrijmaken om mij met die zever ledig te houden.
 
Maar die hulp zal 90% zeker niet komen.
Als de collega's cege's zijn niet neen. Indien dat allemaal Renegade's zijn dan wel. En principematig neem ik liever het risico om die hulp niet te krijgen.
Ik zal dan wel eens voor iemand zijn karretje gespannen worden. Maar zolang ik dat niet doorheb boeit mij dat niet. En als ik het wel doorheb dan zal dat voor het karretje spannen niet meer lukken.

Dat gaat niet over tegenwerken of samenwerken. Het gaat om een ander zijn werk te doen.
Het gaat om te kunnen terugvallen op anderen om doelen te behalen. Ook anderen die niet noodzakelijk iets voor u MOETEN doen, maar door de interpersoonlijke relatie en interactie bereid zijn om dit wel te doen.
In principe is dit mee onderdeel van het netwerkprincipe en het uitbouwen ervan. Al is het geen stringente eis.
 
Is het bedrijf in shambles of draaien ze nog goeie winst ? Niemand gaat vrijwillig de kip met de gouden eieren slachten.

Indien het in shambles is, is het ieder voor zich en proberen zo lang mogelijk zoveel mogelijk uit de pot te grabbelen.

700K over te dragen winst vorig boekjaar. Ongeveer 80 FTE's. Consultancy. Geen idee hoe goed of slecht dit is binnen de sector.

150K over te dragen verlies in het jaar daarvoor trouwens.

De kleine wereld van 'dat is een ongelooflijk kutbedrijf. Waarom heeft dien daar zolang rondgehangen' ? Als het een kleine wereld is en het is een kutbedrijf waar iedereen weggaat. Waarom zit je daar nog ? Alsof er anderen in de kleine wereld niet weten wat jij weet ?

Vreemd genoeg worden we (nog steeds) beschouwd als een referentie in de sector.
Maar het laatste (half) jaar zijn we door de omstandigheden die ik hier schets, echt zware risico's aan het nemen met onze reputatie. Als uw project 4 keer overgedragen wordt op een jaar, dan boet je onvermijdelijk in aan kwaliteit.

Tuurlijk wel. Als je je werk van je af kunt zetten, kom je 's avonds thuis en zijn slechtslapende kinderen of een drukke vrouw een randprobleem en geen fundamenteel probleem...

Mja, zou kunnen. Daarom is deze testperiode zo belangrijk. Het zou vrij snel duidelijk moeten worden.

En je eigen naiviteit ? Je maakt je zorgn om de juniors, maar niet om jezelf. Vreemd.

Ik ben ook te lang te naïef geweest, dat geef ik toe. Ik heb het ook allemaal zelf aan den lijve moeten ontdekken. Dat is ook de reden waarom ik wil rondtoeren op middelbare scholen met studie-advies.

Maar op dit moment kijk ik inderdaad vol medelijden naar juniors die het ook nog moeten ontdekken.

De laatste krijgt een beker !

Maar wat wil je bereiken met je gemekker? Wil je een oplossing of wil je een gratis therapeut ? Je mekkert en er gebeurt niks. Denk je dat er de 5e keer dat je mekkert, iets zal gebeuren ? En je bent te onnozel/trots om niks in de soep te laten draaien. Je bent zoals ik ze noem "een werk rioolputje". Als je het echt echt echt zelf niet kan bolwerken. Of je hebt echt geen zin. Of je wil eens vroeger weg en je zit met een deadline. Smijt het bij het rioolputje. Telkens ik het probeer, ben ik verbaasd dat het lukt.

I am sorry, ik ben een opportunist. Als ik weet dat dat 1x lukt, hang je er aan. Niet elke dag of elke week, maar misschien wel elke maand eens. Als er natuurlijk 3-4-5 mensen dat doorhebben, ga je veel werk van een ander doen.

Ik ben uiteraard zo collegiaal om zelf nooit iets terug te doen. Je kunt het me vragen, je krijgt een instant nee. Je kunt me ook een instant nee geven ipv een "ja, maar", "misschien", .... Zet de deur op een kier en ik beuk hem open. Smijt hem in mijn gezicht toe en ik zal het respecteren.

Ik haat opportunisten. Ik sterf nog liever dan ook in een vuile opportunist te veranderen. Het is de oorzaak van alles wat verkeerd loopt in onze maatschappij. Het is laf. Bah.

Ik ben 180° tegenovergesteld: mensen met een goede inborst zal ik sparen. Opportunisten die zich onaantastbaar wanen ga ik opzoeken.

