Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

[MrPurple13]

Een arbeidsongeval wordt ook niet afgekeurd puur doordat je erna weer bent gaan werken, heeft er niets mee te maken (en de beslissing van een aanvaarding van een arbeidsongeval heeft natuurlijk niets met de wil van je werkgever te maken).

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Aankomen op werk, lift nemen.
Deze stopt net iets te laag waardoor er een verhoogje was bij het uitstappen.
Niet gezien, blijven haken, val proberen te vermijden en voet omgeslagen.
Spoed, gips voor een weekje en daarna tape en kine.
Na spoed bezoek terug naar het werk, voet wat omhoog gelegd onder bureau.

Toen gevraagd of er niets moest ingevuld worden voor verzekering.
==> Neen, geen werkverlet = geen arbeidsongeval.

 

[makila]

Zelfde hier.
Tot covid (verplicht isoleren) zat ik aan bijna 5 jaar zonder 1 ziektedag.
Die ervoor was opname ziekenhuis na een val en bijhorende geblokkeerde nek.

Als ik me al eens wat minder voelde, ging ik gewoon werken.
"op werk of thuis, die snotneus/buikpijn/hoofdpijn/... blijft even erg"

Niet dat we er een bonus voor krijgen, maar het gaf me enige trots om te kunnen zeggen: weer een jaar zonder ziekteverlof.

Met de jaren toch gemerkt dat dit compleet zinloos is.
Andere collega's plannen hun ziekte in naar schoolverlof/goed weer/... en die krijgen ook goede evaluaties....

En na een ongevalletje op werk, dat uiteindelijk niet erkend werd als werkongeval omdat ik na een tripje spoed gewoon terug ben komen werken, blijf ik nu ook gewoon thuis als ik ziek ben.

In een KMO is het vermoedelijk wel anders maar in zo'n groot of middelgroot bedrijf?

Vanaf je langer dan 3-4 weken ziek bent op een jaar krijg je dat wél te horen bij ons en moet je ne uitleg geven.
Na een serieuze operatie kreeg ik een jaar later (net voor de evaluatie) toch wel een telefoontje daarover. Maar dan zeiden ze: "Ah ja just! Die operatie hé!" En dan was dat in orde en werd dat zo afgevinkt.

Maar ben je op een jaar tijd minder ziek / afwezig dan dat? Ik merk nul komma nul verschil op evaluaties, loonsopslag, happy faces, ... letterlijk: NUL. Nobody cares en na de jaarevaluatie staat uwe teller terug op nul en kijkt er zelfs niemand nog naar.

Dat je collega's ziekte echt "plannen" vind ik wel raar. Dat valt volgens mij wel vrij hard op? Maar zo her en der na dag of 3 ziek melden met één slagzin: De griep of buikloop? Nobody cares.

PS. Profiteren vind ik zelf ook 'not done', maar als je ziek bent, ben je ziek.

Een arbeidsongeval wordt ook niet afgekeurd puur doordat je erna weer bent gaan werken, heeft er niets mee te maken (en de beslissing van een aanvaarding van een arbeidsongeval heeft natuurlijk niets met de wil van je werkgever te maken).

Ik heb nog al gehoord dat sommige werkgevers het dan weigeren (of een poging tot). Maar dat is inderdaad "onwettig". Echter veel werknemers beseffen dat niet goed (sommige werkgevers profiteren hier van) en laten het dan maar 'zo'. En ja dan komt de werkgever er wel eens (onterecht) mee weg.

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Ja dat gebeurt helaas maar dat was onterecht. Ze hebben u toen bij uw pietje genomen.

 

[Vega]

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Aankomen op werk, lift nemen.
Deze stopt net iets te laag waardoor er een verhoogje was bij het uitstappen.
Niet gezien, blijven haken, val proberen te vermijden en voet omgeslagen.
Spoed, gips voor een weekje en daarna tape en kine.
Na spoed bezoek terug naar het werk, voet wat omhoog gelegd onder bureau.

