Vorige week had ik een frustrerend gesprek met mijn n+2 en sindsdien heb ik al 3x een nachtmerrie over haar gehad. Het is me het allemaal minder en minder waard, het heeft echt een impact op mijn persoonlijk leven.
Madou
Well-known member
Gaat al beter. Nog steeds een mistig gevoel in m'n hoofd. Gesprekken langer dan 5 min voeren is zwaar en een boek lezen gaat heel moeizaam. Dus nog wat rusten
BeyondMars
Active member
Frustraties nemen hier stilaan de overhand op het werk.
Broeiend conflict met mijn direct leidinggevende over onregelmatige prestaties.
Het gevoel niet altijd naar waarde ingeschat te worden.
Te veel werk en te veel verwachtingen.
Maar ik stoor me ook meer dan ooit aan het professionalisme en de betrokkenheid die sommige van mijn collega's tentoonstellen. Ze nemen bijvoorbeeld telefoons van klanten op en leggen die direct weer neer. Communiceren bot, ongeïnteresseerd en op het randje van het onbeleefd af met hen. Stribbelen mee of liggen ronduit dwars zonder reden, werken taken niet af, maken (bewust) fouten, schuiven werk door e.d.
De rek is er wat uit voor mij. Ik kan er steeds moeilijker mee omgaan en schaam me voor mijn organisatie. Het lukt me niet meer om me te focussen op de positieve zaken en de veranderingen die ik nog wel nog teweeg kan brengen. Ik voel mijn energie wegglippen. Mijn hoofd is een puinhoop en ik word steeds cynischer. Tot het niveau dat het invloed heeft op mijn werk.
Soms denk ik dat ik het probleem zelf ben en dat ik meer moet leren loslaten.
Maar zo gemakkelijk is dat niet...
Broeiend conflict met mijn direct leidinggevende over onregelmatige prestaties.
Het gevoel niet altijd naar waarde ingeschat te worden.
Te veel werk en te veel verwachtingen.
Maar ik stoor me ook meer dan ooit aan het professionalisme en de betrokkenheid die sommige van mijn collega's tentoonstellen. Ze nemen bijvoorbeeld telefoons van klanten op en leggen die direct weer neer. Communiceren bot, ongeïnteresseerd en op het randje van het onbeleefd af met hen. Stribbelen mee of liggen ronduit dwars zonder reden, werken taken niet af, maken (bewust) fouten, schuiven werk door e.d.
De rek is er wat uit voor mij. Ik kan er steeds moeilijker mee omgaan en schaam me voor mijn organisatie. Het lukt me niet meer om me te focussen op de positieve zaken en de veranderingen die ik nog wel nog teweeg kan brengen. Ik voel mijn energie wegglippen. Mijn hoofd is een puinhoop en ik word steeds cynischer. Tot het niveau dat het invloed heeft op mijn werk.
Soms denk ik dat ik het probleem zelf ben en dat ik meer moet leren loslaten.
Maar zo gemakkelijk is dat niet...
peppe
Active member
Ik heb echt dagen dat ik het pendelen naar brussel echt haat. Het opstaan om 5 uur om dan in een drukke trein te zitten. Kom je op kantoor en zie ik mensen die ik niet wil zien en wilt iedereen praten over hunne dag.
2 schermen wanneer ik thuis veel sneller kan werken met mijn 3 schermen. Altijd lawaai op de achtergrond ook al zet ik mijn headset luider (te luid gaat niet want ik heb tinnitus).
Dan op tijd vertrekken om de pens volle bus te pakken naar station. Komt de bus op tijd of komt hij vroeger/later, wie weet elke keer wel een verrassing. Kom je aan in brussel centraal en zie vertraging hier vertraging daar en denk je in jezelf FFFFFFFFFFFFFFUUUUUUU.
Eindelijk thuis om half 6 en vol frustratie en energieloos en dan begint mijn dag eindelijk.
Ik begrijp dat sommige mensen menselijk contact nodig hebben maar ik ben NIET zo een persoon. Ik zet mijn headset op vanaf het moment dat ik op mijn bureau zit tot ik vertrek. Ik heb niets te zeggen tegen andere mensen, ik kom om mijn werk te doen en ik vertrek.
Ik ben al blij dat het 2 dagen is maar gewoon naar Brussel komen om collega's goedemorgen en goedenavond te wensen is zo verloren tijd.