Noem mij maar Don Quichote. Ik beschouw het als een compliment. Dan heb ik liever de stress en frustratie die gepaard gaat met al mijn gevechten tegen windmolens, dan op mijn sterbed te liggen en te beseffen dat ik lafheid heb ondersteund.

Dat is bullshit, he makker. Dat is alsof je je vrouw dwingt om je graag te zien en dan content bent met "i love you". Wat is dat waard ? Geen hol.

Vreemde uitspraak, want dat is exact het punt die ik gemaakt heb.

Het was JPV's voorstel om mijn spreekwoordelijke vrouw te dwingen om mij graag te zien. Dus inderdaad: wat is dat waard? Geen hol. Alleen al het feit dat er op de laatste werkdag van de maand om 18u wordt gebeld, duidt op een gebrek aan respect. Nog los van de inhoud.

Wat wil je? Appreciatie schouderklopjes ? Loonsopslag ? En waarom ?

Alles start met een faire verloning. Als ze dat al niet doen, wat is al de rest dan waard ? Niks.

Klopt.
Dus wat wil ik? In eerste instantie appreciatie, maar wel onder de vorm van loonsopslag.

Ik krijg schouderklopjes genoeg. Van mijn baas en ook regelmatig uit de hogere hiërarchie. Maar omdat daar geen verloning tegenover stond, ben ik ook cynisch geworden. Bij elk schouderklopje spelen ze met mijn voeten: we gaan hem nog eens een gratis schouderklopje geven, dan blijft hij gemotiveerd zonder harde cash te moeten geven.

Mijn baas zei mij paar maand geleden dat ik een nieuwe titel verdien. Mijn antwoord was "king of the giraffes, does it come with a raise?". Ik ben geen junior die te paaien is met wat prullen. Als er geen budget is, fair enough. Maar zeg dat dan ipv te doen alsof.

Ik denk eerder. "hahahhaha, die zit hier nog altijd."

Het kan ook in mijn voordeel zijn om nog even strategisch af te wachten.
 
Mja, het harde cash als appreciatie geven stopt nu ook eenmaal vanaf een bepaald punt. Ongeacht hoe goed je bent. En als ze vorig jaar 150k verlies draaiden kan ik ook wel begrijpen dat ze er voorzichtig zijn met opslag. Ze dragen elke opslag dan ook eenmaal oneindig mee. Al herinner ik mij niet of er een bonusstructuur is. En of een niet structurele bonus zou tegemoet gekomen zijn aan uw idee van appreciatie.
 
Het was JPV's voorstel om mijn spreekwoordelijke vrouw te dwingen om mij graag te zien. Dus inderdaad: wat is dat waard? Geen hol. Alleen al het feit dat er op de laatste werkdag van de maand om 18u wordt gebeld, duidt op een gebrek aan respect. Nog los van de inhoud.
grazg zien doe je niet met geld. Geld is voor de moeite die je doet en de zeldzaamheid die je bent.

Graag zien draait rond hoe ze je behandelen. Gezien wat je vertelt weet je zelf al dat ze je niet graag zien, hoeveel geld ze daar dan ook tegenaangooien zal daar niks aan veranderen.
 
Het is eten of gegeten worden in corporate life. Ik wil niet gegeten worden. Het is aan een ander om zijn boundaries te stellen. Ik moet ABC tegen datum X afleveren. Al de rest krijg ik geen cookie points voor. Ben ik te laat, mag ik shit over mij krijgen.
Maar er is ook nog iets tussenin, tussen eten en gegeten worden. Als je in mijn team zat, zat je al niet meer in mijn team.
Dat hoeft ook duidelijk niet voor jou, en dat is oké. Maar je doet wel heel stellig alsof er maar 2 opties zijn.

Klopt.
Dus wat wil ik? In eerste instantie appreciatie, maar wel onder de vorm van loonsopslag.

Ik krijg schouderklopjes genoeg. Van mijn baas en ook regelmatig uit de hogere hiërarchie. Maar omdat daar geen verloning tegenover stond, ben ik ook cynisch geworden. Bij elk schouderklopje spelen ze met mijn voeten: we gaan hem nog eens een gratis schouderklopje geven, dan blijft hij gemotiveerd zonder harde cash te moeten geven.



Het kan ook in mijn voordeel zijn om nog even strategisch af te wachten.
Eén van de belangrijkste lessen die ik van een consultant heb gekregen, is: de snelste weg naar een burn-out is als je job alleen nog de uitwisseling wordt van tijd voor geld. Jij geeft je tijd in ruil voor een bedrag. Als dat het enige is, loop je recht in de problemen. Dat is ook het probleem met opslag als appreciatie, wat JPV en anderen hier proberen aan te halen. En het voordeel dat je wint bij het strategische wachten, is dan misschien een pyrrusoverwinning.
 