Toen gevraagd of er niets moest ingevuld worden voor verzekering.
==> Neen, geen werkverlet = geen arbeidsongeval.

In een KMO is het vermoedelijk wel anders maar in zo'n groot of middelgroot bedrijf?

Vanaf je langer dan 3-4 weken ziek bent op een jaar krijg je dat wél te horen bij ons en moet je ne uitleg geven.
Na een serieuze operatie kreeg ik een jaar later (net voor de evaluatie) toch wel een telefoontje daarover. Maar dan zeiden ze: "Ah ja just! Die operatie hé!" En dan was dat in orde en werd dat zo afgevinkt.

Maar ben je op een jaar tijd minder ziek / afwezig dan dat? Ik merk nul komma nul verschil op evaluaties, loonsopslag, happy faces, ... letterlijk: NUL. Nobody cares en na de jaarevaluatie staat uwe teller terug op nul en kijkt er zelfs niemand nog naar.

Dat je collega's ziekte echt "plannen" vind ik wel raar. Dat valt volgens mij wel vrij hard op? Maar zo her en der na dag of 3 ziek melden met één slagzin: De griep of buikloop? Nobody cares.

PS. Profiteren vind ik zelf ook 'not done', maar als je ziek bent, ben je ziek.


Ik heb nog al gehoord dat sommige werkgevers het dan weigeren (of een poging tot). Maar dat is inderdaad "onwettig". Echter veel werknemers beseffen dat niet goed (sommige werkgevers profiteren hier van) en laten het dan maar 'zo'. En ja dan komt de werkgever er wel eens (onterecht) mee weg.


Ja dat gebeurt helaas maar dat was onterecht. Ze hebben u toen bij uw pietje genomen.

Dat de werkgever zegt "kosten-baten is het de moeite niet en zouden we liever geen aangifte doen", dat is iets anders, maar dat ze gewoon zeggen dat ze geen aangifte gaan doen, zeker als je een week in het gips moet zitten... Kan inderdaad niet, ik hoop dat er niet teveel werkgevers zijn die dit doen.

 

[peppe]

Hebt ge het goed afgewerkt?

Vanaf nu gewoon die mails forwarden of antwoorden dat jij niet bevoegd bent

Ja het dossier was compleet in orde. Ik kwam volledig uit de lucht gevallen omdat ik mij ook nog eens volledig in het frans moest verdedigen en mijn collega begrijp precies niet dat ik niet wist wat de procedure was.

 

[Muscleduck]

Die heeft tenminste nog moeite gedaan, op het werk al taferelen gezien genre 50cm naast de pot, tegen het plafond,,of, mijn persoonlijke favoriet: het verlichtingsarmatuur tegen de wand.

Allemaal van chauffeurs - sinds deze gebeurtenissen krijgen chauffeurs geen toelating meer om de toiletten te gebruiken.

Wij hadden op een vorige job een waffle stomper. Jaren heeft die in de douches gekakt en nooit gevat.

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Aankomen op werk, lift nemen.
Deze stopt net iets te laag waardoor er een verhoogje was bij het uitstappen.
Niet gezien, blijven haken, val proberen te vermijden en voet omgeslagen.
Spoed, gips voor een weekje en daarna tape en kine.
Na spoed bezoek terug naar het werk, voet wat omhoog gelegd onder bureau.

Toen gevraagd of er niets moest ingevuld worden voor verzekering.
==> Neen, geen werkverlet = geen arbeidsongeval.

Dat klopt niet hoor. Het is geen lost time injury maar wel een werkongeval: https://werk.belgie.be/nl/themas/welzijn-op-het-werk/arbeidsongevallen

 

[Falafel]

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Aankomen op werk, lift nemen.
Deze stopt net iets te laag waardoor er een verhoogje was bij het uitstappen.
Niet gezien, blijven haken, val proberen te vermijden en voet omgeslagen.
Spoed, gips voor een weekje en daarna tape en kine.
Na spoed bezoek terug naar het werk, voet wat omhoog gelegd onder bureau.