2 schermen wanneer ik thuis veel sneller kan werken met mijn 3 schermen. Altijd lawaai op de achtergrond ook al zet ik mijn headset luider (te luid gaat niet want ik heb tinnitus).
Dan op tijd vertrekken om de pens volle bus te pakken naar station. Komt de bus op tijd of komt hij vroeger/later, wie weet elke keer wel een verrassing. Kom je aan in brussel centraal en zie vertraging hier vertraging daar en denk je in jezelf FFFFFFFFFFFFFFUUUUUUU.
Eindelijk thuis om half 6 en vol frustratie en energieloos en dan begint mijn dag eindelijk.
Ik begrijp dat sommige mensen menselijk contact nodig hebben maar ik ben NIET zo een persoon. Ik zet mijn headset op vanaf het moment dat ik op mijn bureau zit tot ik vertrek. Ik heb niets te zeggen tegen andere mensen, ik kom om mijn werk te doen en ik vertrek.
Ik ben al blij dat het 2 dagen is maar gewoon naar Brussel komen om collega's goedemorgen en goedenavond te wensen is zo verloren tijd.
Klinkt voor mij vooral als een probleem met inefficiënte verplaatsing.
Deels herkenbaar (maar niet helemaal). Eens ik wakker ben en ze om (bijvoorbeeld) 10 uur een praatje willen slaan: sure .... Ik ben bijgewerkt, ik heb wel even tijd, even wat pauze nemen, desnoods met ne koffie.
Maar soms neem ik de trein om 6 u en dan zijn er al mensen die asap meteen over koetjes en kalfjes willen praten tegen mij (Meestal privé shit).
Dan denk ik: Laat me eens gewoon met rust! Ik heb op dat moment "positieve" werkstress, maar als men dan begint over X en Y dan krijg ik krampen en zit ik plots vol "negatieve" werkstress. Zo vroeg op de ochtend, heb ik echt geen behoefte op te praten over vanalles en nog wat.
Vega
Well-known member
Moet je dat er niet een beetje bijnemen als je collega's hebt en je ziet ze eens fysiek, dat ze gaan willen sjouwelen? Alé, ik ben zelf ook geen persoon die constant over ditjes en datjes wilt praten hé, maar ik begrijp dat andere mensen dat wel gewoon willen...
Anders moet je gewoon zorgen dat je een job uitoefent waar je geen collega's hebt en je jezelf kan opsluiten zonder contact te hebben met mensen, dan heb je geen risico dat ze u gaan willen aanspreken over hoe hun weekend was (nogmaals, waar ikzelf ook 0,0 nood aan heb maar wel snap dat andere mensen dat wel hebben en daar dus dan in meega).
Alternatief is dat je het gewoon uitspreekt "Collega's, ik zie jullie graag maar ik ben geen ochtendmens, gelieve mij voor 10u met rust te laten". Dat is misschien wat té rechtstreeks maar dan is het voor iedereen wel duidelijk.
Een correctie: Die mensen op den trein zijn net geen collega's. Dat zijn meestal kennissen van héél lang geleden (wiens naam ik niet meer weet, maar zij kennen mijn naam blijkbaar nog wel) en dan is het om 6 u ochtend: Ah de Makila se! Dat is lang geleden! Hoe is het er mee! En blah blah blah ..
Ik blijf vriendelijk maar dan denk ik gewoon: Neen please laat me toch met rust zo vroeg op de ochtend
!!!!Mountain-Djinn
Active member
Kan je dat niet zeggen tegen hun? “Fijn om u te zien maar ik wil gewoon even met rust gelaten worden op de trein op dit uur”. Kost geen moeite.Een correctie: Die mensen op den trein zijn net geen collega's. Dat zijn meestal kennissen van héél lang geleden (wiens naam ik niet meer weet, maar zij kennen mijn naam blijkbaar nog wel) en dan is het om 6 u ochtend: Ah de Makila se! Dat is lang geleden! Hoe is het er mee! En blah blah blah ..
