Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Mijn vrouw zegt dat ook al een paar maanden.
Maar ik ga door tot de laatste snik. Nog even op de tanden bijten en er goed proberen op letten dat ik mijn frustraties niet meeneem naar mijn thuissituatie. Dat is de grootste uitdaging.
Oprechte vraag: wat heb je er aan met door te gaan tot de laatste snik? Ik begrijp het niet. Tenzij je totaal geen marge hebt qua financiële gezinstoestand en het van maand tot maand leven is omdat jullie het anders niet trekken.
 
Mijn vrouw zegt dat ook al een paar maanden.
Maar ik ga door tot de laatste snik. Nog even op de tanden bijten en er goed proberen op letten dat ik mijn frustraties niet meeneem naar mijn thuissituatie. Dat is de grootste uitdaging.
Waarom? Dat is dan toch puur voor het geld of is het ego?
 
Waarom? Dat is dan toch puur voor het geld of is het ego?

Ik zou dat ook niet kunnen. Voor mij is dat projectfierheid. Al komt dat voor een stuk overeen met uw ego opmerking.
Voor de rest, zou ik rekening houdende met zijn situatie, toch ook mijn buffer willen maximaliseren voordat ik die uitdaging aanga. Ook al moet ik daar dan voor op mijn tanden bijten. Voor mij hoort dat op uw tanden bijten er dan ook gewoon bij. Zeker gezien het niet uitzichtloos is, er is expliciet een doel en streefdatum.

Voor mij is dat, ook al is dat deels ook door de opvoeding ( of dat goed of slecht is laat ik in het midden), een stuk van het tonen van karakter. Uw hoofd niet laten hangen. Niet direct opgeven. En gaan met de banaan ook al is alles tegen U. En ook al haal je niet de resultaten die je verhoopt. Daar moet je maar tegen kunnen ( en u over zetten). Dat hoort, voor mij, bij het leven.

Maar hij moet doen hetgeen het beste bij hem en zijn omgevingssituatie past. Het heeft geen zin om hier koppig in te zijn indien je daarmee uw thuissituatie opblaast.
 
Ik zou dat ook niet kunnen. Voor mij is dat projectfierheid. Al komt dat voor een stuk overeen met uw ego opmerking.
Voor de rest, zou ik rekening houdende met zijn situatie, toch ook mijn buffer willen maximaliseren voordat ik die uitdaging aanga. Ook al moet ik daar dan voor op mijn tanden bijten. Voor mij hoort dat op uw tanden bijten er dan ook gewoon bij. Zeker gezien het niet uitzichtloos is, er is expliciet een doel en streefdatum.

Voor mij is dat, ook al is dat deels ook door de opvoeding ( of dat goed of slecht is laat ik in het midden), een stuk van het tonen van karakter. Uw hoofd niet laten hangen. Niet direct opgeven. En gaan met de banaan ook al is alles tegen U. En ook al haal je niet de resultaten die je verhoopt. Daar moet je maar tegen kunnen ( en u over zetten). Dat hoort, voor mij, bij het leven.

Maar hij moet doen hetgeen het beste bij hem en zijn omgevingssituatie past. Het heeft geen zin om hier koppig in te zijn indien je daarmee uw thuissituatie opblaast.

Exact. Ik zou het niet beter kunnen verwoorden.
 
Ik zou dat ook niet kunnen. Voor mij is dat projectfierheid. Al komt dat voor een stuk overeen met uw ego opmerking.
Voor de rest, zou ik rekening houdende met zijn situatie, toch ook mijn buffer willen maximaliseren voordat ik die uitdaging aanga. Ook al moet ik daar dan voor op mijn tanden bijten. Voor mij hoort dat op uw tanden bijten er dan ook gewoon bij. Zeker gezien het niet uitzichtloos is, er is expliciet een doel en streefdatum.

Voor mij is dat, ook al is dat deels ook door de opvoeding ( of dat goed of slecht is laat ik in het midden), een stuk van het tonen van karakter. Uw hoofd niet laten hangen. Niet direct opgeven. En gaan met de banaan ook al is alles tegen U. En ook al haal je niet de resultaten die je verhoopt. Daar moet je maar tegen kunnen ( en u over zetten). Dat hoort, voor mij, bij het leven.

