Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

[Pikachu]

Mijn motto is "werk is werk en privé is privé". Als ik naar kantoor kom dan kom ik om te werken, als je me iets vraagt zal ik natuurlijk wel antwoorden maar ik kom niet om te socializen.

Als je vragen hebt over mijn werk of hulp nodig hebt geen probleem. Ma je moet niet afkomen met vragen over mijn privé leven. Dan ga je een super oppervlakkig antwoord krijgen.

Ik begrijp niet waarom sommige collega's dit niet begrijpen. Altijd maar proberen om meer informatie uit mij te krijgen.

Het is toch logisch dat collega's ook dingen uit u privé vragen je zit meer met u collega's samen als met vrienden en familie.

Ik werk in ploegen en dan is het net handig dat je beetje weet bij iedereen wat er privé afspeelt. Ik ben gescheiden en in co-ouderschap mijn collega's weten dat dus die hebben dan meer begrip dat ik bepaalde week minder werk of bepaalde diensten doe terwijl ik de andere week alles doe wat ze ook maar vragen.

 

[Sylverscythe]

Volgens mij is het gewoon menselijk gedrag om dichte collega's te leren kennen en dus ook iets te weten over hun privéleven. Dat wil niet zeggen dat iedereen daarom je vriend is, maar ik heb toch liever iets van band met mensen die ik vaak moet zien.

 

[Tonerider]

Ok, maar als je al aangegeven hebt dat je daar niet wil over babbelen, moet men dat ook respecteren.

 

[Guazala]

Ok, maar als je al aangegeven hebt dat je daar niet wil over babbelen, moet men dat ook respecteren.

OK, maar als je je als een asociale brompot gedraagt tegenover collega's, is de kans ook groot dat die jou als een asociale brompot gaan zien en zich daar naar gaan gedragen.

Het kan hier dan wat een echoput zijn van mensen die sociaal contact het meest gruwelijke ooit vinden, maar de meeste mensen vinden het nu eenmaal aangenamer om hun tijd door te brengen met mensen die vriendelijk zijn, al eens graag lachen... allez niet sociaal gehandicapt zijn.

 

[makila]

Den baas hier, die plots nog extra vragen begint te stellen aan mij, over werk taken. Het is 21 uur in de avond en ik zit al 5 uur op de privé laptop en niet meer op de bedrijfslaptop.

Ik weet dat den deadline belangrijk is, maar dit is een beetje overkill. Ik zal morgen wel reageren.
Mijn laatste actie van de dag: Ik kruip mijn bed in

 

[Tonerider]

OK, maar als je je als een asociale brompot gedraagt tegenover collega's, is de kans ook groot dat die jou als een asociale brompot gaan zien en zich daar naar gaan gedragen.

Het kan hier dan wat een echoput zijn van mensen die sociaal contact het meest gruwelijke ooit vinden, maar de meeste mensen vinden het nu eenmaal aangenamer om hun tijd door te brengen met mensen die vriendelijk zijn, al eens graag lachen... allez niet sociaal gehandicapt zijn.

maar dat is toch nog een verschil met over uw privé praten? Bij ons op het kantoor wordt er echt wel wat gelachen, maar geen enkele persoon in ons team vertelt over zijn privé.
Ge kunt vriendelijk, collegiaal en zelfs grappig zijn en toch gesloten zijn over uw activiteiten buiten het werk.

Ik ben ook zo iemand, al heel mijn leven: ik ben gewoon geen babbelaar en als ik nog in de fabrieken werkte ging ik tijdens de pauzes altijd alleen zitten om mijn bokes op te eten, maar ik denk niet dat iemand ooit heeft gezegd da tik een brompot was. Ik was altijd vriendelijk en ze wisten dat ze op mij konden rekenen als ze hulp nodig hebben en nam ook initiatieven om andere te helpen, maar ik heb 0 behoefte om te weten wat anderen buiten het werk doen of om te delen wat ik doe of meemaak.