Ik blijf vriendelijk maar dan denk ik gewoon: Neen please laat me toch met rust zo vroeg op de ochtend
Vega
Well-known member
Vind ik nog vreemder dat je daarvan niet begrijpt dat ze je aanspreken als ze je kennen maar ze hebben je al lang niet meer gezien om eerlijk te zijnEen correctie: Die mensen op den trein zijn net geen collega's. Dat zijn meestal kennissen van héél lang geleden (wiens naam ik niet meer weet, maar zij kennen mijn naam blijkbaar nog wel) en dan is het om 6 u ochtend: Ah de Makila se! Dat is lang geleden! Hoe is het er mee! En blah blah blah ..
Ik blijf vriendelijk maar dan denk ik gewoon: Neen please laat me toch met rust zo vroeg op de ochtend
Tonerider
Well-known member
Op dat vlak ben ik echt met mijn gat in de boter gevallen. Buiten de vader van de CEO is hier echt niemand die over koetjes en kalfjes komt babbelen. Iedereen zit gewoon aan zijn bureau en doet zijn werk. We helpen elkaar als er iets is, maar niemand heeft de zin om een kwartier over zijn weekend of zijn kinderen te komen vertellen.
Zelfs na een vakantie is het dikwijls: 'en hoe was uw vakantie'. 'rustig he. en bij u' 'hetzelfde'. en hop naar uw eigen plaats
gewoon zalig. Niet dat het saai is, we maken al eens een grapke of zo en de sfeer is echt goed in ons team, maar niemand hier die de behoefte heeft om over zijn leven te vertellen of zo.
Zelfs na een vakantie is het dikwijls: 'en hoe was uw vakantie'. 'rustig he. en bij u' 'hetzelfde'. en hop naar uw eigen plaats
gewoon zalig. Niet dat het saai is, we maken al eens een grapke of zo en de sfeer is echt goed in ons team, maar niemand hier die de behoefte heeft om over zijn leven te vertellen of zo.
Ik begrijp het wel maar ik wil gewoon met rust gelaten worden om dat uur ..Vind ik nog vreemder dat je daarvan niet begrijpt dat ze je aanspreken als ze je kennen maar ze hebben je al lang niet meer gezien om eerlijk te zijn
Ik ben gewoon te vriendelijk en ik zou vlakaf moeten zeggen: Laat mij met rust!
Maar ja, I am just me
En ergens maak ik die mens hier ook content en gelukkig mee. Dan heeft ie z'n klapje gehad voor die dag contextbinder
Well-known member
Bus en trein en Brussel dat is zoals hevige diarree gecombineerd met oncontroleerbaar hoesten terwijl je op reis bent in Indië - mislopen gaat het
Dat is toch ook zo'n uitspraak die het kind met het badwater, en dan meteen heel het bad met de leidingen, weggooit hoor. Hopen pendelaars bewijzen elke dag dat dit best wel lukt.
contextbinder
Well-known member
Het lukt meestal wel - maar toch niet te zot veel zoals het op papier zou moeten lopen, in de straat nogal wat volk dat er werkt en doorgaans verplaatsing hebben met fiets/bus/wagen naar station (Liedekerke - waar je elke second een trein hebt) en dan nog eens een andere aansluiting - daar is bij momenten toch wat frustratie merkbaar. Maar ja - met de wagen is dat niet anders en soms nog slechter.
ThekillingGoku
Well-known member
Ik moest vorige woensdag in Brussel zijn. Uiteraard is sinds vorig jaar ergens een reorganisatie gebeurd waardoor er in feite geen rechtstreekse treinen meer bollen naar Brussel (waar dit vroeger schering & inslag was).
OK, whatever. Reis plannen & op tijd naar 't station. 1 overstap, mag max 9 minuten tijd tussen de overstap zitten, dus pakweg 7 minuten vertraging MAX.
Kom ik daar toe & stond die al >10 minuten vertraging op het bord. Jah ... heel betrouwbaar die treinen.
Paar maand geleden ook eens de trein genomen, 't zelfste grapke. Vertraging alom.
Dus voor die paar keren dat ik de laatste jaren een trein genomen heb is het altijd al prijs geweest.
Ik heb uiteindelijk +/-45 minuten vertraging gehad, want ging met de initieel geplande route +/-45 minuten vroeger toekomen.
Maar ben ik er uiteindelijk geraakt? Sure, I guess.
OK, whatever. Reis plannen & op tijd naar 't station. 1 overstap, mag max 9 minuten tijd tussen de overstap zitten, dus pakweg 7 minuten vertraging MAX.
