Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Gewoon publiekelijk exposen. Zijn zulke individuen direct heel stil.

Of bij fouten van zulke mensen hele bataljons in cc zetten.

Zulke mensen kennen maar 1 taal en dat hun eigen taal.
 
Heb hier een collega die altijd "ik heb dit gedaan, ik heb dat gedaan" stuurt als alles in orde is en er pluimen te verdienen zijn. Als er iets fout loopt is het "onze fout" "wij hebben dit niet gezien.." "we excuseren ons"
Ik stuur altijd “ik bied onze excuses alvast aan voor mijn collega Jan die het duidelijk niet goed aangepakt had”.
 
Kan je niet gratis een nieuw flex-abonnement aanmaken in de NMBS app?
Wij hebben er ééntje voor 10 ritten. Op te gebruiken binnen de maand.

Vervalt dat? Dan maak je een nieuw flex abonnement aan voor 10 ritten in de NMBS app.
Daar staat dan: 0€ te betalen en dan klik op op 'OK'.
Er zijn heel veel ambtenaren die dat niet weten en dus elk jaar een HR ticket aanmaken om een verlenging te vragen of vervroegd verlengen indien de ritten binnen het jaar op zijn.
 
Gisteren begon een nieuwe collega dus voor de eerste keer in maanden was ik op een maandag nog eens op kantoor kwestie van direct kennis te maken aangezien ik in de toekomst nauw ga samenwerken met hem. Bleek dat meneer zijn kat gestuurd had en ik dus als beloning voor dat uur minder slaap op maandag wat extra werk heb gekregen 😅

Dat ze met het stuk loon dat ze uitsparen omdat die vent ons basically gebruikt heeft om opslag te fixen op zijn huidige functie, en niet het lef had om wat sneller af te bellen om dat niet te laten opvallen, maar eens kijken naar dat van mij als er eind deze maand beslist wordt of ik opslag krijg :cool:
 
Gisteren begon een nieuwe collega dus voor de eerste keer in maanden was ik op een maandag nog eens op kantoor kwestie van direct kennis te maken aangezien ik in de toekomst nauw ga samenwerken met hem. Bleek dat meneer zijn kat gestuurd had en ik dus als beloning voor dat uur minder slaap op maandag wat extra werk heb gekregen 😅

Dat ze met het stuk loon dat ze uitsparen omdat die vent ons basically gebruikt heeft om opslag te fixen op zijn huidige functie, en niet het lef had om wat sneller af te bellen om dat niet te laten opvallen, maar eens kijken naar dat van mij als er eind deze maand beslist wordt of ik opslag krijg :cool:
Hate the game, not the player 😃
 
Heb hier een collega die altijd "ik heb dit gedaan, ik heb dat gedaan" stuurt als alles in orde is en er pluimen te verdienen zijn. Als er iets fout loopt is het "onze fout" "wij hebben dit niet gezien.." "we excuseren ons"
Heh, ik doe het omgedraaide en dat is dan maar een ergernis voor mezelf.
 
Gisteren begon een nieuwe collega dus voor de eerste keer in maanden was ik op een maandag nog eens op kantoor kwestie van direct kennis te maken aangezien ik in de toekomst nauw ga samenwerken met hem. Bleek dat meneer zijn kat gestuurd had en ik dus als beloning voor dat uur minder slaap op maandag wat extra werk heb gekregen 😅

Dat ze met het stuk loon dat ze uitsparen omdat die vent ons basically gebruikt heeft om opslag te fixen op zijn huidige functie, en niet het lef had om wat sneller af te bellen om dat niet te laten opvallen, maar eens kijken naar dat van mij als er eind deze maand beslist wordt of ik opslag krijg :cool:

Hate the game, not the player 😃

Euh, als die gepland stond om vandaag te beginnen is er toch een contract getekend?
 