Toen gevraagd of er niets moest ingevuld worden voor verzekering.
==> Neen, geen werkverlet = geen arbeidsongeval.

Dat is een fameuze fout geweest van uw personeelsdienst en/of preventieadviseur. Werkverlet is geen vereiste om een arbeidsongeval te kunnen laten erkennen.

 

[Wallfish]

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Aankomen op werk, lift nemen.
Deze stopt net iets te laag waardoor er een verhoogje was bij het uitstappen.
Niet gezien, blijven haken, val proberen te vermijden en voet omgeslagen.
Spoed, gips voor een weekje en daarna tape en kine.
Na spoed bezoek terug naar het werk, voet wat omhoog gelegd onder bureau.

Toen gevraagd of er niets moest ingevuld worden voor verzekering.
==> Neen, geen werkverlet = geen arbeidsongeval.

Altijd papieren invullen op het werk ook. Je weet nooit welke complicaties er optreden met eender welke verwonding op het werk.
Je hebt je gekwetst op het werk, dus het is een werkongeval. Dat het vlak na het ongeval lijkt alsof er geen werkverlet bij gemoeid is is goed, maar je hebt geen 100% garantie dat dit zo blijft. Voor hetzelfde geld val jij 'savonds thuis van de trap omdat je een pijnscheut krijgt in je voet en breek je je benen.
Als je geen verslag hebt van het werkongeval dan zal die 2e gebeurtenis als een privé ongeval beschouwd worden en zit jij met de gebakken peren.

Nu in dit geval heb je adhv het verslag van het spoedbezoek misschien nog wel een poot om op te staan (hehe), maar op zijn minst maakt de zaak een stuk complexer met meer gedoe.

 

[DogFacedGod]

Weet iemand waarom je anno 2026 niemand meer kan bereiken, op websites staan bijna ook geen contactgegevens meer maar hebben ze er een zoektocht van gemaakt of keuze tussen 2 miljoen formulieren. En als je dan toch een nummer kan vinden of ze proberen je door te verbinden kan je er vergif op innemen dat er niemand opneemt.

goh, zoveel redenen.

1. Iedereen klaagt over wachttijden. Dus iedereen wordt gepushed om niet te bellen en wordt naar het formulier herleid.
2. Iedereen klaagt over data breaches. Dus geen emails/geen telefoontjes waar blijkbaar jan en alleman het adres van hun ex proberen te ontfutselen.
3. Niemand wil werken in callcenters, niemand wil "telefonie" doen.
4. Callcenters zijn geen opbrengst, enkel een kost. Het is maintenance-kost van hetgeen je al geleverd of verkocht hebt. Dus één van de eerste besparingsposts.
5. Probleem is dat iedereen kan bellen naar een callcenter-nummer. Ooit eens telefonie gedaan voor heel korte periodes (2 weken tot 1 maand). 20% van de oproepen had niks te maken met het werk. Gewoon random vragen. Beetje dat mensen naar de politie bellen omdat hun elektriciteit is afgesloten of mensen bellen naar Eneco omdat hun internet niet werkt of naar de belastingen om te vragen wat een goeie interestvoet is voor een hypothecaire lening bij de bank...

 

[BeyondMars]

Altijd papieren invullen op het werk ook. Je weet nooit welke complicaties er optreden met eender welke verwonding op het werk.
Je hebt je gekwetst op het werk, dus het is een werkongeval. Dat het vlak na het ongeval lijkt alsof er geen werkverlet bij gemoeid is is goed, maar je hebt geen 100% garantie dat dit zo blijft. Voor hetzelfde geld val jij 'savonds thuis van de trap omdat je een pijnscheut krijgt in je voet en breek je je benen.
Als je geen verslag hebt van het werkongeval dan zal die 2e gebeurtenis als een privé ongeval beschouwd worden en zit jij met de gebakken peren.