Nu, ik kan begrijpen dat ik ook niets te zoeken zou hebben op een werk waar socializen deel van de sfeer is, maar in principe zou het niet mogen geven of ge een open of gesloten persoon zijt, zolang ge maar beleefd en collegiaal zijt (en natuurlijk uw werk goed doet).

 

[pardal]

Nu, ik kan begrijpen dat ik ook niets te zoeken zou hebben op een werk waar socializen deel van de sfeer is, maar in principe zou het niet mogen geven of ge een open of gesloten persoon zijt, zolang ge maar beleefd en collegiaal zijt (en natuurlijk uw werk goed doet).

UIt nieuwsgierigheid, als je een slecht dag hebt, zeg je dat dan niet tegen je collega's?

Nu als sociaal werker is het juist belangrijk om open te zijn en je te laten zien, zodat je kan aangeven dat je op het werk al aankomt met een emmer die al 3/4de gevuld is en je draagkracht minder is als anders.

Buiten mijn werk ben ik dan wel zeer gesloten en moeten ze mij liefst met rust laten.

 

[Tonerider]

UIt nieuwsgierigheid, als je een slecht dag hebt, zeg je dat dan niet tegen je collega's?

Nu als sociaal werker is het juist belangrijk om open te zijn en je te laten zien, zodat je kan aangeven dat je op het werk al aankomt met een emmer die al 3/4de gevuld is en je draagkracht minder is als anders.

Buiten mijn werk ben ik dan wel zeer gesloten en moeten ze mij liefst met rust laten.

Nee, ik kom op kantoor, zeg goedendag, wandel naar de bureaus van de projectleiders en zeg gewoon even goedemorgen vanuit de deuropening, ga mijn koffietje halen en dan zet ik mij aan mijn pc. En de rest doet ongeveer hetzelfde (de meesten gaan zelfs niet tot de projectleiders). Er is geen moment van samenzijn aan de koffieautomaat of zo. Iedereen gaat gewoon direct naar zijn pc en begint te werken. Zelfde tijdens de middag: we hebben dat even geprobeerd om samen te eten, maar dat is van zijn eigen doodgebloeid. De ene gaat wandelen tijdens de middag, de andere kijkt wat Youtube, nog een andere werkt door, ...
De enige keren dat we als team samen eten is als we eens een dag of zo ergens opleiding hebben en we daar dan ook 'smiddags eten krijgen

 

[Sylverscythe]

maar dat is toch nog een verschil met over uw privé praten? Bij ons op het kantoor wordt er echt wel wat gelachen, maar geen enkele persoon in ons team vertelt over zijn privé.
Ge kunt vriendelijk, collegiaal en zelfs grappig zijn en toch gesloten zijn over uw activiteiten buiten het werk.

Ik ben ook zo iemand, al heel mijn leven: ik ben gewoon geen babbelaar en als ik nog in de fabrieken werkte ging ik tijdens de pauzes altijd alleen zitten om mijn bokes op te eten, maar ik denk niet dat iemand ooit heeft gezegd da tik een brompot was. Ik was altijd vriendelijk en ze wisten dat ze op mij konden rekenen als ze hulp nodig hebben en nam ook initiatieven om andere te helpen, maar ik heb 0 behoefte om te weten wat anderen buiten het werk doen of om te delen wat ik doe of meemaak.

Nu, ik kan begrijpen dat ik ook niets te zoeken zou hebben op een werk waar socializen deel van de sfeer is, maar in principe zou het niet mogen geven of ge een open of gesloten persoon zijt, zolang ge maar beleefd en collegiaal zijt (en natuurlijk uw werk goed doet).

Ik denk dat veel ook wel afhangt van hoe je dat invult. Ik vertel hier ook niet honderduit over mijn privéleven, en ik heb collega's waar ik weinig van weet. Ik vind dat er hier nogal snel wordt gedaan of het alles of niets is. Maar dat krampachtige "laat mij gerust" dat ik hier soms lees lijkt me gewoon niet erg houdbaar.