Een collega die er keer op keer in slaagt om de meest cringe en ongemakkelijke situaties te creëren door zijn gedrag. Precies ene uit FC De Kampioenen die een dikke nek moet spelen, maar dan helemaal over the top.

Doet uitspraken als 'ik word de volgende CEO hier' die nergens op gebaseerd zijn. Elke discussie die inhoudelijk over het werk gaat neemt hij persoonlijk en reageert daarop gelijk een klein kind. Schreeuwt continu om aandacht door luidop te zitten bellen en de meest bizarre uitspraken te doen.

De manier waarop hij rondloopt, praat met de mensen, ademt,... ik heb dat werkelijk nog nooit gezien. En het ergste is dat die persoon denkt heel populair te zijn, terwijl velen ervan kotsen.

Deed onlangs extreem arrogant (als in het werkelijk uitlachen voor heel het kantoor) van een nieuwe collega. Daarop deed hij zijn toer en ging overal verkondigen dat die persoon niet in ons bedrijf past en hij ervoor ging zorgen dat hij buiten vloog. Hij heeft niets liever dan dat iedereen in de illusie leeft dat we schrik moeten hebben van hem. Nieuwe collega vond zijn reacties heel ongepast en is daarmee naar directie geweest, waardoor hij op het matje geropen werd.

Voor het verlof heeft hij op eigen houtje evaluatiegesprekken afgenomen bij enkele mensen, met de belofte z'n beste beentje voor te zetten wat betreft hun loon. Probeerde ook overal de verloning teweten te komen. Hij heeft totaal geen beslissingsrecht wat betreft loon en is daar ook niet bij betrokken, doet dat wel uitschijnen. Werd ook op het matje geropen daarvoor.

En dan zou je denken: die heeft z'n les geleerd. Nee hoor, verre van. En zo is er elke week iets met die kerel.

Ik merk op dat het serieus begint te wegen op mijn werkvreugde en ik het mij meer aantrek dan gezond is, omdat ik er elke dag mee geconfronteerd ben. Meestal is het dan nog zijn gedrag tegen andere mensen dan mezelf. Ik ben overigens één van de enige die er durft tegenin te gaan wat geregeld voor conflict zorgt.

Hoe pak je zoiets het beste aan? Ik ben nog nooit gaan klagen over een collega in die 14 jaar dat ik er werk. Ik probeer met iedereen overeen te komen en blijf altijd professioneel. Maar 't begint te wegen en ik merk dat ik er zelfs niet meer graag ga door werken.
 
Een collega die er keer op keer in slaagt om de meest cringe en ongemakkelijke situaties te creëren door zijn gedrag. Precies ene uit FC De Kampioenen die een dikke nek moet spelen, maar dan helemaal over the top.

Doet uitspraken als 'ik word de volgende CEO hier' die nergens op gebaseerd zijn. Elke discussie die inhoudelijk over het werk gaat neemt hij persoonlijk en reageert daarop gelijk een klein kind. Schreeuwt continu om aandacht door luidop te zitten bellen en de meest bizarre uitspraken te doen.

De manier waarop hij rondloopt, praat met de mensen, ademt,... ik heb dat werkelijk nog nooit gezien. En het ergste is dat die persoon denkt heel populair te zijn, terwijl velen ervan kotsen.

Deed onlangs extreem arrogant (als in het werkelijk uitlachen voor heel het kantoor) van een nieuwe collega. Daarop deed hij zijn toer en ging overal verkondigen dat die persoon niet in ons bedrijf past en hij ervoor ging zorgen dat hij buiten vloog. Hij heeft niets liever dan dat iedereen in de illusie leeft dat we schrik moeten hebben van hem. Nieuwe collega vond zijn reacties heel ongepast en is daarmee naar directie geweest, waardoor hij op het matje geropen werd.

Voor het verlof heeft hij op eigen houtje evaluatiegesprekken afgenomen bij enkele mensen, met de belofte z'n beste beentje voor te zetten wat betreft hun loon. Probeerde ook overal de verloning teweten te komen. Hij heeft totaal geen beslissingsrecht wat betreft loon en is daar ook niet bij betrokken, doet dat wel uitschijnen. Werd ook op het matje geropen daarvoor.