Openbare aanbesteding krijgt een vervolg:
  • reeds 2 jaar mee bezig
  • nu beslist maar met een levertermijn van de machines tegen 15-09-2024
Heb vriendelijk doch gefrustreerd bedankt - dat ze het order maar elders plaatsen.

Toch speciaal onze overheden, de processie van Echternach is net een sneltrein. Maar goed- heb nog een order geweigerd van een privé bedrijf om dezelfde reden - begrijpelijk sinds het compleet nieuwe feit dat mensen plots vakantie nemen in de maanden Juli en Augustus in West -Europa. Je kan daar alleen maar begrip voor hebben, net zoals Covid of de oorlog in Oekraïne - force majeure heet dat dan.
 
OK - the day has come.

Vandaag aankondiging dat heel onze divisie en wat volk dat bij de vorige collectieve ronde in Belgie er niet uit lag, er deze keer wel uitligt. Inclusief ik dus. In totaal ~50 man (BE en US). Vorige maand ook al 20 man (US). Begin van jaar ook al eens ~60 man (US en BE). Denk dat er nog kleine 50 man overschiet.

Zal wel nog paar maand duren, maar we liggen er tegen eind van het jaar ergens uit. Lang zomer verlof dus.

Blijkbaar wist de helft van het mgmt het niet en was er ambras na de aankondiging en zijn ze bij de CEO gaan zagen voor ontslag van de mickey mouse manager. Anyway, als onkunde een gezicht moet krijgen... Als ze dat erdoor duwen, kunnen ze binnen 1-2 y hun volledig 200M business in de vuilbak kieperen...
Dat is wel grappig, al is dat het verkeerde woord, als je ik dacht de dag ervoor nog de vermelding had gekregen van uw manager dat je een andere titel verdiende wegens het goede werk.

Al is ontslagen ook een andere titel, al is het helemaal anders dan king of the giraffes.

Al zal die mogelijks ook wel buiten liggen.

Op naar nieuw en beter na het ontvangen van de ontslaguitkering.
 
corporate poëzie :unsure:

Omdat het zo mooie poëzie is, heb ik aan ChatGPT gevraagd om nog dergelijke pareltjes te schrijven:

Rapporten, tabellen, cijfers in overvloed. Klik klik klik.

Mails, memo's, updates zonder eind. Tik tik tik.

Iedereen op een ander spoor.


Meetings, vergaderingen, agenda vol. Praat praat praat.

Deadlines, stress, targets hoog. Ren ren ren.

Alles schreeuwt om aandacht.


Managers, teamleads, constant toezicht. Kijk kijk kijk.

Collega's, partners, altijd samenwerken. Doe doe doe.

Dezelfde weg, verschillende snelheden.


Koffiepauzes, small talk, even rust. Slok slok slok.

Telefoons, meldingen, nooit stil. Tring tring tring.

Balans zoeken in de chaos.


Cursussen, trainingen, altijd bijleren. Leer leer leer.

Evaluaties, feedback, altijd verbeteren. Groei groei groei.

Op zoek naar perfectie.
 
700K over te dragen winst vorig boekjaar. Ongeveer 80 FTE's. Consultancy. Geen idee hoe goed of slecht dit is binnen de sector.

150K over te dragen verlies in het jaar daarvoor trouwens.
Da's dan toch niet een van de grote spelers. Lijkt me dat je dan inderdaad in een wat lokalere KMO werkt die toevallig wat kantoren heeft in NL en Gent. Dan kan ik de werkergernissen beter plaatsen.

Waarom initieel niet gaan werken bij één van de grotere spelers in je branche? Arcadis, Sweco, Tractebel, RoyalHaskoning,...?
 
Amai, binnenkort mag Oldskooler hier ook vroeg gaan rentenieren.
Vond het nog soft.

Schrijf een uiterst cynische corporate poëzie.:
---
In de glazen torens, waar dromen stikken,Zit de winst in koude cijfers, waar mensen slikken.Targets en deadlines, zonder ziel of hart,Elke medewerker slechts een klein rad in het karretje van de mart.

Powerpoints vol leegte, buzzwords in de lucht,Elke vergadering een oefening in ijdele zucht.Ambities vermorzeld, creativiteit gekooid,In het paradijs van spreadsheets, waar het leven nooit bloeit.

Diversiteit en inclusie, slogans voor de schijn,In de boardroom is het nog altijd een witte lijn.De glitter van promoties, de blink van succes,Verhullen een kern van eenzame stress.