Maar hij moet doen hetgeen het beste bij hem en zijn omgevingssituatie past. Het heeft geen zin om hier koppig in te zijn indien je daarmee uw thuissituatie opblaast.
Exact. Ik zou het niet beter kunnen verwoorden.

Mja ik bekijk dat dan in de context van het hier eerder al aangehaalde roepen en tieren thuis, zaken kapot slaan, etc. Als inderdaad trots/ego dan de grootste motivator is..

Soit, nog een maand te gaan en dan gedaan
 
Zit al letterlijk 7 en een half uur in support call om mijn laptop te fixen.

Gisteren werkte alles nog. Deze ochtend niks meer. Oh joy.

Nee, ik heb geen lokale IT (er is geen support team in belgie). Nee, ik heb geen toegang tot corporate network, jullie hebben mijn site gesloten, ik zit thuis. Ah dat is lastig, not exactly my fault...

En klikke klikke klik indie. Blijven gaan.
Have I answered all your questions in a timely and satisfactory manner?
 
Ik zou dat ook niet kunnen. Voor mij is dat projectfierheid. Al komt dat voor een stuk overeen met uw ego opmerking.
Voor de rest, zou ik rekening houdende met zijn situatie, toch ook mijn buffer willen maximaliseren voordat ik die uitdaging aanga. Ook al moet ik daar dan voor op mijn tanden bijten. Voor mij hoort dat op uw tanden bijten er dan ook gewoon bij. Zeker gezien het niet uitzichtloos is, er is expliciet een doel en streefdatum.

Voor mij is dat, ook al is dat deels ook door de opvoeding ( of dat goed of slecht is laat ik in het midden), een stuk van het tonen van karakter. Uw hoofd niet laten hangen. Niet direct opgeven. En gaan met de banaan ook al is alles tegen U. En ook al haal je niet de resultaten die je verhoopt. Daar moet je maar tegen kunnen ( en u over zetten). Dat hoort, voor mij, bij het leven.

Maar hij moet doen hetgeen het beste bij hem en zijn omgevingssituatie past. Het heeft geen zin om hier koppig in te zijn indien je daarmee uw thuissituatie opblaast.
Ik zou net het omgekeerde doen.
Maand vroeger stoppen, even met het gezin bezig (want uit zijn verhalen opgemaakt dat dit de laatste tijd niet optimaal was), opstart eigen zaak rustig in orde brengen en met een frisse kop en goesting er aan beginnen.

Nu van de drukte en stress in de thuisstress en dan de eigen zaak stress.
Uw hart niet kapot werken voor een ander.
 
Hier zit ik met een windows update die heel mijn systeem gebricked heeft. zit al meer dan 2h met een indier in een call.

Ik ken enkel Teams en externe websites gebruiken. Geen enkel interne URL en geen outlook/emails.

Let it go, let it gooooo. Ondertussen heb ik alle huishoudelijke taken al gedaan, dus ik kan perfect vanavond nog wat werken als dat nodig zou zijn.

Hoop wel dat het hier relatief snel opgelost raakt, want begint pretty boring te worden.

's avonds werken omdat ge niet kunt werken door technische problemen.
Ben ik een slechte mens als ik zou zeggen "niet mijn probleem"?
 
's avonds werken omdat ge niet kunt werken door technische problemen.
Ben ik een slechte mens als ik zou zeggen "niet mijn probleem"?
Neen, maar als je 13k netto hebt, ik zeg maar iets, dan kan je al wel eens de opoffering doen om ervoor te zorgen dat je die 13k netto blijft hebben.

In plaats van te zeggen niet mijn probleem. Waarna er iets ontploft en jij buiten vliegt. Al is dat nu ook weer niet zo erg als je buiten vliegt door die zak geld.
 
Vorig jaar twee collega’s meegevoerd naar nieuwjaarsreceptie.
De ene vroeg het dit jaar opnieuw: “hey mag ik net als vorige keer mee?”