En dan zou je denken: die heeft z'n les geleerd. Nee hoor, verre van. En zo is er elke week iets met die kerel.

Ik merk op dat het serieus begint te wegen op mijn werkvreugde en ik het mij meer aantrek dan gezond is, omdat ik er elke dag mee geconfronteerd ben. Meestal is het dan nog zijn gedrag tegen andere mensen dan mezelf. Ik ben overigens één van de enige die er durft tegenin te gaan wat geregeld voor conflict zorgt.

Hoe pak je zoiets het beste aan? Ik ben nog nooit gaan klagen over een collega in die 14 jaar dat ik er werk. Ik probeer met iedereen overeen te komen en blijf altijd professioneel. Maar 't begint te wegen en ik merk dat ik er zelfs niet meer graag ga door werken.

Aankaarten bij directie.

Ik heb ooit ook zo ene gehad in het begin van mijn carrière, en was het ook kotsbeu. Heb ze toen voor het voldongen feit gezet: "je spreekt er hem over aan, of het betert, of het is hij of ik die weg moet want ik werk er niet meer mee samen"

Het beterde dus niet, dus heb ik mijn ontslag gegeven nadat ik het voor de laatste keer aangegeven had. Nadien is er een enorm charme offensief en beloftes geweest als ik toch zou blijven vanuit de directie, maar ik zag dat die kerel gewoon carte blanche kreeg om te doen en laten wat ie wou, dus voet bij stuk gehouden en daar vertrokken. Heb nog een goed contact met collega's van toen en hij is dat zelfde jaar nog buitengevlogen nadat ie nog 2-3 man tegen zich in het harnas gejaagd had. Ze hebben nog vaak gemaild of ik geen zin had om terug te komen.
 
Aankaarten in groep, zou ik toevoegen


Want als je de enigste bent, is dat een 1 vs 1 verhaal en gaat niemand positie nemen. ("Los het zelf op")
Als je met meerdere bent, dan wordt er wel sneller positie genomen.
 
Aankaarten bij directie.

Ik heb ooit ook zo ene gehad in het begin van mijn carrière, en was het ook kotsbeu. Heb ze toen voor het voldongen feit gezet: "je spreekt er hem over aan, of het betert, of het is hij of ik die weg moet want ik werk er niet meer mee samen"

Het beterde dus niet, dus heb ik mijn ontslag gegeven nadat ik het voor de laatste keer aangegeven had. Nadien is er een enorm charme offensief en beloftes geweest als ik toch zou blijven vanuit de directie, maar ik zag dat die kerel gewoon carte blanche kreeg om te doen en laten wat ie wou, dus voet bij stuk gehouden en daar vertrokken. Heb nog een goed contact met collega's van toen en hij is dat zelfde jaar nog buitengevlogen nadat ie nog 2-3 man tegen zich in het harnas gejaagd had. Ze hebben nog vaak gemaild of ik geen zin had om terug te komen.
Altijd al van het principe geweest dat wanneer ik problemen heb met iemand, ik die persoon erover aanspreek en het zelf oplos. Ik vind het ongemakkelijk om voor zoiets bij mijn baas aan te kloppen.

Aan de andere kant valt er gewoon niet te praten met die kerel. Hij heeft 0,0 ellebogen. Het is duidelijk dat wij niet overeenkomen aangezien ik op een punt zit dat small talk voor mij niet meer hoeft, enkel strikt professioneel. Toch komt die plots naast mij zitten om z'n hart te luchten: 'Anderson, ik vraag mij soms af wat ik hier nog doe, ze luisteren niet naar mij'. Ik dacht echt dat hij ging beginnen wenen. Wtf zeg.