Kom ik daar toe & stond die al >10 minuten vertraging op het bord. Jah ... heel betrouwbaar die treinen.
Paar maand geleden ook eens de trein genomen, 't zelfste grapke. Vertraging alom.
Dus voor die paar keren dat ik de laatste jaren een trein genomen heb is het altijd al prijs geweest.
Dus ja, dat 'lukt'. In de zin dat je uiteindelijk wel toe komt.
Ik heb uiteindelijk +/-45 minuten vertraging gehad, want ging met de initieel geplande route +/-45 minuten vroeger toekomen.
Maar ben ik er uiteindelijk geraakt? Sure, I guess.
Ik zeg niet dat het voor iedereen altijd zonder problemen gaat hé. Heel die discussie over hoe OV niet voor iedereen geweldig kan werken is ook al 10 keer gevoerd ofzo.Ik moest vorige woensdag in Brussel zijn. Uiteraard is sinds vorig jaar ergens een reorganisatie gebeurd waardoor er in feite geen rechtstreekse treinen meer bollen naar Brussel (waar dit vroeger schering & inslag was).
OK, whatever. Reis plannen & op tijd naar 't station. 1 overstap, mag max 9 minuten tijd tussen de overstap zitten, dus pakweg 7 minuten vertraging MAX.
Kom ik daar toe & stond die al >10 minuten vertraging op het bord. Jah ... heel betrouwbaar die treinen.
Paar maand geleden ook eens de trein genomen, 't zelfste grapke. Vertraging alom.
Dus voor die paar keren dat ik de laatste jaren een trein genomen heb is het altijd al prijs geweest.
Dus ja, dat 'lukt'. In de zin dat je uiteindelijk wel toe komt.
Ik heb uiteindelijk +/-45 minuten vertraging gehad, want ging met de initieel geplande route +/-45 minuten vroeger toekomen.
Maar ben ik er uiteindelijk geraakt? Sure, I guess.
Zelf zat ik ook met een lastige overstap waardoor ik liever op eigen kosten met de wagen pendel dan met enige regelmaat 1u te verliezen. Maar ik werk dan ook niet naast de goed bediende stations, had dat wel het geval geweest zat ik niet met die overstap en was de trein ideaal. En zo ken ik heel wat mensen. Ook is het openvaar vervoer binnen Brussel echt niet slecht, wat de combinatie met de trein vergemakkelijkt.
Mijn reactie was ook op die "om 5u opstaan" voor iemand die bij de overheid werkt, wat praktisch dichtbij een groot station moet zijn. Ik sta om 6u op, regel alles om mijn dochter op school te krijgen, en rij dan door de spits rond Brussel om nog op tijd op mijn werk te zijn, dus dan vraag ik me wel af in welk hol van Pluto je dan moet wonen. Dat @contextbinder dan de Vlaemsche boomer-plaat afspeelt van "oei oei openbaar vervoer en oei oei Brussel", tja.
BigBear
Member
Uit wat ik langs alle kanten opvang is dat het redelijk lukt wanneer je één trein moet nemen om op je bestemming te geraken. Degene die steen en been klagen zijn degene die ergens een overstap moeten maken.
peppe
Active member
Vandaag algemene vergadering met updates hoe wij gaan besparen binnen onze overheidsinstantie.
Was echt triestig.. Collega's worden enkel vervangen als ze een job hebben die heel specifiek is. In ons geval is dat onze B1 die echt heel veel kennis heeft ma al de rest is ons team zal niet vervangen worden.
Wij moeten het werk verdelen onder de blijvende collega's en als het teveel wordt moeten wij dat kunnen aantonen en dan zullen ze misschien iemand zoeken. We weten allemaal dat dit gewoon wilt zeggen met minder gaat ook en niet zagen en klagen.
Nog altijd geen bevorderingen, besparingen op het poetsen van kantoorruimtes etc.
Moest ik hier zelf niet werken zou ik het nooit geloven wat een collega mij vertelde. Die zitten met een afdeling van 30 man (FR/NL) .... 30 MAN! En die hun werk kan gedaan worden door 3 personen, die mensen zijn aan het klagen dat die letterlijk niets te doen hebben.
Dus collega's van die afdeling stellen voor van: "als er niemand mag worden aangenomen kunnen wij dan niet intern schuiven en afdelingen helpen waar hulp nodig is?"