Die andere had al gezegd tegen nog iemand anders: “ik rij mee met Biljart”.

Sorry? Daar zomaar vanuit gaan? Elk jaar kunt ge dat netjes vragen.


Mensen meenemen, toch nooit mee beginnen. Altijd miserie dat carpoolen.
De ene wil langer blijven, de andere korter en de persoon die rijdt kan zich dan zowat met lichte dwang aanpassen zeker…
 
En al die juniors and "project supports" hangen ook zwaar mijn kl*ten uit. Die zitten mij constant te bellen voor hulp en advies, en als ik dan eens iets vraag dan wordt het niet goed gedaan, niet binnen budget gedaan en soms zelfs beiden.

En met "niet goed", bedoel ik geen zaken die ze nog niet kunnen weten. Neen, echt van die "je m'en fous"-fouten. Gewoon niet goed gekeken, niet opgelet, ... "De mac-bc moet het toch nog eens overlezen, dus het maakt hier geen hol uit of iets vergeet." :sarcastic:

Dat is geen "project support", dat is "project sabotage".

Zeker dat ze u niet gewoon testen?

Mijne manager vroeg ook eens om bepaalde opgemaakte documenten telkens door te sturen om na te lezen/ter validatie

Op termijn stak ik in zijn versie regelmatig een paar foutjes (ik had het gevoel dat hij het deed omdat het gewoon een doelstelling was voor hem en hij het niet echt na keek)

Wil niet weten hoe vaak ik terug kreeg "Voor mij is het oke" 😂
 
Als Project Manager krijg je al ganser dagen telefoons en emails van externen (klanten, aannemers, partners, ...). Irritant, maar part of the job I guess.

Maar dat onze eigen organisatie daar nog een gigantische laag bovenop legt, dat is echt vermijdbare shit. Wat heb ik vandaag al allemaal ontvangen?
  • Baas: "Mac-bc, kun jij een tekstje maken voor afdeling Marketing over technisch onderwerp X?"
  • Baas: "Mac-bc, kun jij tegen de volgende teammeeting uw input geven over onderwerp Y?"
  • Team Sfeerbeheer: "Volgende maandag is het Blue Monday en om ons allemaal op te vrolijken komen we allemaal naar het werk in een trui met veel kleurtjes!"
  • Team Sfeerbeheer: "We doen een kleren-inzamelactie voor een armoede-organisatie."
  • Team Admin: "Nieuwe richtlijnen om uw auto elektrisch op te laden op de bedrijfsparking, gelieve dit document allemaal grondig door te nemen!"
  • Team IT: "Je moet uw nieuwe trainingssessie nog afwerken over cybersecurity!"
  • Team Marketing: "Deel dit eens op uw LinkedIn-pagina!"
  • Enzovoort enzovoort.
En dan op de volgende one on one meeting met mijn baas: "Allez mac-bc, hoe komt het dat je donderdag maar 37 taken hebt gedaan i.p.v. 38?"

Intussen nog wat dringende communicatie met mijn vrouw over administratie, de kinderen, de boodschappen, ...
En dan heb ik het nog niet over die 1000 andere Whatsapp-berichten die constant binnenstromen van andere familie en vrienden. Als je dan om 21u30 de kinderen in bed hebt gestoken en uw huishouden gedaan hebt, mag je nog uw Whatsapp-inbox beginnen verwerken. Onlangs vanuit 2 verschillende groepen de opmerking gekregen dat ik "zo passief ben op whatsapp". No shit sherlock, ik zit ook graag nog eens 5 minuten op mijn gemak 's avonds. Echt een vergif, die smartphone.

Laat me verdomme toch eens allemaal met rust. Laat mij werken. Eens een uurtje doorwerken aan iets, dat is echt een ongelofelijke zeldzaamheid geworden.
I had dat op mijn vorige job ook. Constant afleiding van telefoons en van email. Ik deed elke week een dag waarop Outlook toe bleef heel de dag. Da's echt een enorm verchil. Doe dat ook eens, samen met Teams.
 
Terug
Bovenaan