Het stoort mij ook enorm dat ik elke dag telefoon krijg van zowel de binnen- als buitendienst met vragen die eigenlijk voor hem bedoeld zijn, maar waarvan men zelf zegt: bij jou krijgen we tenminste antwoord. En ik zit gewoon zo in elkaar, ik ben niet het 'not my job' type persoon.
 
Euh, als die gepland stond om vandaag te beginnen is er toch een contract getekend?
Ik weet geen precieze details want das above my paygrade maar blijkbaar was hij al een dikke week moeilijk te pakken te krijgen dus geen idee qua contract. Als ik me niet vergis wast ook een freelancer.

Soit, op zich heb ik me enorm geamuseerd met zijn werk te doen dus als ze ne zot vinden om de klote jobkes die voor mij gepland staan richting eind vd week mag hij van mijn part nog wel even wegblijven.
 
Zo'n Teams-generated mailadres van een Team waar honderden mensen van verschillende organisaties in zitten en waar iedereen nu "gelieve mij uit te schrijven" naar mailt, kwestie dat al die leden ook die mails nog eens krijgen. Van een administratief medewerker verwacht je nog dat ze dat principe niet snappen maar dat Team zit dus vol IT'ers hé.

Dikke kans zitten er hier BG'ers die die mails ook binnenkregen vannamiddag.
 
Ik vraag aan iemand om een kalender op te maken voor een planning. Iets simpel, je zou het zelfs kunnen maken in chatgpt.
Slaat die pipo gewoon maanden over in zijn kalender en stuurt die dat zo door. Universitair opleiding, ervaring bij big 4,...

Ze zeggen tegen mij: "Je moet meer delegeren" maar op die manier is dat ook om zot te worden.
 
Ik worstel ook met delegeren. Mensen werken anders dan ik en dat blijft toch eeuwig zoeken. Het is letterlijk de wet van behoud van gedoe. Niets zelfstandigheid, geen accountability, en uiteindelijk moet je het toch weer grotendeels zelf doen, wanneer ze om 17u het laptopje dichtklappen.
 
Presentatie voor een gigantisch aantal deelnemers via Teams.

Begint iedereen daar in de chat "hello, greetings from Greece", "Hi, also from Washington", ...

Really? Er zit dus letterlijk 748 man die presentatie te volgen. Shut the fuck up door te melden van waar je inbelt. Niemand kent jou, nobody cares waar je ergens gelokaliseerd bent. Heb dus intussen bijna geen zak van de presentatie deftig gezien omdat die chat een godganse tijd aan't gaan is.
 
Classic boomerachtig gedrag idd. Begrijpen wie begrijpen kan.
Aan de andere kant, ook wel op het randje om je daar zo hard aan te storen dat je de presentatie niet deftig kan zien.
 
Presentatie voor een gigantisch aantal deelnemers via Teams.

Begint iedereen daar in de chat "hello, greetings from Greece", "Hi, also from Washington", ...

Really? Er zit dus letterlijk 748 man die presentatie te volgen. Shut the fuck up door te melden van waar je inbelt. Niemand kent jou, nobody cares waar je ergens gelokaliseerd bent. Heb dus intussen bijna geen zak van de presentatie deftig gezien omdat die chat een godganse tijd aan't gaan is.
Tegenwoordig kan je die chat muten in Teams. Is by default het eerste wat ik doe in zo’n meetings.
 
Ik worstel ook met delegeren. Mensen werken anders dan ik en dat blijft toch eeuwig zoeken. Het is letterlijk de wet van behoud van gedoe. Niets zelfstandigheid, geen accountability, en uiteindelijk moet je het toch weer grotendeels zelf doen, wanneer ze om 17u het laptopje dichtklappen.


Je en ze willen allemaal carrière maken en opslag krijgen, maar dat extraatje oei neen, uurroosterke zegt 17u he.

Zijn wel de eersten om alles tijdens de werkuren te willen regelen van hun privé-sh*t.
 
Terug
Bovenaan