Nu in dit geval heb je adhv het verslag van het spoedbezoek misschien nog wel een poot om op te staan (hehe), maar op zijn minst maakt de zaak een stuk complexer met meer gedoe.

Inderdaad, altijd direct melden en bij voorkeur schriftelijk. Je werkgever is verplicht elk werkgerelateerd ongeval te registreren en moet de aangifte binnen 8 dagen bij de verzekeraar indienen (hoewel een late aangifte het recht op een vergoeding niet doet vervallen, is een snelle melding cruciaal voor de bewijsvoering).

Een arbeidsongeval is iedere plotselinge gebeurtenis met een uitwendige oorzaak tijdens en door de uitvoering van de arbeidsovereenkomst waarbij je letsel oploopt. Ook bij eigen schuld (zoals het niet dragen van PBM's) geldt dit als een arbeidsongeval. Laat je dus niet afschrikken omdat je een fout maakte om iets aan te geven. Ook als je aan telewerk doet is er dekking als je bijvoorbeeld op je sokken de trap afdondert op weg naar de keuken om een glas water te gaan halen tijdens je werkuren.

Het is niet de werkgever die een beoordeling moet maken, maar de arbeidsongevallenverzekeraar dit dit zal aftoetst aan de wettelijke criteria.

 

[Vega]

Voor een arbeidsongeval best ook asap een Whatsapp/SMS/mail sturen naar je leidinggevende met de melding dat je zonet een arbeidsongeval gehad hebt... Telt ook vaak als sterk bewijsmiddel.

 

[ThekillingGoku]

Dat hebben ze me toch wijsgemaakt.

Aankomen op werk, lift nemen.
Deze stopt net iets te laag waardoor er een verhoogje was bij het uitstappen.
Niet gezien, blijven haken, val proberen te vermijden en voet omgeslagen.
Spoed, gips voor een weekje en daarna tape en kine.
Na spoed bezoek terug naar het werk, voet wat omhoog gelegd onder bureau.

Toen gevraagd of er niets moest ingevuld worden voor verzekering.
==> Neen, geen werkverlet = geen arbeidsongeval.

Dan heb je je wel laten rollen.

Ik heb jaren geleden ook iets voor gehad (privé) & kine nodig gehad voor een verlengde periode. Ik herinner me het exacte bedrag niet meer, maar dat was met de vele 100en EUR tegelijk. En dat was mét verhoogde tegemoetkoming, incl. voor de 2e 'reeks' (meestal krijg je maar terug van de ziekenbond blijkbaar voor 1 reeks).
Er was geen hospitalisatie mee gemoeid, dus de hospi-verzekering kwam hier niet tussen.

Waarom geef ik dat aan? Moest dat op 't werk gebeurd zijn ipv pakweg op de markt, dan waren al die Eurootjes wél vergoed geweest door de WG (hun verzekering). Jij hebt nu wss ook de kine enzo gewoon zelf moeten bekostigen.

 

[coldplayke]

Ik word zo moe van al die ongeredigeerde AI emails van collega's. Als ieder derde woord vetgedrukt is, stop ik al met lezen. Ik gebruik ook copilot om emails te draften, maar je kan ze toch nog een beetje herwerken om ze begrijpbaar te houden... Er zijn ook altijd zoveel lege nonsens marketing woorden in sommige emails, bleurgh.

 

[JDB]

Ik word zo moe van al die ongeredigeerde AI emails van collega's. Als ieder derde woord vetgedrukt is, stop ik al met lezen. Ik gebruik ook copilot om emails te draften, maar je kan ze toch nog een beetje herwerken om ze begrijpbaar te houden... Er zijn ook altijd zoveel lege nonsens marketing woorden in sommige emails, bleurgh.

Is bij ons ook vaste prik. Gelukkig heb ik daar een samenvattingsknopje voor.
Dus we geven ai een korte uitleg en laten ai een mooie tekst opstellen die we dan terug herleiden naar de korte samenvatting...