Ja dat zijn we aan het bekijken maar op het moment kunnen wij dat niet toelaten. Om maar te zeggen hoe krom het hier kan lopen, dat zijn 27 mensen die betaald worden en die een ganse dag niets doen omdat er geen werk is.
Ik zeg niet dat die collega's moeten ontslaan worden maar ze zijn hier zo koppig dat ze die zelfs niet de kans gunnen om intern te verschuiven. We zitten met een serieus te kort op andere afdelingen en we hebben een afdeling waar 27 man hun vingers draaien en die mogen niet helpen.
En voor de mensen die afvragen wat geen werk is: op één werkdag krijgen die mensen 1 dossier door.
De B1 is op de hoogte de A3 is op de hoogte maar wordt niets aan gedaan.
Mijn trein is om 6 dus ik sta op om 5. Als ik opsta om half 6 dan moet ik mij haasten naar station en daar heb ik geen zin in. Ik heb ook geen zin om elke dag naar brussel te rijden met de auto. Met de trein ben ik 2 uur onderweg en met de trein ben ik ook 2 uur onderweg (heen en terug).
Ik moet de trein pakken van 6 zodat ik kan beginnen om half 8 en kan stoppen om half 4. Ik mag beginnen tussen 7 en half 10 dus ik kan gerust later beginnen ma dan zit ik ook langer in brussel en daar heb ik sowieso geen zin in.
Was echt triestig.. Collega's worden enkel vervangen als ze een job hebben die heel specifiek is. In ons geval is dat onze B1 die echt heel veel kennis heeft ma al de rest is ons team zal niet vervangen worden.
Wij moeten het werk verdelen onder de blijvende collega's en als het teveel wordt moeten wij dat kunnen aantonen en dan zullen ze misschien iemand zoeken. We weten allemaal dat dit gewoon wilt zeggen met minder gaat ook en niet zagen en klagen.
Nog altijd geen bevorderingen, besparingen op het poetsen van kantoorruimtes etc.
Moest ik hier zelf niet werken zou ik het nooit geloven wat een collega mij vertelde. Die zitten met een afdeling van 30 man (FR/NL) .... 30 MAN! En die hun werk kan gedaan worden door 3 personen, die mensen zijn aan het klagen dat die letterlijk niets te doen hebben.
Dus collega's van die afdeling stellen voor van: "als er niemand mag worden aangenomen kunnen wij dan niet intern schuiven en afdelingen helpen waar hulp nodig is?"
Ja dat zijn we aan het bekijken maar op het moment kunnen wij dat niet toelaten. Om maar te zeggen hoe krom het hier kan lopen, dat zijn 27 mensen die betaald worden en die een ganse dag niets doen omdat er geen werk is.
Ik zeg niet dat die collega's moeten ontslaan worden maar ze zijn hier zo koppig dat ze die zelfs niet de kans gunnen om intern te verschuiven. We zitten met een serieus te kort op andere afdelingen en we hebben een afdeling waar 27 man hun vingers draaien en die mogen niet helpen.
En voor de mensen die afvragen wat geen werk is: op één werkdag krijgen die mensen 1 dossier door.
De B1 is op de hoogte de A3 is op de hoogte maar wordt niets aan gedaan.
Mijn trein is om 6 dus ik sta op om 5. Als ik opsta om half 6 dan moet ik mij haasten naar station en daar heb ik geen zin in. Ik heb ook geen zin om elke dag naar brussel te rijden met de auto. Met de trein ben ik 2 uur onderweg en met de trein ben ik ook 2 uur onderweg (heen en terug).
Ik moet de trein pakken van 6 zodat ik kan beginnen om half 8 en kan stoppen om half 4. Ik mag beginnen tussen 7 en half 10 dus ik kan gerust later beginnen ma dan zit ik ook langer in brussel en daar heb ik sowieso geen zin in.
Laatst bewerkt:
Ja, zoals ik ook zeg. Ik pendel ondertussen al mijn halve leven naar Brussel met bus+metro/auto+metro/trein/auto (en in die chronologische volgorde), en met mij een groot deel van vrienden en kennissen, en zo'n complete ramp is het nu ook niet. Enkel dus die stomme overstap met de trein in combinatie met een kind, waardoor ik liever mijn geld opbrand aan benzine.
Vergelijkbare onderwerpen