 

[Noctilucus]

Nee, ik kom op kantoor, zeg goedendag, wandel naar de bureaus van de projectleiders en zeg gewoon even goedemorgen vanuit de deuropening, ga mijn koffietje halen en dan zet ik mij aan mijn pc. En de rest doet ongeveer hetzelfde (de meesten gaan zelfs niet tot de projectleiders). Er is geen moment van samenzijn aan de koffieautomaat of zo. Iedereen gaat gewoon direct naar zijn pc en begint te werken. Zelfde tijdens de middag: we hebben dat even geprobeerd om samen te eten, maar dat is van zijn eigen doodgebloeid. De ene gaat wandelen tijdens de middag, de andere kijkt wat Youtube, nog een andere werkt door, ...
De enige keren dat we als team samen eten is als we eens een dag of zo ergens opleiding hebben en we daar dan ook 'smiddags eten krijgen

De balans ligt voor iedereen ergens anders.
Zelf ga ik spontaan niet veel vertellen over mijn privé leven en ik kan er prima mee leven dat er nog collega's zo over denken. Maar tegelijk is het wel aangenaam om het tijdens het werk ook eens over iets anders te hebben en mijn collega's wat beter te leren kennen als mens - liever dat dan mensen die beginnen over de koers, voetbal of BV's (dat lees ik wel online moest dat mij een bal interesseren ).
's Middags samen eten met collega's vind ik om die reden wel een pluspunt.

Als je écht van de vragen over je privé leven af wil, gewoon beginnen over hoe fantastisch je weekend was, dat er niets gaat boven geiten offeren aan Beelzebub onder een stralend zonnetje

 

[peppe]

OK, maar als je je als een asociale brompot gedraagt tegenover collega's, is de kans ook groot dat die jou als een asociale brompot gaan zien en zich daar naar gaan gedragen.

Het kan hier dan wat een echoput zijn van mensen die sociaal contact het meest gruwelijke ooit vinden, maar de meeste mensen vinden het nu eenmaal aangenamer om hun tijd door te brengen met mensen die vriendelijk zijn, al eens graag lachen... allez niet sociaal gehandicapt zijn.

Ik zou willen dat ze mij zo behandelen dan laten ze mij met rust. Zoals ik al zei ik kom hier om te werken en als je over werk wilt praten geen probleem.

Ook al zouden wij een 12 uren shift doen dat wilt nog altijd niet zeggen dat ik iets over u privé leven wil weten. Ik zou het begrijpen als je politie partners bent en een ganse dag samen werkt. Maar ik werk op kantoor en ik heb er 0% behoefte aan.

En zoals ge zegt de meeste mensen maar ik gewoon niet. Ik kom naar Brussel, ik zeg goedemorgen en ik zet mijn koptelefoon op tot ik vertrek.

 

[Zubrowka]

I

En zoals ge zegt de meeste mensen maar ik gewoon niet. Ik kom naar Brussel, ik zeg goedemorgen en ik zet mijn koptelefoon op tot ik vertrek.

goed dat het zonnetje buiten wel schijnt!

 

[pardal]

Ergens begrijp ik @peppe en @Tonerider wel, als je in een werkomgeving zit, waar je niet rechtstreeks samenwerkt aan een dossier en weinig tot geen rechtstreeks contact hebt met klanten/cliënten/patiënten/gasten of met andere woorden dat je in een werksituatie zit waar je privéleven weinig invloed heeft op je prestatie op het werk er geen behoefte is om dit te delen.

Voor andere jobs (zoals de mijne) is het dan weer wel belangrijk om aan te geven dat het thuis vierkant draait en je hierdoor een bepaalde taak niet zult opnemen (permanentie bijvoorbeeld)

 

[peppe]

Ergens begrijp ik @peppe en @Tonerider wel, als je in een werkomgeving zit, waar je niet rechtstreeks samenwerkt aan een dossier en weinig tot geen rechtstreeks contact hebt met klanten/cliënten/patiënten/gasten of met andere woorden dat je in een werksituatie zit waar je privéleven weinig invloed heeft op je prestatie op het werk er geen behoefte is om dit te delen.

Voor andere jobs (zoals de mijne) is het dan weer wel belangrijk om aan te geven dat het thuis vierkant draait en je hierdoor een bepaalde taak niet zult opnemen (permanentie bijvoorbeeld)

Zo dus. Het enigste moment dat ik over mijn privéleven heb gesproken was toen mijn vader was gestorven en dat ik in een erfenis gevecht zat.

Ik heb toen tegen mijn chef een beetje de situatie uitgelegd en laten weten dat het kan zijn dat ik redelijk afwezig (mentaal) zal zijn.

In die periode was ik een wrak en moest je niet veel van mij verwachten maar ik ben er uiteindelijk wel uit geraakt.

 

[ThekillingGoku]

Gohja, ik kan wel eens nen babbelaar zijn. Beetje mee zeveren over van alles & niets. Geen enkel probleem mee.
Maar dat blijft altijd vrij oppervlakkig ze Ik ben nog nooit met gelijk wat van persoonlijke malaise naar 't werk gegaan. Noch bij overlijdens, noch ...
En natuurlijk, sinds het wereldschokkend event werk ik nog steeds 3d van thuis uit & nu 1d bij de klant, dus is het sowieso al een heel pak minder dat ik de meeste collega's zie.

Je hebt dan wel van die socializing events natuurlijk. Dingen a la personeelsfeesten, sinterklaasfeesten, etc.
En daar krijg je dan al wat sneller eens de opmerking van 'waarom zijde ni afgekomen', waar ik dan in feite zou moeten antwoorden dat ik geen goesting had (vaak omdat het niet bij de deur is en/of in 't weekend valt, etc.), maar ge dat eigenlijk beter niet zo zegt.

En to be fair, hoe groter het bedrijf geworden is, hoe meer I just don't care.
Of mss wordt ik gewoon oud & heb ik daarom minder goesting om met al die dinges mee te doen.
Wss een mengeling van de 2.

 

[peppe]

Post vertraagd door staking Bpost - UPDATE

Door de aanhoudende staking bij Bpost ontvangen we sinds vrijdag 10 april 2026 geen post meer in de scankamer.

www.vlaanderen.be

Hetzelfde voor ons, het gaat pittig worden wanneer we de achterstand gaan binnen krijgen.

 

[pardal]

Hetzelfde voor ons, het gaat pittig worden wanneer we de achterstand gaan binnen krijgen.

Idem hier. Aanvraag werkloosheid per post opgestuurd naar vakbond (door bewindvoerder) zonder bewijs dat dit geweigerd wordt kan ik mijn dossier niet afwerken. Ondertussen lopen de betalingen wel door voor mijn cliënt.

 

[Suphafly]

4 soorten overuren op ons werk, ge moet bijna een studie doen om te weten hoe het in elkaar zit, sommige kan je een maand opsparen, andere een jaar.

Nu zit ik met 2x 1h35min & 1h
Maar deze samen nemen om een halve dag verlof te nemen kan ook niet.

En op het eind van de maand worden ze uitbetaald, al blijf ik liever thuis.


Als ze van simpele dingen iets ingewikkeld maken...frustrerend.

 

[Wallfish]

4 soorten overuren op ons werk, ge moet bijna een studie doen om te weten hoe het in elkaar zit, sommige kan je een maand opsparen, andere een jaar.

Nu zit ik met 2x 1h35min & 1h
Maar deze samen nemen om een halve dag verlof te nemen kan ook niet.

En op het eind van de maand worden ze uitbetaald, al blijf ik liever thuis.


Als ze van simpele dingen iets ingewikkeld maken...frustrerend.

Volgende keer in uw timesheet 2u overuren boeken om uit te zoeken hoe het systeem met overuren werkt

 

[Suphafly]

Volgende keer in uw timesheet 2u overuren boeken om uit te zoeken hoe het systeem met overuren werkt

Ik heb al zo vaak gewoon geen punting ingevult, omdat ik niets te doen heb.
They don't care