 

[makila]

Altijd papieren invullen op het werk ook. Je weet nooit welke complicaties er optreden met eender welke verwonding op het werk.

@MrPurple13 : Stel er waren complicaties opgetreden en ze hadden uw voet een maand later moeten amputeren (Ik trek het nu even in het extreme om gewoon een punt te maken). Dan kon je op uw kin kloppen en mocht je dat allemaal zelf betalen 'levenslang'. Bij een correctie registratie is alles gedekt en betaalt de verzekeraar u.

Je kan natuurlijk achteraf wel nog naar Fedris stappen (en met hun hulp?) uw werkongeval bewijzen door:
- Medische attesten van net na het ongeval
- Heb je een mail gestuurd over het ongeval ??
- Getuigen (collega's)
- ...

Maar dan maak je het uzelf echt nodeloos moeilijk.

 

[peppe]

Een mooi orkest van alle taxi's die nu aant betogen zijn

 

[Stinkbakkes]

Laten we het weer hebben over onze collega Guido.
Guido is een man die gelooft in duidelijkheid. Duidelijkheid betekent voor hem dat iedereen spreekt zoals hij spreekt, denkt zoals hij denkt en bij voorkeur ook bestelt wat hij bestelt. Diversiteit vindt hij prachtig — zolang het zich volledig onzichtbaar houdt.
Zijn grootste strijd voert hij tegen anderstaligheid. “We zijn hier toch niet in het buitenland,” briest hij regelmatig, meestal in een kantoor waar minstens drie talen per vergadering passeren en waar Guido zelf consequent “deadline”, “call” en “meeting” gebruikt alsof ze uit een middeleeuws Vlaamsch woordenboek komen. Meer nog, Guido HAAT anderstaligheid,
tenzij hij zelf “sorry”, “merci”, “ça va” en “all right” door elkaar moet gooien om een koffie te bestellen. Dan is het plots “praktisch”.
Op een dag besloot Guido dat hij geen moeite meer ging doen om collega’s te begrijpen “die moeilijk doen”. Ironisch genoeg bleek even later dat niemand nog moeite deed om Guido te begrijpen — niet uit protest, maar omdat zijn uitleg over alles altijd begon met “Het is simpel” en eindigde in totale verwarring.
Zijn favoriete anekdote (die hij zelf niet als ironisch beschouwt) speelt zich af aan de receptie. Een nieuwe zwarte collega begroette hem vriendelijk in perfect Nederlands, maar met een licht accent. Guido verstijfde, knikte kort en besloot nadien tegen iedereen te klagen dat “de taal verloren gaat”. Dat die collega hem grammaticaal had verbeterd zonder dat hij het doorhad, blijft tot op vandaag een gevoelig dossier.
Guido heeft ook een uitgesproken mening over “aanpassen”. Dat moeten anderen doen. Toen een collega hem vroeg of hij zelf ooit iets had aangepast aan iemand anders, antwoordde Guido na lang denken:
“Ja… ik praat trager tegen sommige mensen.”
Het bleef onduidelijk voor wie dat precies een aanpassing was.
Tijdens de lunch bereikt Guido vaak zijn filosofisch hoogtepunt. Terwijl hij geniet van gerechten waarvan de naam hij niet kan uitspreken en de oorsprong hij niet wil kennen, legt hij uit dat “het allemaal te ver gaat tegenwoordig”. Wanneer iemand hem erop wijst, antwoordt hij: “Ja maar dat is iets anders.” Niemand weet wat het verschil is, inclusief Guido.
Zijn meest legendarische moment vond plaats tijdens een teamvergadering over inclusie. Guido nam het woord en zei: “Ik heb niks tegen niemand, maar iedereen moet wel normaal doen.” Toen hem gevraagd werd wat “normaal” betekende, keek hij even rond en zei:
“Ja… ge ziet dat toch.”
Het bleek achteraf dat niemand dat zag.
Guido’s verhouding tot anderstalige collega’s is ook opmerkelijk praktisch. Wanneer hij hen niet begrijpt, is dat hun fout. Wanneer zij hem niet begrijpen, is dat… ook hun fout. Het is een systeem dat elegant in elkaar zit: Guido heeft altijd gelijk, en communicatie is optioneel. Guido vindt Brussel verschrikkelijk.
Te complex. Te veel bruine mensen. Te… alles.
Hij zegt dat elke dag. "De vuilbak van België zeg ik a!"
Vanop zijn werk te 1000 Bruxelles. Voor zijn hoger loon die 30% hoger ligt dan in Vlaanderen.
Principes stoppen waar de bankrekening begint natuurlijk.
Guido is dus geen tragische figuur. Hij is een komische. Een man die zo hard vasthoudt aan zijn gelijk dat hij niet merkt hoe vaak hij er zelf over struikelt.
En elke keer hij valt, staat hij weer recht met dezelfde overtuiging:
dat de grond fout lag.

