Ik merk een serieuze emotionele belading omtrent het topic, dewelke ik begrijp, maar ik versta niet in welke mate ik overcompenseer.
Door al jarenlang met de kleinst/zuinigst mogelijke wagen rond te rijden? Door in mijn weekend rond te rijden met een motor die meer in panne staat dan wat anders? Door al 4 jaar niet meer op vakantie te zijn geweest? Door quasi nooit grote uitgaven te doen (allee, dat is relatief natuurlijk)? Door eigenlijk nog nooit op mezelf gewoond te hebben (enige keren waren met toenmalige partner) en daardoor al terug 4 jaar thuis te wonen in een ongezonde situatie?
Allemaal goed. Maar er moet gezaaid worden naar de zak. Het verleden is irrelevant. Al heb je 500k per jaar verdiend met escorte en is het allemaal op en je bent geen escorte meer vs je hebt 1000 per maand verdiend en altijd overleeft. Resultaat is dat going forward je moet zorgen dat je niet structureel meer uitgeeft dan er binnenkomt.
Ik ken persoonlijk ook heel wat postdoc's die op een studio wonen, omdat die vaak ook een ander thuis hebben om naartoe te gaan. Niet allemaal, maar velen wel. En die postdoc's hebben een beter inkomen dan mij. Je mag gerust brutaal zijn, maar een studio van 35M² zie ik inderdaad niet in hoe iemand hier comfortabel in kan leven tenzij het voor een tijdelijke periode is. Dewelke het bij mij ook zou zijn uiteraard.
Aah, komaan. De doorsnee studentenkamer is 20m2. Smijt er een douche en een kleine keuken in en je zit aan 30m2. Als je alleen en zonder kinderen bent is dat meer dan groot genoeg. Het is niet luxueus en groot, maar het is groot genoeg - zelfs als het voor een ietwat langere tijd is.
Maar, zoals ik al zei, is de meerprijs voor een studio vs. een leefbaar 1-slaapkamer appartement mits wat geluk 200 euro per maand. Dus in mijn situatie zou dit me 2400 euro spaargeld kosten om dit te overbruggen (ik zeg 4000 omdat ik besef dat er nog heel wat kosten bij komen kijken). Dit heb ik er meer dan graag voor over.
En ja, ik snap het, ik had ook al jaren op een studio kunnen wonen of aan co-housing kunnen doen, maar het is een persoonlijke keuze om dit niet te doen.
Ik snap eigenlijk je redenering ivm je spaargeld totaal niet. Als je nu 'boven je stand' gaat leven en je spaargeld erdoor draait, is de kans op een latere lening ook al kleiner. Of je nu 1800 of 2000 of 2100 verdient, voor de bank is dat nu geen wereld van verschil. Zeker niet als je plots 10k minder hebt of 20k hebt dan nu. Want dat gat ga je moeten bijlenen.
That being said - je veronderstelling dat deze situatie tijdelijk is, is een assumptie, en zeker geen zekerheid. We moeten een kat een kat noemen. Met dat spaargeld en loon ga je als alleenstaande nooit iets deftig kunnen kopen dat groter is dan waar je nu als huurder inzit.
Dus ofwel blijf je huren en draai je je spaargeld er nu door. Als je dan later meer verdient - fingers crossed - ga je net break-even draaien. Ofwel ga je iets kopen maar dat zal dan met quasi zekerheid een stap achteruit zijn vs waar je nu zit. Tenzij je denkt met 30-40k spaargeld iets te kunnen kopen met een aflossing dat lager is dan je huur. Die 30k-40k zal zo goed als op zijn aan registratierechten, notaris kosten en basic zaken voor in je eventuele gekochte huis. Huur is toch snel 1000 euro voor een basic appartement/klein huis en dat zijn dan dingen die 300k of zo kosten. Dat is - als ik snel reken uit het hoofd - 1500 aflossing of zo (en dat op 25y)... Zelfs als je 10 of 20 of 30k in the mix kunt gooien, zal dat niet veel verschil maken op de aflossing.
Bottom line is, als je nu in iets van X euro boven je stand wil wonen, ga je dat nooit kunnen houden als je iets wil kopen. En per definitie zal het liedje snel gedaan zijn want boven je stand leven stopt ooit. Ooit is je geld op. En zelfs als je later meer zal verdienen - wat zeker geen certitude is - is het maar net boven break-even.