Bonussen voor enkelen, werkdruk voor de rest,De illusie van vooruitgang, een eindeloze test.De koffie is bitter, net als de blik,Van de manager die glimlacht, maar slechts cynisch knikt.

Want hier heerst de koning, de god die winst heet,En onder zijn bewind, verliest de mens zijn reet.Een wereld van marmer, koud en vol pracht,Maar in elke vergulde muur, zit een rafel van nacht.

---
Ik ben best voldaan.

Ik heb een sterke concurrent zelfs.

*Gaat nu moussaka eten aan de kust, in Kreta. Anderen die moeten werken voor mij, tegen betaling.*
 
Da's dan toch niet een van de grote spelers. Lijkt me dat je dan inderdaad in een wat lokalere KMO werkt die toevallig wat kantoren heeft in NL en Gent. Dan kan ik de werkergernissen beter plaatsen.

Inderdaad geen grote speler in de consultancy. Valt inderdaad ook wel onder een KMO.

Waarom initieel niet gaan werken bij één van de grotere spelers in je branche? Arcadis, Sweco, Tractebel, RoyalHaskoning,...?

Omwille van hun expertise in die specifieke sector. Terwijl de grote spelers wellicht ook wel heel wat expertise daarin hebben, maar dit slechts één van hun vele takken is en dus minder opvallend daarin uitblinkt.

Ik heb nu in de ambtenarij gewerkt en in 2 KMO's. Beide werelden kunnen niet verder van elkaar liggen. Misschien is een multinational wel de gulden middenweg die ik zoek? Geen idee. Maar daarvoor is het nu te laat. Ik heb het volledig gehad om werknemer te zijn.

Ik wou dat ik op mijn 18de kon gesproken hebben met de 36-jarige mac-bc om alles wat ik nu weet, door te vertellen. Nogmaals, ik wil mijn verhaal gaan doen in middelbare scholen.

Met veel dank ook aan de ongediplomeerde subsidieslurpende kwakzalver van een "loopbaanbegeleider" die mij hiervoor had kunnen behoeden, maar ervoor koos om liever uren aan een stuk subsidieslurpend te kwakzalven om te concluderen met het slechtste random advies die je maar kunt krijgen. Dan had ik liever geen advies gehad.
 
Misschien is een multinational wel de gulden middenweg die ik zoek? Geen idee. Maar daarvoor is het nu te laat. Ik heb het volledig gehad om werknemer te zijn.
Nee. Je zoekt heil in iets externs, terwijl het eerst intern op orde moet staan, volgens mij. Een KMO kan werken voor je, als dat intern op orde staat bij jezelf. En kan je kapotmaken als dat niet is. De ambtenarij ook, een multinational ook. Hangt niet alleen af van elke omgeving, elke functie, elke taak op zich, maar over hoe voorbereid, klaar en geëquipeerd je ervoor bent. Net als zelfstandig werken volgens mij, trouwens.
 
Van die mensen op het werk die de wc smerig achterlaten als ze hun lakken. 🤮

of naar wc gaan, iemand aan de wasbak handen zien wassen en dan kotje instappen en instant beseffen door de geur dat je de foute keuze hebt gemaakt, maar niet meer naar buiten kan gaan omdat die persoon daar nog zijn handen staat te wassen :puke:
 
of naar wc gaan, iemand aan de wasbak handen zien wassen en dan kotje instappen en instant beseffen door de geur dat je de foute keuze hebt gemaakt, maar niet meer naar buiten kan gaan omdat die persoon daar nog zijn handen staat te wassen :puke:
Toen ik onlangs mijn handen stond te wassen in die situatie, is die kerel na een ingehouden reutel mijn kotje toch terug uitgestapt. :feelsgood:
 
Het is eten of gegeten worden in corporate life. Ik wil niet gegeten worden. Het is aan een ander om zijn boundaries te stellen. Ik moet ABC tegen datum X afleveren. Al de rest krijg ik geen cookie points voor. Ben ik te laat, mag ik shit over mij krijgen.
Hey Cege de nieuwe collega "Makila" is er. Kan je hem even ne (korte) uitleg doen over ons project ergens deze week?
Cege: Neen dat hem zijn boterhammen zelf opfret!
Kan je hem dan tenminste de link geven naar de documentatie zodat hij ..?
Cega: Nope! Niet met den deze! Dat hij zijne plan zelf trekt!

Opmerking: Ik begrijp wat je bedoelt maar toen ik uw post de eerste keer las, las ik het zoals hierboven.
Je moet soms opletten met wat je neerpent want soms wordt iets wel eens 'niet goed' begrepen.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan