Ik heb het echt efkes gehad.
Ben momenteel in verlof, maar had beloofd om een groot project waar ik verantwoordelijk voor ben op te volgen. Maakt me an sich op deze moment niet veel uit, we maken af en toe wel een uitstap en zijn wel eens even een dag of 2 weg, maar blijven toch in het land en het is niet erg dat de mails omtrent het project wat later worden beantwoord, had de contactpersonen dat ook laten weten. Alles loopt en qua opvolging moet ik er momenteel niet veel tijd in steken.
Tot nu dus, kreeg rond 17u 2 mails binnen met de vraag om 2 deelrapporten na te kijken en te verbeteren. Goed, ik verwachte de mail en een collega had voor mijn verlof gezegd dat ze dit ging doen en de taak op zich ging nemen. Zij heeft de rapporten gemaakt (ben eigenlijk haar baas maar toch niet echt).
De goedzak dat ik al ben om in mijn verlof dit op te volgen en mails te blijven checken en af en toe te beantwoorden stuur ik haar de rapporten dus door met de vraag om de commentaren door te nemen en alles in functie van aan te passen, ik geef dinsdag de presentatie dus mijn contact heeft het tegen vrijdag nodig, verlengd weekend enal...
Antwoord collega: "Ja ik heb hier toch geen tijd voor, kan je dit toch morgen of vrijdag niet doen? blablabla werdruk blabla".
IK ZIT IN FUCKING VERLOF, DOE AL DE EXTRA MOEITE. KOMT NOG EENS BIJ DAT IK VORIG JAAR 0, MAAR EXACT 0 DAGEN HEB GENOMEN OMDAT HET TOEN SUPERDRUK WAS. Ik heb toen gezegd: zet er maar op dat ik op verlof ben, mar ik blijf wel werken. Toen moest een deel op technische werkloosheid, en om één of andere reden stond toen iedereen daarvoor te springen (nu klagen natuurlijk: "hoe ik moet ineens keiveel betalen aan de belastingen?" fucking idioten...). Waardoor alle werkdruk op mij kwam en ik alles heb kunnen oplossen.
Nu goed, ze weten op het werk wat ze aan mij hebben en ik heb een mooi loon met extra voorwaarden (waar de rest soms ook over verbaasd is, maar ja, doe dan zelf ook is iets he tamzakken...).
Fuck it, ik doe niks meer