 

[Dr. Sheldon Cooper]

Het is bij sommige klanten toch echt zo moeilijk om dingen te testen he. Ik begrijp dat echt niet, zo'n apps ontwikkelen kost bakken geld maar dan het resultaat testen? Nope.

Ik heb 8 maand intensief aan een app gewerkt voor een klant en nu komen er af en toe change requests binnen. Maar dan duurt het 4-5 maanden tegen dat iemand de moeite doet om daar eens iets van te testen zodat het naar productie kan. Als er dan nog altijd iets niet goed is moet ik dan weer alles zitten uitpluizen hoe het in elkaar zat. No fun.

 

[marcel]

we hadden vroeger een parlofoon aan ons nachtloket, zodat we mensen konden helpen die ons 's nachts nodig hebben
goed, dat belletje is kapot gegaan, en dus werd er aan Brussels Airport een reparatie gevraagd. een jaar lang niks van gehoord. in maart hebben ze dan heel het systeem komen wegpakken, met open bedrading tot gevolg. 3 weken later zijn ze daar een gigantisch telefoon-systeem aan komen hangen. heel schoon, heel duur, maar: werkt niet. bel gaat niet, ge kunt de deur niet open sturen etc. dus als ge als passagier al het geluk hebt dat we door hebben dat ge daar staat, moeten we helemaal rond om u dan in dat kotteke binnen te laten.
bazen hebben contact opgenomen met BAC om te horen wanneer het in orde komt: "ah, die mens werkt hier niet meer, we hebben nu geen techniekers die dat systeem kennen"

 

[Meneer Vos]

we hadden vroeger een parlofoon aan ons nachtloket, zodat we mensen konden helpen die ons 's nachts nodig hebben
goed, dat belletje is kapot gegaan, en dus werd er aan Brussels Airport een reparatie gevraagd. een jaar lang niks van gehoord. in maart hebben ze dan heel het systeem komen wegpakken, met open bedrading tot gevolg. 3 weken later zijn ze daar een gigantisch telefoon-systeem aan komen hangen. heel schoon, heel duur, maar: werkt niet. bel gaat niet, ge kunt de deur niet open sturen etc. dus als ge als passagier al het geluk hebt dat we door hebben dat ge daar staat, moeten we helemaal rond om u dan in dat kotteke binnen te laten.
bazen hebben contact opgenomen met BAC om te horen wanneer het in orde komt: "ah, die mens werkt hier niet meer, we hebben nu geen techniekers die dat systeem kennen"

Meer details via PM? Dan bekijk ik het

 

[Silence]

Belachelijk veel uitnodigingen voor vergaderingen, werkgroepen, testgroepen, discussiegroepen,...
Allemaal aanwezigheid vereist/verplicht

Met momenten ben ik overuren of verlof aan het inzetten om op mijn gemak te kunnen werken.
Ik ga niet naar Antwerpen van 9 tot 12 voor een werkgroep rond een enquête die ik waarschijnlijk niet eens heb ingevuld