Het wagen argument: Aangezien ik nog stages moet lopen in verschillende instellingen heb ik wel degelijk een wagen nodig, ook al rij ik nog geen 10.000 km op een jaar. Moest morgen de wagen stuk gaan zou ik er waarschijnlijk niet direct een nieuwe kopen. Qua parkeerkaart: ik kijk inderdaad vooral uit naar appartementen waar een parkeerplaats of zelfs garage is inbegrepen. Garage heeft voorkeur want hier kan ik mijn motor+wagen+rommel in kwijt. Je vind ze niet vaak maar ze zijn er gelukkig wel. Onderhoud doe ik allemaal zelf.
Met je auto en moto doe je uiteraard wat je wil. Maar basic financiele snuggerheid is om geen 'dead wheels' te hebben als je eigenlijk geld te weinig hebt. Als die moto altijd kapot is, verkoop hem dan. Stockage kost, onderhoud, naft, belastingen, ... het is allemaal meer dan 0.
Platen kopen zit er de laatste 2 jaar amper nog in (omdat prijs de lucht in is geschoten), maar ik ga wel eens kuis maken in de collectie, daar zit gemakkelijk wel 1.000-2.000 euro in die ik niet zou missen moest ik ze verkopen.
Drop in the ocean. Je moet proberen om niet structureel in het rood gaan. Je bent er vet mee als je eens 1000 of 2000 kunt toveren als je daarna structureel paar honderd euro per maand in het rood gaat.
Laatste optie: verhuizen naar een andere stad. In Tienen kun je voor 700/maand nog een degelijk appartement vinden, maar dan zou ik ofwel maandelijks ook 150 euro aan benzine kwijt zijn (en extra slijtage aan wagen waardoor die ook sneller vervangen moet worden, want dan heb ik die wel nodig en vanwege shiftwerk is OV niet altijd mogelijk) en moet ik wonen in een van de meest deprimerende steden van ons land.
Doe vooral niet te dramatisch. Verhuizen is niet binair. Ik ken regio Leuven niet supergoed, maar vb wel regio Gent.
Daar is het toch redelijk gradueel dat de prijzen varieren van centrum naar buiten en niet allemaal even snel in alle richtingen. Je kunt zeker wel iets vinden buiten (centrum) Leuven dat goedkoper is en wat gemakkelijk is naar je werk - al is het met de bus of tram of trein.
Financieel rationeel zijn --> Dat probeer ik door nu thuis te wonen, ik leg mezelf op om minstens 1.000 per maand opzij te zetten, meeste maanden lukt 1.200 en ik kan nog steeds doen wat ik wil. Met dit inkomen besef ik dat ik inderdaad iets (heel kleins) kan gaan huren maar er dan op het einde van de maand niks overschiet, en ik zo ook geen reserve kan opbouwen. Eenmaal de studies (hopelijk ooit) afgerond geraken stijgt mijn inkomen en kan ik met dezelfde levensstandaard wel geld opzij zetten om vooruit te gaan. Ik ken er genoeg van mijn leeftijd die wel alleen wonen en in een vicieuze cirkel zitten van niks te kunnen sparen en, tenzij met partner met hoge inleg, nooit in staat gaan zijn om iets van zichzelf te hebben.
Zie hierboven.
Ik zou alle tips van ETF en beleggen keihard negeren. Je moet beleggen met geld dat je kunt missen. Je kunt je spaargeld niet missen. Pensioensparen zou ik al zeker niet doen. Je gaat al je spaargeld nodig hebben later om iets te kopen. Eens het in pensioensparen zit, ook al is het maar paar k, zie je 30y niet meer terug. ETFs zijn risky mbt return. Je hebt geen reserve. Je wil niet dat je 40k plots 30k of 20k is terwijl je van je spaargeld moet leven. Als je het echt niet kunt laten, steek 10 of 20k in een termijnrekening. Maar moeten een kat een kat noemen. Dat zal 100-200-300 per jaar opbrengen. Als dat zo belangrijk is, kun je beter in een klein kot gaan wonen en dat bedrag per maand winnen...
Er is maar 1 manier om spaargeld op te bouwen. Minder uitgeven dan je verdient. En dan kun je nadenken over investeren. Niet omgekeerd.
En het zou in elk geval mogelijk moeten zijn om met 1850 netto rond te komen zonder aan je spaargeld te zitten. Indien niet, dan zat de helft van de werkende jeugd in de miserie, wat obviously niet het geval is...
. Ik denk eerlijk gezegd dat, gezien die keuze, het geen ramp is om dat tijdelijk te doen.
www.argenta.be
www.vrt.be
